Vandaag was mijn eerste offici\u00eble werkdag. Hij bevatte eigenlijk alle standaardingredi\u00ebnten: een nog niet aanwezige manager, een eigenlijk te drukke (plus hoogzwangere en vanwege snotverkoudheid licht chagrijnige) collega die me moest inwerken, een prachtige bos bloemen als welkomstgeschenk, onbekende inloggegevens voor mijn computer en achtergelaten puinzooi van mijn voorganger op het bureau.<\/p>\n
Die inloggegevens werden gelukkig ongebruikelijk snel achterhaald en ik kon dus ‘s ochtends al aan de slag.<\/p>\n
Helaas was mij ontschoten dat zij alleen op maandag gezamenlijk lunchen en dat het bovendien geen maandag was. Dus had ik geen boterhammetjes meegebracht en eindigde ik moederziel alleen in de kantine<\/span> het bedrijfsrestaurant (ik moest die zelf zoeken op het bedrijventerreintje en nadat ik de verkeerde ingang had genomen en om hulp vroeg, informeerde de receptioniste aldaar me fijntjes dat het woord “kantine” niet op prijs gesteld werd :-X).<\/p>\n Mijn inwerkprogramma was sowieso niet heel gestructureerd. Ik werd verteld hoe ik maandrapportages moest maken en nieuwsberichten op de site moest plaatsen, maar ik moest bijvoorbeeld zelf vragen om een rondleiding door het pand met voorstelronde aan nog niet ontmoette collega’s. Mijn manager kon me niet vertellen hoe het telefoonsysteem werkte (“Euh, ik bel altijd mobiel…”) en ik kwam met moeite achter m’n eigen nieuwe e-mailadres.<\/p>\n Na twee uur had ik al door dat mijn manager een totale chaoot is. Je kent het type wel: tijdens het zoeken van een mailtje voor mij, op een ander mailtje stuiten en dat direct even afhandelen en zo continu van de hak op de tak springen zonder het vorige af te ronden. Lege e-mails versturen met de complete boodschap in de onderwerpregel. Zich continu ergeren aan de trage computer terwijl ze 20 dingen tegelijk open heeft staan. Geen idee hebben hoe Powerpoint werkt en dus na een kwartier klooien een presentatie opleveren met over de sheet heen lopende tabellen met verschillende lettertypes. En met me meelopen om me aan iemand voor te stellen, direct in een inhoudelijk gesprek verwikkeld raken met de betreffende persoon, om vervolgens weg te lopen zonder me voorgesteld te hebben. Daarnaast is een hoop wat minder gestructureerd omdat het een veel kleinere organisatie is dan ik gewend ben en ik nu bovendien aan klant- in plaats van bureauzijde zit. Iedereen ging ook nog eens supervroeg naar huis (vroeg begonnen, thuiswerken, ziek kind…) dus aan het eind van de werkdag zat ik ook weer in mijn uppie. Ik deal er zo goed en zo kwaad als het gaat mee, door mezelf voor te houden dat chaos normaal is in je eerste week. Straks, als ik alles doorheb, kan ik zelfstandig werken en alles plannen zoals ik dat wil.<\/p>\n En ik heb ook een hoop voordelen gezien. Zoals geen corveediensten (de vaatwasser wordt in- en uitgeruimd door de pandbeheerder) en geen urenregistratie (ik moet echt wennen aan het niet hoeven aanzetten van een timer bij elke nieuwe taak!).<\/p>\n Ben benieuwd hoe dag 2 eruit gaat zien. Volgens mijn collega ben ik de eerste week vooral bezig met het plaatsen van nieuwsberichten, maar dat dacht ik toch even niet… ik heb er vandaag 4 geplaatst en was er toen wel klaar mee. Ik kan veel meer en hier ligt mijn interesse niet! En dat heb ik ook aangegeven tijdens het sollicitatiegesprek.<\/p>\n Maar eerst moet ik de bevestiging krijgen voor welke van de 8 sites ik verantwoordelijk ga worden. Die worden namelijk verdeeld tussen mij en de junior medewerker. Daarna kan ik echt aan de slag met het oppakken van verbeterpunten. Ik heb nu al een flinke lijst…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Vandaag was mijn eerste offici\u00eble werkdag. Hij bevatte eigenlijk alle standaardingredi\u00ebnten: een nog niet aanwezige manager, een eigenlijk te drukke (plus hoogzwangere en vanwege snotverkoudheid licht chagrijnige) collega die me moest inwerken, een prachtige bos bloemen als welkomstgeschenk, onbekende inloggegevens voor mijn computer en achtergelaten puinzooi van mijn voorganger op het bureau. Die inloggegevens werden …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-10935","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-werk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10935","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10935"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10935\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10938,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10935\/revisions\/10938"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10935"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10935"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10935"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nDus ik ben erg benieuwd hoe de samenwerking met \u00fcbergestructureerde ikke gaat lopen.<\/p>\n
\nZo wilde ik kennismakingsafspraken met collega’s inplannen en vroeg ik hoe ik vergaderruimtes reserveerde. Mijn manager keek me nietbegrijpend aan en zei dat ze eigenlijk nooit een ruimte boekte. Dat ging altijd wel goed. En mocht toch een keer alles vol zijn, dan gingen ze gewoon bij de koffieautomaat zitten, of op een kamer van een op dat moment afwezige collega.
\nRight. Dat kan natuurlijk gewoon als je maar 25 medewerkers en bijna alleen maar interne overleggen hebt. Ik ben gewend aan evenveel vergaderruimtes voor de dubbele hoeveelheid mensen, plus dat de meeste overleggen met klanten zijn – en die plant je toch niet zomaar rond de koffieautomaat neer…<\/p>\n
\nTsja, zou ik verantwoordelijk zijn voor het uitzetten van de tv-schermen en het uitdoen van het licht?
\nEen collega uit een naastgelegen werkkamer adviseerde me om gewoon weg te lopen. Deed hij ook altijd. Oh, en op een gegeven moment ging de boel automatisch op slot. Hoe laat? Geen idee, maar hij raadde me aan om er niet de hele avond te blijven zitten. :-X<\/p>\n