\nIk zat dan ook tegenover een sollicitatiecommissie bestaande uit 4 personen van de werkvloer. Allen man. Typisch…
![\":-P\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/plugins\/classic-smilies\/img\/icon_razz.gif\"){kind=icon}
<\/p>\nZo, dat was gisteren even een vreemde dag…<\/p>\n
Om 11.00 uur mocht ik op eerste sollicitatiegesprek bij de Radboud Universiteit komen. Er waren blijkbaar 3 kandidaten uitgenodigd en die hadden ze allemaal die ochtend ingepland.<\/p>\n
Het gesprek verliep prettig, maar wel een beetje vreemd. Werd ik door de HR-dames van bedrijf 1 en bedrijf 2 waar ik op gesprek ben geweest, nog compleet doorgezaagd over mijn persoonlijkheid, hier er geen woord over. Ik heb niet mijn positieve en negatieve punten hoeven te benoemen en geen enkele vraag gehad over het al dan niet ‘in het team passen’.
\nIk zat dan ook tegenover een sollicitatiecommissie bestaande uit 4 personen van de werkvloer. Allen man. Typisch… <\/p>\n
Eigenlijk werd me alleen maar globaal gevraagd naar mijn vaardigheden, en hoe ik zelf de functie zag. Want het is een nieuwe functie en die moet nog vormgegeven worden. Daar waren we na 20 minuten wel mee klaar, en de overige 25 minuten van de tijd heb ik h\u00e9n vragen zitten stellen.<\/p>\n
Aan het eind van het gesprek stelde ik nog mijn gebruikelijke ‘uitsmijtervraag’: wat vonden zij zelf van hun werkgever?
\nIn plaats van positief verrast te zijn, trok de gespreksleider een wenkbrauw op en merkte op dat het niet de bedoeling was dat we hier nu nog in de laatste minuten met z’n vijven ‘gezellig over gingen keuvelen’. Hij beantwoordde kort en in algemene termen de vraag en liet de andere drie niet eens aan het woord, waarop hij het gesprek afrondde… ![\":-D\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/plugins\/classic-smilies\/img\/icon_biggrin.gif\"){kind=icon}
<\/p>\n
Een beetje verbaasd over dit oppervlakkige, zakelijke interview, ging ik naar huis. Ze zouden die middag al terugbellen.<\/p>\n
En gebeld werd er. Ze vonden mij erg geschikt en bovendien vonden ze het gesprek dat ze met mij hadden gehad, het leukste van alledrie. Of ik ook nog steeds enthousiast was? Of ik nog uitdagingen zag wat betreft het aantal uur per week en de salarisschaal? Mooi. Dan zou P&O mij binnenkort gaan bellen voor een gesprek over de arbeidsvoorwaarden en de startdatum.<\/p>\n
Wait… wut? Moet je me niet eerst uitnodigen voor een tweede gesprek…?<\/p>\n
Niet dus.<\/p>\n
Voorzichtig bracht ik ter sprake dat ik niet per direct beschikbaar was, maar wellicht pas rond juni.
\nHm, ze wilden me eigenlijk wel zo snel mogelijk hebben. Maar hee, dat moest ik straks maar met P&O gaan bespreken, okee?<\/p>\n
…<\/p>\n
Dus tenzij P&O heel moeilijk gaat doen (ik zou niet weten waarom, wat hebben zij nu te zeggen over wanneer ik bij die afdeling begin?) heb ik volgens mij een baan…<\/p>\n
Uiteraard was ik na dat telefoontje volledig van de wap. Ik was er totaal niet vanuit gegaan dat ik binnen een dag een baan kon hebben. Ik bedoel, wie neemt er tegenwoordig nou iemand aan na slechts 1 gesprek? Misschien als ze je compleet hebben doorgezaagd, maar dat idee had ik dus absoluut niet.<\/p>\n
Zelf heb ik dan ook geen super concreet beeld van de functie, maar ik denk ook niet dat dat in een vervolggesprek helderder zou zijn geworden. Want dit is ook iets wat ik zelf moet gaan opzetten: iedere faculteit beheert zijn eigen website, maar ze willen vanuit de centrale communicatie-afdeling iemand inzetten die alle analyses uitvoert over het succes van de sites, campagnes bijstuurt en helpt om de prestaties te verbeteren. Oftewel een ‘online marketing en conversie-specialist’. Overigens ook voor 32 uur per week, al is het volgens het vage universitaire systeem een functie voor ‘30,4 uur per week’. Wat betekent dat ik gewoon 32 uur kan werken zoals nu, en daardoor wat extra vakantiedagen opspaar Ik durf het dan ook nog niet van de daken te schreeuwen, want ik wil eerst dat gesprek met P&O afwachten. Er is immers altijd de kans dat we er niet uitkomen of het toch niet doorgaat.<\/p>\n Vrijdag heb ik nog een tweede gesprek staan bij dat andere bedrijf. Ik ga er gewoon heen en zeg eerlijk dat ik nog een andere aanbieding heb lopen, maar (ietwat oneerlijk) dat ik ook nog steeds interesse heb in hen, om niet mijn schepen achter me te verbranden. En dan kijk ik wel hoe snel de universiteit de boel concreet maakt.<\/p>\n Bedrijf 3 valt wat mij betreft sowieso af. Daar was ik vorige week op eerste gesprek, maar die functie leek me niet zo interessant en bovendien zit het in Druten, wat absoluut geen fietsafstand is voor mij. Naar de uni trap ik in 20 minuutjes!<\/p>\n Mijn zusje merkte al op dat dit wel een lekkere ‘puh’ is richting mijn huidige werkgever. Jullie willen me niet meer hebben? Tsk, voor jullie drie anderen!<\/p>\n Ach. Vorige week vertelde ik mijn manager dat ik bij alle drie de bedrijven waar ik had gesolliciteerd, op gesprek mocht komen. Haar reactie: “Oh, de markt voor specialisten trekt dus aan. Goed dat er weer mensen worden aangenomen.” Maar eigenlijk voel ik\u00a0me ook een beetje bezwaard om zo te koop te lopen met mijn sollicitatiesuccessen. Er zijn immers zo veel mensen in mijn vriendenkring die al maanden, soms jaren, aan het solliciteren zijn en zelfs maar zelden uitgenodigd worden voor een gesprek. Dan voelt het nogal oneerlijk dat ik wel zo goed in de markt lig.<\/p>\n Van de andere kant: na mijn afstuderen heb ik me ook meer dan een jaar suf gesolliciteerd. Meer dan honderd sollicitaties heb ik gedaan. Ik werd weliswaar regelmatig uitgenodigd, want blijkbaar ben ik goed in brieven schrijven, maar uiteindelijk viel ik dan in de laatste ronde toch af. Terwijl uitzendbureaus en dergelijke me niet eens wilden\u00a0inschrijven, want als universitair opgeleide was ik\u00a0overgekwalificeerd. Dus ik weet echt wel hoe het is. En eigenlijk vind ik dan ook dat ik mijn portie sollicitatie-ellende wel heb gehad.<\/p>\n Inmiddels heb ik gelukkig een duidelijke focus in mijn werkervaring en kan ik aangeven waar ik echt goed in ben. Ik hoef ook niet meer uit wanhoop naar vanalles en nogwat te solliciteren; ik weet bij welke functies ik kans maak en welke ik niet hoef te (of wil)\u00a0proberen. Da’s een stuk effici\u00ebnter.<\/p>\n En laten we eerlijk zijn: het is mijn vak om dingen op een dermate positieve manier te presenteren dat anderen ze willen hebben. Ik zou een hele slechte marketeer zijn als ik mezelf niet eens zou kunnen verkopen – hoe zou ik dan ooit andermans producten of diensten kunnen promoten? Zo, dat was gisteren even een vreemde dag… Om 11.00 uur mocht ik op eerste sollicitatiegesprek bij de Radboud Universiteit komen. Er waren blijkbaar 3 kandidaten uitgenodigd en die hadden ze allemaal die ochtend ingepland. Het gesprek verliep prettig, maar wel een beetje vreemd. Werd ik door de HR-dames van bedrijf 1 en bedrijf 2 …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-12954","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-werk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12954","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12954"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12954\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12959,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12954\/revisions\/12959"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12954"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12954"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12954"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nIk vermoed dat het wel iets voor mij is. De organisatie en de sites waar ik voor ga werken spreken me in ieder geval veel meer aan dan die van bedrijf 1<\/a>. En ik denk dat een baan bij de universiteit bovendien beter op mijn CV staat en dat dit een betere carri\u00e8restap is dan die andere functie. Dus wat mij betreft ga ik gewoon zien wat dit wordt.<\/p>\n Dus wel even zorgen dat ik een sprongetje maak in salaris, zodat ik er effectief niet op achteruit ga.<\/p>\n
\nEn bedankt. Het zal inderdaad vast niets met mij persoonlijk te maken hebben :-S<\/p>\n![\";-)\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/plugins\/classic-smilies\/img\/icon_wink.gif\"){kind=icon}
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"