Pfff… wat een week. Laat ik maar beginnen met de conclusie: ik heb een andere baan!<\/p>\n
Afgelopen weekend had ik tijd om de boel even op een rijtje te zetten. Ik besloot dat ik alle onzekerheid over de concrete invulling van de functie maar voor lief moest nemen en het gewoon moest doen. Thuiswinkel.org voldeed immers aan bijna alle eisen die ik vooraf had gesteld aan een eventuele nieuwe werkgever: dichterbij, klein genoeg om zelf invloed te kunnen hebben op processen en dergelijke maar serieus genoeg over online marketing om meerdere sites en er een complete afdeling voor te hebben, en een branche\/product\/dienst die me aanspreekt.
\nDus belde ik maandag de recruiter op om dat te vertellen.<\/p>\n
Desondanks wilden ze dat ik dinsdag toch nog een keer op gesprek kwam, om alle eventuele twijfels weg te nemen en zodat ook zij zeker wisten dat ze wel \u00e9cht de juiste persoon aannamen.
\nDus zat ik daar begin van de week voor de derde keer. Gelukkig wist ik ze te overtuigen dat ik zeker de geschikte kandidaat was en dat ik niet meer twijfelde over de functie.<\/p>\n
Maar toen kwam weer het issue van salaris aan bod. De andere kandidaat had net zo veel ervaring als ik, maar vroeg minder, kreeg ik te horen. Toch wilden ze veel liever mij. Maar zij waren wel een vereniging en dus non-profit, met een beperkt budget.<\/p>\n
Dat snap ik, maar ik ben natuurlijk ook niet gekke Henkie. Ik ga absoluut niet ergens anders werken voor minder salaris – dan zoek ik nog wel even door.<\/p>\n
Dat heeft een paar dagen heen-en-weer-gebel opgeleverd.
\nHeel bijzonder: de bemiddelende recruiter adviseerde me tot tweemaal toe expliciet om er eens rustig met mijn echtgenoot over te praten en om zijn mening te vragen. Want het was natuurlijk ook belangrijk dat hij erachter stond.
\nHuh? Wat een raar advies. Je mag er ten eerste toch vanuit gaan dat je binnen een relatie met elkaar praat over een nieuwe baan en je geen recruiter nodig hebt om je daaraan te herinneren, en ten tweede lijkt het wel alsof ze bedoelt dat hij bepaalt wat ik voor salaris moet accepteren!
\nIk heb haar verteld dat mijn man het prima vindt zolang ik er zelf blij mee ben. (Eigenlijk waren zijn woorden: “Je werkt anderhalf maal zo hard als de gemiddelde persoon, ze moeten blij zijn dat je niet ook anderhalf maal zo veel salaris vraagt” – maar dat heb ik toch maar niet doorgegeven. :-P)
\nZou ze denken dat een echtgenoot doorgaans zijn vrouw adviseert om tevreden te zijn met minder salaris en niet zo carri\u00e8regericht bezig te zijn? (Zodat het salaris van de vrouw lager blijft dan het zijne en hij zich niet in zijn mannelijkheid voelt aangetast?)<\/p>\n
Anyway. Uiteindelijk, na veel heen en weer gesteggel tussen mij, zij, en het recruitmentbureau, boden ze exact mijn huidige salaris. Laatste bod.
\nEn dat was een probleem, want dan zou ik er nog op achteruit gaan. Ik krijg nu namelijk een riante onkostenvergoeding netto op mijn rekening gestort, ongeacht of ik daar al dan niet gebruik van maak (niet dus). Verder heb ik voor dit jaar een bonusregeling lopen, zodat ik er bij het halen van mijn targets, 50 euro per maand bij zou krijgen.
\nIk had dit vooraf aan de recruiter gemeld, maar blijkbaar had Thuiswinkel dat, al dan niet bewust, niet meegenomen in de berekening.
\nEn dan heb ik het nog niet over het feit dat ik nu een vakantiedag meer heb en een NS-jaarkaart, waar ik onbeperkt mee kan reizen, terwijl ik het straks moet doen met een trajectkaart Ede-Nijmegen.<\/p>\n
Nog meer gesteggel dus, want ik voelde me vooral een beetje genaaid. Ik was vooraf heel duidelijk en eerlijk geweest over mijn minimum, terwijl de andere twee partijen mijn minimum steeds als richtlijn\/vraagprijs hadden gehanteerd hoewel ik had aangegeven een stap vooruit te willen maken. En nu zou ik dan nog lager moeten?
\nBovendien: ik heb destijds bijna \u20ac40.000,- van de prijs van ons koophuis afgepingeld, van ons trouwkasteel\u00a0de complete bruidssuite plus luxe ontbijt gratis weten te krijgen, en me recentelijk nog onder een reeds geadministreerde parkeerboete uitgeluld. Dan kan ik toch ook wel hard onderhandelen over salaris…?<\/p>\n
Het recruitmentbureau zat al met de handen in het haar, want die zag het al stuklopen op een paar tientjes.<\/p>\n
Mijn potentieel toekomstig manager was echter nog \u00e9\u00e9n keer heel hard gaan leuren bij de financi\u00eble afdeling en uiteindelijk had ze er nog een heel klein bedragje bovenop weten te krijgen.
\nIk wist dat het nu alles of niets was, dus heb ik maar ja gezegd.<\/p>\n
Vanwege het netto-brutoverschil en alle bijkomende dingen is het altijd maar afwachten wat er uiteindelijk op je rekening staat, maar ik vermoed dat ik er zo net een tikje op vooruit ben gegaan. Afgezien van de vrije dag en reiskostenvergoeding dan.<\/p>\n
Maar goed. Ik had al aan de recruiter gevraagd of ik nou echt zo veel vroeg, vergeleken met andere kandidaten met mijn profiel waar zij voor bemiddelden, en zij zei dat ik wel redelijk aan de bovenkant van de schaal zat (maar nog niet aan de top). Dus ik word in ieder geval niet onderbetaald, dat is fijn om te weten.<\/p>\n
Dan was er nog de leuke bijkomstigheid dat het vandaag de laatste dag van de maand is en ik voor het eind van de werkdag moest opzeggen, wilde ik nog per 1 april daar kunnen beginnen. De definitieve ‘ja’ werd pas om kwart voor 3 gegeven. Ze zou me het contract mailen en na akkoord per mail, kon ik dan mijn baan opzeggen. Aangezien ik van 3 tot 5 een klantafspraak had, gaf me dat dus precies een kwartier om de boel te lezen en mijn baas te spreken.
\nDus ik loop snel terug naar mijn werkplek en… zie daar mijn collega staan met zijn jas aan. Of we nu dan konden gaan?
\nBlijkt de afspraak op locatie in plaats van ons kantoor te zijn! En die lamlul van een collega had dat noch in de agenda gezet,\u00a0noch aan mij gemeld! Argh!
\nEen snelle blik in mijn mailbox liet zien dat het contract nog niet was binnengekomen. Nog meer argh!<\/p>\n
Dus daar stond ik. Ik moest n\u00fa weg naar de klant. En n\u00fa mijn baan opzeggen.
\nWat doe je dan?
\nIk heb gefrustreerd tegen mijn collega geroepen dat ik nergens vanaf wist en dat hij nog even geduld moest hebben. Toen heb ik mijn manager, die gelukkig niet in een overleg zat, een overlegruimte in gesleept en maar gewoon mijn baan opgezegd, zonder het contract gezien te hebben. Om vervolgens weer naar buiten te rennen en 20 minuten te laat bij de klant te arriveren.
\nVanzelfsprekend was ik niet geheel gefocust tijdens die afspraak…
\nOp weg naar huis in de trein kon ik het contract eindelijk doornemen en de recruiter terugbellen dat de inhoud akkoord was.<\/p>\n
Maandag moet ik maar even rustig met mijn manager gaan zitten om te kijken hoe we het doen met overdracht, communicatie naar klanten en hoeveel vrije dagen ik nog heb. Maandag wordt het ook officieel naar mijn collega’s gecommuniceerd.<\/p>\n
Dus ik kan nu ook nog niet van de daken schreeuwen dat ik een nieuwe baan heb. Maar dat geeft niet, want ik ben momenteel compleet uitgeput en niet in staat om er heel enthousiast over te zijn.<\/p>\n
Tijd voor weekend.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pfff… wat een week. Laat ik maar beginnen met de conclusie: ik heb een andere baan! Afgelopen weekend had ik tijd om de boel even op een rijtje te zetten. Ik besloot dat ik alle onzekerheid over de concrete invulling van de functie maar voor lief moest nemen en het gewoon moest doen. Thuiswinkel.org voldeed …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-10697","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-werk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10697","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10697"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10697\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10705,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10697\/revisions\/10705"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10697"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10697"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10697"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}