{"id":13430,"date":"2014-06-18T19:07:11","date_gmt":"2014-06-18T17:07:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=13430"},"modified":"2014-06-18T19:22:40","modified_gmt":"2014-06-18T17:22:40","slug":"de-laatste-dag","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2014\/06\/de-laatste-dag\/","title":{"rendered":"De laatste dag."},"content":{"rendered":"<p>Zo. Dat was het dan. Mijn laatste werkdag.<\/p>\n<p>De tijd bij deze werkgever is er eentje geweest met vele hindernissen en uitdagingen. Inhoudelijk werd ik enorm gewaardeerd; volgens hen ben ik een echte vakvrouw. Maar het heeft op persoonlijk vlak gewoon nooit helemaal geklikt en dat heeft me altijd achtervolgd, met als consequentie diverse tijdelijke contracten, wat uiteindelijk eindigde in een afscheid.<\/p>\n<p>Een verlaat afscheid weliswaar, want eigenlijk wilden ze me ook weer niet kwijt en wilden ze dat ik mijn project, de ontwikkeling van een nieuwe website, afrondde. En dat wilde ik ook. Want hoewel ik niet graag blijf bij een organisatie waar ik me niet thuis voel, was de reden dat ik destijds deze baan heb aangenomen, dat ik heel graag eens &#8216;vanuit de klantzijde&#8217; een websiteontwikkelingstraject wilde begeleiden.<\/p>\n<p>Des te frustrerender dat het niet is gelukt om voor mijn vertrek de nieuwe site live te zetten. Ik had tot aan het begin van deze week nog hoop dat het wellicht t\u00f3ch ging lukken. En met veel doorduwen had dat misschien ook gekund. Maar om te vertrekken net nadat een site live is, is onverstandig, want dan is er niemand die de kinderziekten kan opvangen. Dus is maandag de beslissing gevallen om het uit te stellen totdat mijn opvolgster is begonnen en ingewerkt.<\/p>\n<p>En toen was ik er ook gelijk mee klaar. Vier extra maanden heb ik me keihard ingezet, terwijl ik wist dat mijn contract zou ophouden. Iets waarmee ik heel veel waardering en respect van mijn collega&#8217;s heb verdiend. Regelmatig hoorde ik opmerkingen als: &#8220;Ik snap niet dat je het kunt. Ik was al lang met opgeheven middelvinger opgestapt&#8221;. Maar ja, ik deed dit ook niet uit loyaliteit naar mijn werkgever (die heeft dat echt nergens mee verdiend), maar voor mezelf.<\/p>\n<p>Maar het heeft stiekem best wel aan me gevreten. En een websiteproject trekken is bovendien niet iets dat je er zo even bij doet; dat kost bloed, zweet en tranen. Ik liep daarom al een beetje op mijn achterste benen, dus toen besloten werd dat ik de livegang van mijn kindje niet meer mee ging maken, wilde ik ook zo snel mogelijk weg. Ik had in eerste instantie niet al mijn resterende vakantiedagen opgenomen, omdat ik nog zo veel mogelijk tijd in de site wilde steken. Maar dinsdag besloot ik toch alles op te nemen, waardoor woensdag gelijk mijn laatste werkdag zou worden. Iedereen begreep het.<\/p>\n<p>Enerzijds heel frusterend, dat ik de livegang moet missen. Anderzijds heb ik me gerealiseerd dat ik eigenlijk mijn doelen al bereikt heb: een bezoekersgerichte website opleveren. Eentje die is ingericht voor de belangrijkste bezoekersscenario&#8217;s en die uitgebreid is getest met de doelgroep.<\/p>\n<p>De site is in de basis gewoon klaar en nu is het een kwestie van monitoren of alle door mij ingediende nog openstaande verbeterpunten worden opgepakt en doorgevoerd door de bouwer. De livegang is daardoor vooral een gevoelsmatig moment &#8211; het echte werk, waar eer aan te behalen is, is al gedaan. Dus daar troost ik me maar mee.<\/p>\n<p>Gelukkig zagen mijn collega&#8217;s dat ook en kreeg ik vele complimentjes en bedankjes voor wat ik tot stand heb gebracht.<\/p>\n<p> <a href=\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2014\/06\/wpid-img_20140618_181422-resized-320.jpg\"><img decoding=\"async\" title=\"img_20140618_181422-resized-320.jpg\" class=\"alignleft size-full\" alt=\"image\" src=\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2014\/06\/wpid-img_20140618_181422-resized-320.jpg\" \/><\/a> Omdat ik mijn vertrek last-minute had vervroegd, omdat het beloofde afscheidsetentje er niet meer van was gekomen, en omdat een groot deel van mijn collega&#8217;s deze week in Spanje zit vanwege een conferentie (van twee van mijn directe collega&#8217;s had ik vorige week al afscheid moeten nemen), had ik eerlijk gezegd weinig verwachtingen omtrent mijn afscheid. Maar waarempel: mijn collega&#8217;s hadden de moeite genomen om bloemen voor me te halen, een kaartje te schrijven en een afscheidsposter te photoshoppen. En een andere afdeling had ook een kaartje voor me rond laten gaan en een reep chocolade gekocht. Wat lief!<\/p>\n<p>Dus op het moment heb ik gelukkig geen rotgevoel. Op aanraden van een collega heb ik bovendien een kleine &#8216;easter egg&#8217; in de site achtergelaten. Ben benieuwd wie als eerst het zinnetje &#8220;Lenny was here&#8221; spot&#8230; <img src=\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/plugins\/classic-smilies\/img\/icon_razz.gif\" alt=\":-P\" class=\"wp-smiley\" style=\"height: 1em; max-height: 1em;\" \/><\/p>\n<!-- AddThis Advanced Settings generic via filter on the_content --><!-- AddThis Share Buttons generic via filter on the_content -->","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zo. Dat was het dan. Mijn laatste werkdag. De tijd bij deze werkgever is er eentje geweest met vele hindernissen en uitdagingen. Inhoudelijk werd ik enorm gewaardeerd; volgens hen ben ik een echte vakvrouw. Maar het heeft op persoonlijk vlak gewoon nooit helemaal geklikt en dat heeft me altijd achtervolgd, met als consequentie diverse tijdelijke &hellip;<!-- AddThis Advanced Settings generic via filter on wp_trim_excerpt --><!-- AddThis Share Buttons generic via filter on wp_trim_excerpt --><\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-13430","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-werk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13430","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=13430"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13430\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13436,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/13430\/revisions\/13436"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=13430"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=13430"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=13430"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}