{"id":12722,"date":"2014-02-07T18:36:20","date_gmt":"2014-02-07T17:36:20","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=12722"},"modified":"2014-02-07T18:38:57","modified_gmt":"2014-02-07T17:38:57","slug":"familie-omstandigheden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2014\/02\/familie-omstandigheden\/","title":{"rendered":"Familie-omstandigheden"},"content":{"rendered":"<p>Gisteren reed ik terug naar Zuid-Limburg voor de crematie van mijn tante. Een trieste situatie, want ze was pas 50 &#8211; maar ze moest het uiteindelijk opgeven tegen de kanker.<\/p>\n<p>Een crematie is altijd extra heftig als er nog relatief jonge kinderen bij zijn; in dit geval mijn neefjes van in de twintig. Je ouders of echtgenote verliezen is altijd heftig, maar zeker als het veel te vroeg is.<\/p>\n<p>Zelf had ik weinig contact met mijn tante. Ik zie mijn familie eens in de paar jaar ofzo, aangezien ze bij mijn pa thuis met z&#8217;n tienen waren en ik zo&#8217;n twintig nichtjes en neefjes aan die kant heb. Dat zijn er sowieso al te veel om bij elkaar op verjaardagen en dergelijke te komen. En als je dan ook nog eens uit de regio wegverhuist, wordt de drempel helemaal hoog.<\/p>\n<p>Het is op zo&#8217;n moment wel weer confronterend &#8211; dat zulke trieste omstandigheden nodig zijn om de hele familie weer eens bij elkaar te krijgen. <\/p>\n<p>Om heel eerlijk te zijn: ik herkende een paar van mijn neven enkel omdat ik wist dat de familie bij elkaar stond. Als ik ze &#8216;in het wild&#8217; tegen was gekomen, zou ik er waarschijnlijk langs zijn gelopen&#8230;<br \/>\nDegenen van rond mijn leeftijd herinner ik me uiteraard prima; het gaat om de jongere neven, die ik alleen veel zag toen zij nog heel jong waren en hun gezichten nog niet zo&#8217;n duidelijke <em>features <\/em>hadden. Ik ben de op twee na oudste in de reeks, dus ik herinner me enkele nichten en neven vooral als baby of peuter. Dan is het best raar dat zij inmiddels zelf kinderen hebben <img src=\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/plugins\/classic-smilies\/img\/icon_razz.gif\" alt=\":-P\" class=\"wp-smiley\" style=\"height: 1em; max-height: 1em;\" \/> <\/p>\n<p>De familie van mijn moeders kant ken ik dan weer veel beter. Die is veel kleiner en ze woonden ook bijna allemaal in hetzelfde dorp als wij.<\/p>\n<p>Sommige mensen zijn echt super close met hun familie. Ik niet bepaald. Maar in zo&#8217;n situatie als gisteren ga ik me afvragen of dat erg is. Is het normaal dat je op een gegeven moment contact verliest met familie? En hoeveel invloed hebben leeftijdsverschillen, de omvang van de familie en fysieke afstand daar invloed op?<\/p>\n<p>Ik ben dan ook wel benieuwd naar jullie verhalen. Hebben jullie vaak contact met ooms, tantes, nichten en neven? Sturen jullie elkaar kerst- en\/of verjaardagskaartjes? Of herkennen jullie elkaar ook amper als je elkaar op straat tegen zou komen? En zit er verschil in de omgang met de familie van je vaders kant en die van je moeders kant?<\/p>\n<!-- AddThis Advanced Settings generic via filter on the_content --><!-- AddThis Share Buttons generic via filter on the_content -->","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gisteren reed ik terug naar Zuid-Limburg voor de crematie van mijn tante. Een trieste situatie, want ze was pas 50 &#8211; maar ze moest het uiteindelijk opgeven tegen de kanker. Een crematie is altijd extra heftig als er nog relatief jonge kinderen bij zijn; in dit geval mijn neefjes van in de twintig. Je ouders &hellip;<!-- AddThis Advanced Settings generic via filter on wp_trim_excerpt --><!-- AddThis Share Buttons generic via filter on wp_trim_excerpt --><\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-12722","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-diversen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12722","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12722"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12722\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12724,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12722\/revisions\/12724"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12722"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12722"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12722"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}