We hebben op het werk zo’n zelfbenoemde ‘mental coach’. Officieel heeft hij een andere functie, maar hij heeft in het verleden blijkbaar wat mentale problemen gehad en daar allerlei coachingstrajecten, persoonlijke ziel-ontdeksessies en hoe-word-ik-een-beter-mens-workshops voor doorlopen. Het is een superaardige man en ik ben heel blij voor hem dat die trajecten hem zo geholpen hebben, maar hij is er dermate fan van geworden, dat hij nu denkt dat ieder\u00e9\u00e9n er baat van kan hebben. Dus binnen onze organisatie heeft hij het nu op zich genomen om alle medewerkers te coachen.<\/p>\n
Een van de dingen waarvoor men halfjaarlijks bij hem langs moet komen, is de talentontwikkeling.
\nJe moet voor jezelf je ‘talent’ benoemen: iets dat los staat van je concrete functie, maar een soort inerte vaardigheid is die de organisatie verder kan helpen en waar collega’s voor bij jou moeten aankloppen.<\/p>\n
Nou, daar was ik al snel uit. Ik ben een ‘verbeteraar’.
\nMental Coach was het daar echter niet helemaal mee eens. Het was niet echt het type talent dat hij bedoelde. Maar ik hield voet bij stuk. Een collega had hij al eerder opgezadeld met het talent ‘geluksbrenger’. Ik bedoel maar.<\/p>\n
Ik had echter nog geen ‘draak’ benoemd. Daarvoor moest ik gisteren langskomen.<\/p>\n
Ik liet me uitleggen dat een draak de stemmetjes in je hoofd zijn, die je ervan weerhouden iets te doen (en zo je talent ten volle te benutten), zoals ‘ik kan dat niet’ of ‘ik kan het toch niet goed uitleggen’.<\/p>\n
Ik meldde de man dat ik geen stemmetjes in mijn hoofd had. Kom nou…<\/p>\n
Nee, zei Mental Coach, ieder\u00e9\u00e9n heeft stemmetjes in zijn hoofd, maar soms heb je ze verstopt. En begon een compleet relaas over een van zijn jeugdtrauma’s en verdrongen angsten, waar hij 25 jaar later pas achter kwam.<\/p>\n
Ik suggereerde dat ik wellicht juist een gebrek heb aan stemmetjes die me ergens van weerhouden. Als er al een stemmetje in mijn hoofd zit, dan roept dat heel hard: “zeg er iets van!!”.<\/p>\n
Mental Coach overwoog het even. Maar nee, dat was geen goede draak.<\/p>\n
Na een lange discussie en gepor richting mijn ziel (blijf af, je bent mijn psycholoog niet), realiseerde ik me dat ik hier niet zomaar vanaf ging komen en dat ik maar beter mee kon spelen.<\/p>\n
“Wat dacht je van: ‘het moet gestructureerd’?” suggereerde ik.
\nMental Coach keek hoopvol. “Want…?”
\n“Want als het niet gestructureerd gaat, dan kan het n\u00f3\u00f3it goed gaan”, dikte ik aan.<\/p>\n
Dat was een schot in de roos. Het hele gezicht van Mental Coach lichtte op. “Ja, dat is hem! Ik voel het, dit past h\u00e9lemaal bij jou!!”<\/p>\n
Ineens keek hij me medelijdend aan. “Weet je, ik word hier heel verdrietig van. Dat dit jouw draak is.”<\/p>\n
Ik mompelde iets van ‘bedankt’, liet hem de zin noteren, sloeg terloops nog even zijn aanbod af om tweewekelijks met elkaar te praten, en vluchtte de kamer uit.<\/p>\n
Ik heb een drakendoder nodig. Ik weet nu waar ik die frustrerende stem kan vinden.<\/p>\n
<\/p>\n
[edit 29 juni] Mijn post heeft Joost<\/a> ge\u00efnspireerd tot deze prachtige tekening, die ik jullie niet wil onthouden:<\/p>\n
![\"1016502_10201429780570728_675334691_n\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2013\/06\/1016502_10201429780570728_675334691_n-500x412.jpg\")
<\/a><\/p>\n