{"id":11040,"date":"2013-04-25T20:22:48","date_gmt":"2013-04-25T18:22:48","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=11040"},"modified":"2013-04-25T21:11:13","modified_gmt":"2013-04-25T19:11:13","slug":"stug-doorwerken","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2013\/04\/stug-doorwerken\/","title":{"rendered":"Stug doorwerken?"},"content":{"rendered":"

Ik heb het weer eens voor elkaar hoor. Nog geen maand bezig, en ik heb nu al negatieve feedback gekregen van mijn manager. <\/p>\n

Namelijk dat ik stug ben. Inflexibel lijk. En dat de manier waarop ik dingen breng, niet altijd goed overkomt.<\/p>\n

Ik had te moeilijk gedaan over het krijgen van een telefoon van het werk, waarop ik ook buiten werktijd gebeld moest kunnen worden. Over het eerder moeten beginnen in plaats van pagina’s te mogen inplannen. En nog meer dingen, maar daar kon ze niet echt voorbeelden van geven.
\nMaar het was duidelijk dat ik lang niet zo flexibel was als mijn teamgenoten, die graag wat extra’s deden als dat eens nodig was, terwijl ik blijkbaar gewoon om 5 uur de deur achter me dicht wilde trekken. En daar maakte ze zich zorgen over. Want als dat nu al duidelijk was…?<\/p>\n

Ik kan wel janken. Sterker nog, ik heb er net een goed potje om gejankt. <\/p>\n

Het is z\u00f3 onwijs frustrerend om steeds dezelfde kritiek te krijgen, van\u00a0 verschillende mensen. Het ligt dus overduidelijk echt aan mij, geen excuus meer te bedenken. Maar ik slaag er gewoon niet in om het te veranderen.<\/p>\n

Wat betreft die 9-tot-5-mentaliteit: dat klopt op zich wel. Als je bij een bureau werkt, dan krijg je namelijk op je kop als je meer uren maakt dan gepland, want die worden niet betaald door de klant.
\nIk moet er erg aan wennen dat dat nu anders is (ik heb nog steeds de neiging om een timer aan of uit te zetten als ik aan een nieuw klusje begin). En ik ben juist hier gaan werken omdat ik me meer betrokken bij mijn werk wilde voelen – en ik merk nu al verschil, want bij het wakker worden en bij het naar bed gaan, ben ik er in mijn hoofd nog steeds mee bezig.<\/p>\n

Wat betreft het eerder moeten beginnen: zoals ik gisteren al uitlegde<\/a>, is het probleem niet dat ik niet eerder wil komen, maar dat het me ineffici\u00ebnt en juist risicovoller lijkt om dingen onder tijdsdruk te doen.
\nMaar ja, dat breng ik dan dus weer op een verkeerde manier.<\/p>\n

Iets wat ik steeds terug krijg te horen.
\nMark heeft er thuis ook last van. Die voelt zich regelmatig door mij aangevallen, ook al bedoel ik er niets mee, of doe ik juist erg mijn best om iets positief te brengen wanneer ik vermoed dat hij er wel eens boos om zou kunnen worden.<\/p>\n

Ik weet niet wat ik nu moet. Blijkbaar ben ik gewoon zo. Ik kan wel de scherpste randjes eraf halen, wat ik ook al heb gedaan de laatste jaren (en Mark merkt dat duidelijk, zegt hij), maar weg zal het nooit gaan.
\nIk kan wel acteren dat ik alles best vind, maar 32 uur per week is te veel om dat structureel vol te kunnen houden.<\/p>\n

Bij mijn vorige werkgever waren ze extreem tolerant richting mijn persoonlijkheid, maar nu zit ik in een team bestaande uit alleen maar vrouwen. Die zijn veel gevoeliger voor de sfeer in een groep en de communicatieve kant van een collega.
\nIk ben dan ook bang dat het hier echt mis gaat en dat ik straks kan vertrekken, nog voordat ik heb kunnen laten zien dat ik in ieder geval inhoudelijk meerwaarde heb.<\/p>\n

Het voelt echt heel naar. Ik heb mezelf nooit bepaald als sociale, hulpvaardige, meegaande persoon gezien. In groepssituaties heb ik altijd het idee dat ik een rol speel; die van leuke, spontane meid die je graag erbij wil hebben, terwijl ik diep van binnen weet dat ik eigenlijk helemaal geen aardig persoon ben. En dan hoop ik maar dat mensen er nooit achterkomen hoe naar ik ben. <\/p>\n

Misschien dat ik daarom enigszins afstandelijk overkom, wat ik ook vaker hoor. En waarom ik niet zo vaak met vrienden afspreek, of close word, als blijkbaar gebruikelijk is. Als ik maar oppervlakkig contact blijf houden, dan blijven ze vast denken dat ik een leuk iemand ben en zullen ze mijn ware aard niet ontdekken…<\/p>\n

Ik was dan ook werkelijk verbaasd, toen ik bij mijn vertrek oprecht lieve afscheidsschrijfsels kreeg van mijn inmiddels ex-collega’s.<\/p>\n

Maar mijn huidige collega’s hebben me nu al door. En ik weet niet hoe ik het op moet lossen. Zeker aangezien het heel lastig is om van een eenmaal verkregen imago af te komen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik heb het weer eens voor elkaar hoor. Nog geen maand bezig, en ik heb nu al negatieve feedback gekregen van mijn manager. Namelijk dat ik stug ben. Inflexibel lijk. En dat de manier waarop ik dingen breng, niet altijd goed overkomt. Ik had te moeilijk gedaan over het krijgen van een telefoon van het …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-11040","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-werk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11040","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11040"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11040\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11050,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11040\/revisions\/11050"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11040"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11040"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11040"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}