Category: Zelf maken

Vertraagde verrassingen

Vorig jaar moesten we hem helaas overslaan en ook dit jaar leek het erop dat de coronamaatregelen ons traditionele Sinterkerst-avondje in de war gingen schoppen. Want onze afspraak in december viel tijdens de lockdown waarbij maximaal 2 bezoekers waren toegestaan. En we zouden met 5 personen zijn: Bob, Alice, Mark, Bo en ik. Meh.

Maar uitstel betekent lang niet altijd afstel: gisteravond probeerden we het gewoon nogmaals! Niks mis met nog een beetje feestdagen-sfeer in het druilerige, donkere januari. De enige uitdaging was: waar halen we nu nog pepernoten vandaan?? Maar dat losten Alice en Bob op door ze gewoon zelf te bakken. ^_^

De eerste keren dat we Sinterkerst vierden, dobbelden we altijd om grappige kleine cadeautjes, later trokken we lootjes om een cadeau voor een specifiek iemand te kopen, en inmiddels zijn we geëvolueerd naar het maken van echte surprises voor elkaar. De resultaten waren dan ook weer erg mooi en hilarisch!

Een mooi ingekleurd Alice in Wonderland boek voor mij!

Ik had Alice getrokken en had al gelijk een idee wat ik voor haar kon knutselen: een vakjeskast! Ze vertelt namelijk al jaren dat ze zo’n ding wil voor haar huis, maar andere verbouwingsplannen hadden prioriteit. Toegegeven: dit type surprise leek wel erg op de keuken die ik de vorige keer voor Bob knutselde (die is inmiddels wel gerealiseerd), maar ach, het is gewoon mijn stijl, zullen we maar zeggen.

Als cadeautje kocht ik een macaramé-setje, bestaande uit touw, kralen, ringen en meer. Dat stond op Alice’s verlanglijstje en leek me vooral ideaal omdat ik al die verschillende onderdelen apart kon inpakken en in de vakjes kon leggen. :lol: De grote bol touw kon ik achter klapdeurtjes verbergen. Aan de slag!

Een grote kartonnen doos functioneerde als basis, en met strookjes die ik aan weerszijden inknipte vormde ik de horizontale en verticale planken. Dan kaftpapier van de Hema erop om de Bol.com logo’s te verbergen. Hoewel ik zo precies mogelijk had gemeten, was het nog een behoorlijk gepruts om het geheel enigszins recht in elkaar te krijgen!
(Tip: koop nooit plakstift van Hema-huismerk. Mijn Pritt was op en ik kon zo snel alleen die van de Hema krijgen ter vervanging, omdat ze bij de Jumbo nu Hema-spul verkopen, maar die plakt echt voor geen meter.  :evil: )

Toen kwam het leukste onderdeel: accessoires maken! Ik haalde foto’s van Alice’s Facebookpagina om fotolijstjes mee te maken en maakte andere dingen met véél te veel details, zoals een echte beschreven kerstkaart en een stapel met relevante boeken (een kookboek voor Bob, een boek over tuinieren voor Alice, en uiteraard een exemplaar van mijn eigen boek ;-) )

Alles bij elkaar zag er zo uit:

Gelukkig viel ook mijn maaksel in de smaak bij de ontvanger.

Het was een zeer gezellig avondje en wat mij betreft zetten we de traditie dus gewoon weer voort! Hopelijk de volgende wel weer op de normale datum.

Kleurrijke pols- en beenwarmers

Ja ja, vanavond gaan we tijdens de persconferentie vast te horen krijgen dat de Charm Baravond, Casino Mortale en ons optreden met Androneda volgende maand niet door kunnen gaan. Maar dat wil niet zeggen dat ik er geen voorpret voor kan hebben. Of het nou volgende maand plaatsvindt of later: de voorbereidingen zullen een keer getroffen moeten worden, en waarom zou dat niet nu vast zijn?

Mijn kostuums voor beide LARP-evenementen zijn inmiddels zo goed als af. Voor het Charm-personage had ik al een hoop liggen omdat ik ze in het verleden al een keer had aangeschaft of gemaakt voor een ander personage dat nooit door is gegaan, maar een paar dingetjes wilde ik nog erbij maken. Zoals vrolijke pols- en beenwarmers. En breien is een perfecte bezigheid voor ‘s avonds op de bank als het buiten koud en donker is!

Sorry voor de blurry foto. Het is best lastig om een gefocuste foto vanuit deze hoek te maken als je je handen niet kunt gebruiken. :-P


De beenwarmers zijn niet helemaal gelijk geworden qua lengte en breedte, omdat ik maar gewoon ben begonnen met breien en al doende uitprobeerde of ze ongeveer zouden passen. Ze zijn ook zeker niet superstrak gebreid, maar dat maakt allemaal niet uit voor het personage dat ik ga spelen. Schots en scheef mag best, als het er maar vrolijk uitziet (daarom heb ik ook bewust niet geprobeerd om de kleuren op dezelfde punten te laten beginnen en verlopen). En dat is gelukt. En het heeft nog een shiny erin ook! ^_^

Nieuw kruipruimteluik

Het enige onderdeel van mijn huis dat nog niet is geïsoleerd, is mijn vloer. Ik had er al eens isolatiebedrijven naar laten kijken toen ik offertes opvroeg voor spouwmuurisolatie, maar nooit iets mee gedaan vanwege de onduidelijkheid over de mogelijkheden en meerwaarde.

Mijn kruipruimte is namelijk erg laag. Dat betekende dat vloerisolatie waarschijnlijk geen optie was en dat ik alleen de bodem kon isoleren. Maar dan is de isolatiewaarde lager dan wanneer je de vloer isoleert, waardoor vaak wordt gezegd dat je het vooral voor het wooncomfort moet doen. Verder komt vloerisolatie vaak neer op parels, maar ik zie dat niet zitten, want als er dan een keer iets is met je leidingen, dan moet eerst alle meuk er weer uit voordat je daar goed bij komt voor een reparatie of vervanging (tenzij je graag in een ballenbak speelt…).

Derde probleem is dat de muur die mijn kruipruimte doormidden deelt, toch een dragende muur blijkt te zijn. Via het luik kom ik alleen bij het deel onder de gang en keuken, maar wil ik het deel onder de woonkamer kunnen bereiken, dan moet er een gat in of onder de muur door worden gemaakt, of moet ik een extra luik in de vloer van mijn woonkamer laten maken. Maar het is een betonnen vloer, geen houten vloer, dus dat is ook nogal een ding.

Omdat beide verkopers van spouwmuurisolatie mij destijds tóch een offerte voor vloerisolatie hadden gemaakt (een soort folie, wat volgens hen wel kon), keek ik er toch nog maar eens naar. Misschien klonk onder mijn spouwmuur heen graven enger dan het in werkelijkheid was. Ik nam nogmaals contact op. Volgens hen was mijn kruipruimte nét niet te laag voor die isolatiefolie. En voordat de werkzaamheden ingepland zouden worden, zou er eerst nog iemand komen om mijn kruipruimte te inspecteren. Dat gaf me een goed gevoel. Want salesmensen roepen nogal eens dingen die niet waar te maken zijn en ik had hier mijn twijfels bij…

En ja hoor, ik moet gewoon op mijn eigen verstand vertrouwen, want nadat ik de opdracht had verstrekt en er inderdaad een inspectiemannetje langskwam, schudde die gelijk zijn hoofd. Nee mevrouw, uw kruipruimte is écht te laag voor vloerisolatie, dat ging hij zijn mensen niet aandoen. En om dezelfde reden was een gat onder de muur doorgraven ook niet te doen, dus ook parels inspuiten in dat gedeelte zou lastig worden.

Nou, einde oefening dan. Ik denk dat ik me er bij neer moet leggen dat mijn vloer / kruipruimtebodem gewoon ongeïsoleerd blijft. Misschien kan ik een isolerende laag direct onder mijn vloer leggen als ik de vloeren op de begane grond van mijn huis ooit vervang, maar dan zal ik ook de deuren moeten inkorten omdat dan alles omhoog komt.

Dus was ik gefrustreerd. En zocht ik naar iets dat ik wél kon doen.

Slachtoffer van mijn frustratie werd het kruipruimteluik. Dat was namelijk een lullig houten dingetje dat vol kieren zat, slecht aansloot op de opening in de vloer en waar bovendien een behoorlijk gat in zat om hem op te kunnen tillen. Als ik mijn vloer niet in zijn geheel kon isoleren, kon ik wel iets doen aan dit tochtgat, oftewel de zwakste schakel in het geheel, toch?

Dus liet ik bij de Gamma een stuk betonplex op maat zagen. Dat ik vervolgens flink moest bijschuren zodat het net wél in het gat in de vloer paste (grom).

Een handvat erop monteren kon niet, want er gaat een stuk vinyl over het luik en de rest van de vloer heen zodat het niet zo lelijk uitziet (het gat zit in de vloer van de voorraadkast onder mijn trap), dus er kunnen geen uitstekende delen aan worden gemaakt. Vandaar dat er in mijn oude luik een gat zat. Maar ik bedacht een slimmere oplossing: ik knipte twee strookjes uit restjes leer en boorde die met een schroefje vast op het luik. Plat genoeg om onder het vinyl te kunnen verdwijnen, maar praktisch genoeg om het luik mee omhoog te kunnen tillen!

 

Wel nog even de randen afwerken, want anders trekt daar misschien vocht in.

Voor de isolatie haalde ik bij de bouwmarkt een stuk piepschuim van 8 cm dik. Door schade en schande wijs geworden, vroeg ik mijn schoonbroer om een piepschuimsnijder te leen. Het klinkt misschien een beetje als overkill, wanneer je alleen een vierkant stukje uit een rechthoekig stuk wil halen, maar geloof me: je wil piepschuim echt niet met een mes of zaag te lijf gaan; die bolletjes zitten daarna óveral en je vindt ze jaren later nog tussen je plinten, in je keukenkastjes en tegen het plafond. :-S

Niet dat ik het spul nu super recht heb weten af te snijden, maar het was vierkant genoeg.

Laatste stap: lijm erop en het piepschuim tegen het stuk betonplex aan lijmen.

Ik heb écht op de verpakkingen gekeken of de lijm of kit geschikt was voor piepschuim… Ik weet heus wel dat dat voor lang niet alle lijm geldt… Maar toen ik bijna alle varianten in mijn schuur alweer terug op de plank had gelegd en ik op de allerlaatste verpakking las dat hij ook voor poly-dinges-schuim / isolatiemateriaal geschikt was, had ik niet verder gelezen en het erop gemikt. Na onderstaande resultaat, las ik wél verder en bleek dat aan het eind van de paragraaf stond dat de lijm niet geschikt was voor poly-whatever-schuim. Poly-whatever-schuim blijkt wat anders te zijn dan poly-dinges-schuim. Zucht.

(Idee: als ik nog eens piepschuim moet snijden en geen piepschuimsnijder heb, dan mik ik er gewoon een  paar keer een lijntje lijm op, totdat het er helemaal doorheen gebeten is!  :roll: )

Gewone hobbylijm uit mijn kast met knutselspullen werkte gelukkig wel. Na mijn vingers gekruist te hebben gehouden dat ik het piepschuim precies op de juiste plek had gelijmd om in het gat te passen (dat betonplex sluit perfect aan op de rand en heeft dus geen speling naar de zijkanten), kon het geheel dan eindelijk geplaatst worden.

Succes!

In hoeverre dit nu daadwerkelijk zoden aan de dijk zet weet ik niet, maar ik heb in ieder geval wat gedáán. En een goed gevoel is ook iets waard. :-)

Bandsokken

Vandaag hadden we met Androneda de laatste repetitie voor kerst. Vorig jaar gaf ik mijn bandgenootjes rond deze tijd een chocoladeletter met gedichtje en dit jaar wilde ik ze ook weer verrassen. Gewoon, omdat het kan. ^_^

Ik had bedacht dat ik paarse sokken (onze huisstijlkleur) met heelal-print of sterrenbeelden (zoals in ons logo) erop wilde geven. Die kunnen we dan eventueel op het podium aantrekken (al betwijfel ik of ze goed combineren met onze bandjurkjes :-D ). Dus speurde ik internet af naar opties.

Teleurstelling: het bleek niet haalbaar. Er waren zeker wel sokken te vinden in de kleur en met de print die ik wilde, maar niet in Nederland. Omdat het bijzondere sokken waren, waren ze sowieso al niet goedkoop, maar om ze ook nog eens naar Nederland te laten verschepen, ging flink in de euro’s lopen. En dertig tot veertig euro voor een paar sokken vond ik toch echt te gortig! Bijkomend probleem was dat ze vanwege de lange productietijd en verzendtijd niet eens meer op tijd zouden arriveren. Laat staan dat het een milieubewuste aankoop zou zijn.

Dus viel ik maar weer terug op wat ik altijd doe als ik niet kan kopen wat ik wil: zelf maken!

Dat was ook al niet makkelijk, want ik moest wel kant-en-klare sokken als basis hebben. Het klinkt eenvoudig: drie paar paarse sokken kopen, maar dat valt in praktijk vies tegen. Want ten eerste moet je de juiste kleur paars vinden, ten tweede moeten die sokken in drie verschillende maten komen. Waarvan eentje in mannenmaat en eentje in mini-maat (Patricia heeft, in tegenstelling tot mij, wél een schoenmaat die qua formaat bij haar lengte past :-X ). Maatje 35 is lastig te vinden en mannensokken blijken in compleet andere kleuren geproduceerd te worden dan vrouwensokken, zelfs als ze van hetzelfde merk zijn. :-S

Na lang googlen vond ik dan eindelijk een merk sokken dat zowel in mannenmaat als vrouwenmaat dezelfde kleur paars verkocht. Ik moest wel de concessie doen dat de kleur lichter paars is dan ik eigenlijk wilde en dat Patricia’s paar iets te groot is. Maar het was dit of niks.

Ik kocht ook een witte textielstift. Nou ja, stift – het ziet eruit als een stift maar het is eigenlijk textielverf. Je moet het ding dan ook schudden en de punt indrukken als een grote balpen, waardoor er verf uit de punt komt. Dat spul blijft namelijk langer op je stof zitten dan gewone textielstift (schijnt), maar het nadeel is wel dat je er niet zo supersecuur mee kunt tekenen. De lijntjes zijn dan ook niet zo strak geworden als ik had gewild.

Om de sokken goed te kunnen beschilderen, stopte ik er een longdrinkglas in. Hee, je bent creatief of niet, toch? ;-) Dat werkte verrassend goed, ook omdat het de verf opving die door de stof heen ging, zodat de andere kant van de sok niet per ongeluk ook mee werd gedaan. De verf blijkt gelukkig prima van glas af te wassen.

Naast (uiteraard) ons logo, tekende ik ook voor iedereen zijn of haar eigen sterrenbeeld op de sokken. Blijkbaar kun je die op verschillende manieren tekenen, want ik vond van ze alledrie verschillende versies, maar dat was juist prima want zo kon ik verschillende plaatjes op de sokken zetten voor de afwisseling.

Om de verf beter te laten pakken, moest ik ze binnenstebuiten heet strijken of in de oven doen. Omdat 5 minuten lang (!) een strijkbout erop houden niet verstandig klonk, koos ik voor de oven-optie – al is sokken bakken ook echt heul raar. XD

Gelukkig overleefden ze het zonder bruine randjes te krijgen, dus kon ik ze inpakken en onder de boom leggen, zodat ze vandaag weer konden worden uitgepakt.

Gelukkig waren Wouter en Patricia er blij mee, en pasten ze iedereen voldoende! ^_^

Bandsokken

Nu maar hopen dat de decoratie inderdaad de was overleeft!

Zelfgetekende broek

De module ‘Broeken’, het tweede deel van mijn coupeuse-opleiding, heb ik inmiddels ook bijna af. Alle tekenopdrachten zijn gedaan (mijn werkboek ligt ter beoordeling bij de juf) en alle werkstukjes (voorbeelden maken van onderdelen van broeken, zoals zakken en ritsen) zijn af. Tot verbazing van mijn opleidingsgenootjes en lichte paniek van mijn juf, want ik kan pas in januari de laatste dingen oefenen voor het examen (dat pas in mei is…), zoals kleding afpassen en bijwerken als deze niet op het model blijkt te passen. Terwijl ik nog twee lessen heb voor de kerstvakantie, maar de juf moet blijkbaar iets voorbereiden hiervoor en dat lukt niet meer op tijd. Dus ga ik de komende twee lessen maar verder met oefenbroeken naaien.

Gelukkig heb ik een opdracht van Judith liggen voor een spijkerbroek, want mijn allereerste zelfgetekende broek is ook al af!

Het stofje lag al meer dan 2 jaar in mijn kast. Ik had het destijds daadwerkelijk gekocht om ooit een broek van te maken, maar dat was er initieel niet van gekomen en later bedacht ik me dat ik het lapje beter bewust nog even kon bewaren totdat ik was aanbeland bij de broekenmodule, zodat ik er gelijk iets goeds van kon maken. :-)

Door een meetfoutje was de broek initeel te hoog. Ik heb hem maar liefst twee keer lager gemaakt. De voorkant is nog steeds iets aan de hoge kant, maar soit.

Het betekende dat ik de steekzakken ook twee keer moest verlagen. Op zich geen probleem, ware het niet dat ik de inkijk (het stofje achter de steekzak) al had geknipt. Omdat ik het per sé wilde patternmatchen, zodat het motiefje op de pijp mooi doorloopt in het motiefje op de zak, moesten die dus ook opnieuw. Maar hee, het is om te oefenen.

Pattern matching: geslaagd! ^_^

Dat is ook de reden dat ik paspelzakken aan de achterkant maakte. Ik ben op zich geen grote fan van paspelzakken en ze zijn een b*tch om te maken, maar juist vanwege dat laatste besloot ik ze toch maar erin te zetten. Want je zult zien dat ik voor een van de examenopdrachten straks een paspel moet maken en dan kan ik het maar beter goed geoefend hebben!

Kosten: €6 (voor 2 meter stof, waar ik nog een stuk van over heb. )
Bestede tijd: niet bijgehouden; ik heb besloten dat niet te doen voor alles wat ik voor mijn opleiding maak.

Stretchrokjes

Voor mijn coupeuse-opleiding moet ik zo veel mogelijk oefenen met kledingstukken naaien. Momenteel ben ik met de module Broeken bezig, maar tegelijkertijd kan ik natuurlijk ook nog steeds rokjes maken.

Een van de dingen die ik wilde uitproberen, is tot wanneer je nog weg kunt komen met een rok zonder rits of andere sluiting, als je stretchstof gebruikt. Ik had nog twee stofrestanten liggen die eindelijk een keer opgebruikt moesten worden, en die toch te klein waren voor iets substantieels. Dus dat werden korte rokjes.

Met het stofrestant van mijn streepjestrui maakte ik een rokje met band. Ik was benieuwd of de stretchnaad voldoende speling zou bieden om het ding nog over mijn heupen te krijgen. Conclusie: ja, dat lukt!

De band heb ik helaas niet helemaal goed uitgemeten, zodat het streepje op een beetje een ongelukkig plek uitkomt, maar goed.

Het stofrestant van mijn vest gebruikte ik voor een rokje met beleg in plaats van een tailleband. Ook nu gebruikte ik de stof deels binnenstebuiten voor een leuk effect, alleen is het decoratieve randje te kort om zichtbaar te zijn als je iets over de rok heen draagt. Dat ging helaas niet anders, want ik heb écht flink moeten passen en meten om dit nog uit de stof te krijgen! Er was zo weinig over dat ik niet eens genoeg had voor een belegje, dat ik dus maar van een ander stofje heb gemaakt. Ben benieuwd wat de juf daarvan vindt… 🙄

Omdat het joggingstof is, heb ik ook een onderrokje van voeringstof aan het beleg genaaid, om te voorkomen dat het ding opkruipt tijdens het lopen. Bedacht ik me achteraf. Omdat voering niet rekt, heb ik dus ook een beetje geïmproviseerd met het aan het beleg stikken ervan, omdat ik anders alsnog een rits in de zijnaad had moeten zetten. Wederom spannend wat het oordeel van de juf gaat zijn over mijn oplossing. 😋

Het nadeel van steeds verder afvallen terwijl je kleding voor jezelf probeert te tekenen, is dat de dingen die je maakt, niet meer passen op het moment dat ze af zijn. Al mijn rokjes, deze en de eerdere, zijn structureel te wijd bij de taille. :-S

Dat zie je niet op bovenstaande foto’s, want het tweede nadeel is dat de kledingstukken niet meer op mijn paspop op maat passen. Toen ik op een gegeven moment wat… euh… ‘ruimer’ werd dan mijn pop, hing de boel gewoon wat losser er omheen. Niet zo’n groot probleem. Maar deze rokjes krijg ik amper erop en het ziet er natuurlijk ook niet meer mooi uit als ik er foto’s van wil nemen, zo strak gespannen. :-S

Hierbij dus ook maar een lelijke spiegelselfie om te laten zien hoe het eigenlijk hoort te passen:

Of ik ze daadwerkelijk ga dragen, weet ik wederom niet. Ik heb nog steeds te weinig shirts en truien die er leuk mee combineren. En tops tekenen is pas de volgende module van mijn opleiding. ;-)

Boekpromotie-video

Zowat iedere vakantie heb ik een flinke to-do lijst die ik af wil werken, en iedere keer bedenk ik spontaan een creatief project om er ook nog even tussen te proppen. Deze week was dat het opnemen van een promo-video voor mijn boek. Want kerst komt eraan, dus ik moet mijn doelgroep ervan overtuigen mijn boek op hun verlanglijstje te zetten!

In plaats van weer een gewoon berichtje met een foto op social media, besloot ik me maar eens te gaan wagen aan een video. Da’s namelijk superhip. Het ding is alleen dat ik zelf geen video-fan ben: ik kijk het amper en ben ook niet bepaald de meest cameragenieke persoon. Maar, alles voor de sales! Als zelfpublicerend auteur moet je nu eenmaal alles uit de kast trekken om je boek verkocht te krijgen (ik zit inmiddels op 253 exemplaren!).

Dus worstelde ik me door minutenlange filmpjes van andere schrijvers ter inspiratie en wist ik uiteindelijk vooral heel duidelijk wat ik níét wilde… :-P

Donderdag ging ik aan de slag met mijn camera en gisteren monteerde ik de boel in elkaar. (Da’s echt een flinke klus!) Allemaal zonder enige kennis van zaken of budget. En uiteraard moest ik mezelf er meermaals van weerhouden om de boel weg te flikkeren, omdat het continu zien van je eigen hoofd en aanhoren van je eigen stem, behoorlijk tenenkrommend is – vooral als je ook nog eens een buitenlandse taal probeert te spreken! *cringe*

Dusse… ik laat jullie het filmpje hierbij vast zien, voordat ik het in de Alice in Wonderland Facebookgroepen plaats, in de hoop dat jullie zo vriendelijk zijn om het me te laten weten als het resultaat écht te knullig is om de wereld in te slingeren. ;-)

Script: door mij
Presentatie: door mij
Opnametechniek: door mij
Bewerking: door mij
Ondertiteling: door mij
Achtergrondmuziekje: door https://www.bensound.com

Het geluid is helaas niet hoe ik het graag zou willen, maar blijkbaar galmt mijn kamer en ik weet niet hoe ik dat holle geluid met een audiobewerkingsprogramma eruit krijg. De ‘special effects’ zaten leuker in mijn hoofd, maar mijn videobewerkingsprogramma heeft alleen wat basic opties.

Het oorspronkelijke plan was om ook wat uit het boek voor te lezen, maar dan werd de video te lang (voor social media geldt dat je video echt niet langer dan 3 minuten mag zijn, dan haken mensen af). Dus heb ik aparte voorleesfilmpjes opgenomen, die ik later ook ga posten! Mits ze wat zijn geworden, want ik heb het materiaal nog niet bekeken omdat deze video prioriteit had, en de helft van de opnames voor deze video bleek ik te kunnen weggooien omdat mijn camera om onduidelijke redenen steeds bleef herfocussen. :-S

Hopelijk to be continued dus! Interesse? Abonneer je op mijn kanaal! ;-)

Deurisolatie

Winter is coming, gas is duur en de wereld gaat eraan, dus het is een goed moment om nog eens extra naar de isolatie van je huis te kijken. Ook aan de binnenkant!

Mijn werk-/hobbykamer stook ik graag warm, omdat ik daar heel veel tijd doorbreng. Maar de deur van die kamer staat altijd open, om ervoor te zorgen dat Sammy er gezellig bij kan komen zitten wanneer hij wil, en ook daar kan komen als ik er niet ben. En dan ontsnapt de warmte dus naar de niet-verwarmde gang en het trapgat naar zolder.

In de woonkamer heb ik het opgelost door een kattenluikje in de woonkamerdeur te zetten, maar die deur was toch niet meer origineel en de smaak van de vorige bewoners komt niet geheel overeen met die van mij, dus ik vond het niet zo’n probleem om erin te zagen. Maar de hobbykamerdeur maakte ik liever niet stuk.

Een paar jaar geleden besloot ik, om de warmte toch een beetje binnen te houden, in de koude seizoenen een gordijn voor de deur te hangen. Gewoon een oud gordijn dat nog over was van mijn vorige huis, en waar ik snel een lapje fleece tegenaan had genaaid omdat het gordijn te kort was voor de deuropening.

Niet de mooiste oplossing natuurlijk. En hoewel enigszins effectief, is de isolatiewaarde van een gordijn ook niet zo hoog. Tijd voor wat anders.

Ik bedacht dat pvc-lamellen wellicht een goede oplossing zouden kunnen zijn. Die heb je immers ook voor koelingen in winkels, en doorgangen naar magazijnen enzo. Daar heb je kant-en-klare systemen van, maar die zijn dan weer net niet in mijn deurbreedte, of enorm duur vanwege het fancy ophangsysteem dat eraan zit. Gelukkig blijk je ze ook los op rol te kunnen kopen, per strekkende meter!

Dus hoppakee, 11 meter besteld en het spul in vijf gelijke stukken geknipt.

Vervolgens maakte ik met een gaatjestang een opening in de hoekjes en klemde ik er metalen nestels in.

Het gordijn had ik aan de deurpost bevestigd door middel van spijkertjes en vuilniszakbinders. Ik hoefde maar een paar spijkertjes eruit te trekken en op een betere plek te timmeren. De vuilniszakbinders recyclede ik ook (nylondraad was mooier geweest, maar dat is dramatisch om aan elkaar te knopen op precies de juiste lengte).

Toen kwam het lastigste onderdeel van de klus: de lamellen precies op maat knippen aan de onderkant. Het ding was namelijk dat de lamellen een beetje krom stonden, omdat ze op een rol hadden gezeten. En ik kon niet inschatten of het beter was als ze tegen de dorpel aan zouden vallen, of dat ze er precies boven zouden hangen.

Aan de onderkant sluiten ze nu dus nog niet helemaal mooi aan. Maar ik ga de constructie eerst een paar dagen laten uithangen om te kijken of de pvc wat rechter wordt, en zo niet, dan zet ik er even de strijkbout op. Dan knip ik daarna nog wel af wat nodig is, en/of verleng of verkort ik de bindertjes bovenin nog even. En dan kan ik die uiteindjes ook afknippen.

Het resultaat is in ieder geval een veel lichtere gang! Nu kijken of de temperatuur ook langer aangenaam blijft wanneer de thermostaat beneden uitslaat omdat de zon naar binnen schijnt. (De woonkamer ligt op het zuiden, mijn hobbykamer op het noorden.)

Herfstkrans

Heerlijk, die herfstsfeer! Na het knutselen van de herfstgnoom voor mijn zusje had ik de smaak te pakken. Tijdens een boswandeling met Kitty, anderhalve week geleden, had ik al natuurlijke decoratie verzameld om een herfstkrans mee te maken, maar het was er nog niet van gekomen. Ik kon namelijk geen geschikte takken vinden om een krans mee te vlechten. In de winkel lag ook geen mooie takkenkrans (inmiddels zijn de herfstspullen verdrongen door de kerstartikelen… :-S ), dus uiteindelijk koos ik maar voor een oasis als basis. Dat werkte ook helemaal prima, bij nader inzien, als je maar genoeg mos hebt om de boel mee te bedekken.

Ik had nog nooit eerder een krans gemaakt, dus ik was er niet helemaal van overtuigd dat ik er iets moois van zou kunnen maken, maar gelukkig bleek het niet heel moeilijk. Bloembinddraad is je grote vriend, en verder blijkt het voornamelijk een kwestie van ‘meer meuk is meer beter’, dus vooral blijven toevoegen. :P

En voor een eerste keer ben ik zeker niet ontevreden over het resultaat! Het is even afwachten hoe lang het ding meegaat, want het is een combinatie van echte en nep-decoraties. Maar volgend jaar iets nieuws moeten knutselen vind ik helemaal geen ramp.
Ik <3 herfst!

Herfstgnoompje

Afgelopen vrijdag postte Zwusje het volgende plaatje op Facebook, met als bijschrift:

Ohhhhhh <3 <3 <3
Het is dat ik een schurfthekel aan freubelen heb…

(bron onbekend)

Want ja, je moet weten dat Zwusje en ik niet zo heel erg veel op elkaar lijken. Zwusje heeft onder meer het vermogen gekregen om levensgenietend met de poten omhoog in de zon te zitten, ik om freubels te creëren. Maar ik hou wel heel erg veel van mijn Zwusje. Dus besloot ik om deze herfstgnoom voor haar te maken, en hem als verrassing naar haar op te sturen.

Ze had in de comments wel opgemerkt dat ze geen echte bladeren wilde, want dat was zonde – hij moest idealiter wel meerdere jaren meegaan. Okee, dan worden het dus nepbladeren. Even snel naar het winkelcentrum in de wijk. Helaas vond ik geen exemplaren die zo’n mooie kleurverloopjes hadden, maar bij de Wibra hadden ze wel bladeren in drie verschillende herfsttinten. Dan die maar.

Voor de rest improviseerde ik met spullen die ik nog had liggen. Een halve bal van piepschuim, twee soorten stof en wat andere herfstdecoratie. En een plankje waar ik stof omheen niette dat ik opvulde met watten – want het origineel vond ik er wel erg plat uitzien. Het leek me leuker als er een beetje volume onder zou zitten. Die originele oogt namelijk alsof hij alleen recht van voren er leuk uitziet, maar niet als je er een beetje van opzij naar kijkt. Niet alleen omdat hij zo plat is, maar ook omdat er flinke openingen tussen de muts en neus zitten.

Volgens mij is dit de eerste keer dat ik een nietpistool voor een freubelprojectje heb gebruikt.

De blaadjes en het neusje naaide ik vervolgens tegen de stoffen basis. (De meeste freubelaars zouden waarschijnlijk hotglue hebben gebruikt, maar lijm en ik gaan niet zo goed samen.)

Snel een muts in elkaar gelockt, ook nog een beetje gevuld met watten en die aan de rest genaaid. Lusje aan de achterkant er tegenaan. Klaar!

Bestede tijd: 2 uur
Kosten: €1 (exclusief verzendkosten naar Zwusje)

Gezien de appjes met vele hartjes en kusjes die ik zojuist van Zwusje ontving, is ze er gelukkig erg blij mee. Mission accomplished! :-)