{"id":15377,"date":"2015-04-30T19:22:10","date_gmt":"2015-04-30T17:22:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=15377"},"modified":"2020-11-26T15:34:23","modified_gmt":"2020-11-26T14:34:23","slug":"zelfgemaakte-paspop-op-maat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2015\/04\/zelfgemaakte-paspop-op-maat\/","title":{"rendered":"Zelfgemaakte paspop op maat!"},"content":{"rendered":"

Ik wilde al een hele tijd een paspop hebben. Om verschillende redenen.<\/p>\n

Tot nu toe moest ik altijd iemand anders vragen om een shirtje goed af te spelden, of moest ik zelf voor\u00a0de spiegel staan\u00a0hannessen in een onhandige houding. De onderkant van een jurk of rok recht afspelden is sowieso niet in je\u00a0eentje te doen.<\/p>\n

Daarnaast maak ik vaak foto’s van mijn naaisels en kledingaankopen voor op mijn blog. Uiteraard wil ik in de meeste gevallen de boel showen terwijl ik het aan heb, maar er zijn ook gevallen waarin dat minder relevant is (of ik geen zin heb om me helemaal om te kleden). Tot nu toe legde ik de kleding dan maar op de grond, of fotografeerde ik het op een hanger. Dat geeft natuurlijk niet het beste beeld ervan.<\/p>\n

Ten derde is het soms fijn om kleding te kunnen ontwerpen door het te draperen op een model, in plaats van een patroon op papier uit te werken. Dit is helemaal fijn bij aparte\u00a0fantasykostuums, zoals ik bijvoorbeeld voor figuranten voor Charm moet maken.<\/p>\n

En dan hebben we natuurlijk nog het feit dat, als ik kostuums voor anderen maak, ik die niet zelf kan passen om te kijken of de maten goed zijn.<\/p>\n

Maar paspoppen zijn duur en zo hard had ik ze ook weer niet nodig. Totdat ik me een tijdje geleden realiseerde dat ik de figurantenkostuums die ik momenteel voor Charm aan het maken ben, moet fotograferen, zodat de figuranten weten hoe ze ze moeten aantrekken en combineren. Ik kan Mark echter niet meer om hulp vragen, want die is nu speler geworden en mag de kostuums niet vooraf zien. Oftewel: een goed excuus om er alsnog eentje in huis te halen. \";-)\"<\/p>\n

Maar ja, toen ging ik me verdiepen in die dingen en bleken er ook een hoop nadelen aan te zitten.<\/p>\n

Ten eerste\u00a0zijn er geen paspoppen die je op iedereen zijn maten af kunt stellen. Uiteraard heb je al een vormverschil tussen mannen en vrouwen, dus kan ik er alleen vrouwenkleding op afmeten. En toen bleken ze ook nog eens in verschillende formaten (small\/medium\/large\/extra large) te komen, dus als ik er eentje bestel die op mijn maat in te stellen is, kan ik ze nog steeds niet gebruiken voor kleding voor dames met een grote\u00a0maat.
\nVerder zijn ze niet volledig op je eigen lichaam in te stellen. Heupbreedte, taille en buste zijn instelbaar, de ruglengte alleen bij sommige modellen. Maar met een holle rug zoals de mijne houden die dingen geen rekening. Hmm… in hoeverre heb ik er dan wel wat aan?<\/p>\n

En dan komt er ook nog eens bij dat de gedetailleerd instelbare exemplaren doorgaans ook de lelijkste zijn: van die felrode of felblauwe bustes op metalen of kunststof voet, met plastic draaiknoppen. Yuk. Ik zit er namelijk wel continu tegenaan te kijken in mijn werkkamer. Doe mij maar eentje met een schattig ouderwets bloemenstofje op zo’n mooie houten voet! Maar die zijn dan weer niet flexibel instelbaar.
\nZucht…\u00a0het blijft toch altijd een zoektocht om spullen te vinden die\u00a0zowel mooi als functioneel<\/a> zijn.<\/p>\n

Uiteindelijk was mijn conclusie dat ik een aantal eisen en doelen weg moest gaan strepen. De eis\u00a0‘ook af te stemmen op de maten van\u00a0anderen’ sneuvelde. Als ik dat wilde, moest ik gewoon een complete poppenkast met alle mogelijke varianten gaan aanschaffen. En ach, aangezien ik zelf niet zo groot en breed ben, past de meeste kleding van anderen (zoals figurantenkleding) ook wel op mijn pop, dus fotograferen en recht afspelden van zomen\u00a0is dan nog steeds mogelijk.<\/p>\n

En toen realiseerde ik me, dat een paspop op maat eigenlijk de ideale overgebleven oplossing was. Als hij toch niet voor anderen ingesteld hoefde te worden, dan wilde ik er uiteraard wel eentje die\u00a0\u00f3\u00f3k rekening houdt\u00a0met mijn persoonlijke afwijkingen! En die kon dan vast ook wel in de kleuren en materialen worden gemaakt die ik mooi vind.<\/p>\n

Helaas bleken paspoppen op maat al snel zo’n \u20ac500,- te kosten. Slik… dat had ik er nou ook weer niet voor over.<\/p>\n

Dus nam ik mijn toevlucht tot mijn gebruikelijke oplossing als ik in de winkel niet kan vinden wat ik wil, of als het me te veel kost: zelf maken! Er zijn namelijk op internet diverse\u00a0voorbeelden te vinden van mensen die zelf een paspop hebben gemaakt, door middel van ducttape. En waarom zou ik dat dan niet kunnen? \":-)\"<\/p>\n

Dus\u00a0ging ik aan de slag.\u00a0Bij de Gamma kocht ik papieren verpakkingstape<\/a> (in plaats van ducttape, want ik had ergens de tip gelezen dat\u00a0je daardoor beter op je pop kunt spelden – je kopspelden worden er minder snel bot en minder plakkerig door) en op de rommelmarkt scoorde ik een oude kapstok<\/a>, die als standaard kon dienen.<\/p>\n

Stap 1: het ondershirt<\/strong>
\nVan een stretchend reststofje naaide ik een hooggesloten shirtje. Een oud shirt gebruiken dat tot op je heupen komt en dan de halslijn bedekken met losse stof kan ook, maar ik\u00a0ben niet iemand die oude kleding bewaart. \";-)\"<\/p>\n

Hoe nauwer aansluitend het shirt, hoe beter, want dan krijg je bij het intapen minder plooien en dus minder bobbels in je pop.<\/p>\n

Stap 2: inwikkelen met tape
\n<\/strong>Gelukkig wilde Mark wel helpen bij deze stap, want jezelf mummificeren met tape kun je nu eenmaal niet alleen.<\/p>\n

Ook hier is het weer belangrijk dat er zo weinig mogelijk bobbels in je lagen komen. <insert diverse uitroepen van frustratie door\u00a0Mark>
\n(Maar hee, ik heb 1 uur en een kwartier in dezelfde houding stil moeten staan, da’s ook geen pretje kan ik je vertellen! :-S )<\/p>\n

\"begin-voor\" \"begin-achter\" \"eind-achter\" \"klaar-voor\"<\/p>\n

Ik had drie rollen tape van 38 meter per stuk gekocht en die hebben we volledig gebruikt. We hebben er twee lagen mee aan kunnen brengen. Achteraf gezien had ik liever nog een derde laag er overheen gedaan voor de stevigheid, maar we zullen zien in hoeverre dit houdt.<\/p>\n

Stap 3: er weer uit komen…<\/strong>
\nDat viel me gelukkig niet tegen. Mark knipte het geheel\u00a0op de rug open, van kont tot nek (even opletten dat\u00a0je ondergoed niet mee wordt geknipt…),\u00a0waardoor ik me er uit kon wurmen. Die opening tapete\u00a0ik daarna weer dicht. (Let er dus even op dat je niet\u00a0\u00e1l je tape gebruikt voor het inwikkelen, want hiervoor, en voor het afsluiten van de openingen, heb je ook nog diverse repen nodig!)<\/p>\n

En dan heb je een levensechte torso op je tafel staan. Best eng… \":-o\"<\/p>\n

\"torso-af\"<\/p>\n

Stap 4: de ophangconstructie maken
\n<\/strong>Ik had\u00a0echt mazzel met de gevonden kapstok! Ik hoefde er alleen maar het deel met de haken op een esthetisch prettige plek af te zagen en toen had hij al min of meer de juiste hoogte.<\/p>\n

\"constructie\"\u00a0\"kapstokkop\"<\/p>\n

Ik boorde er vervolgens twee dwarsgaten in, waar ik houten stokjes door stak. Op de bovenste hangen straks\u00a0de schouders, de onderste ondersteunt\u00a0de\u00a0torso van onderop.<\/p>\n

Gelukkig dacht ik er aan\u00a0om \u00e9\u00e9rst het stukje in vorm geknipt karton, dat\u00a0de\u00a0pop moest gaan afsluiten, over de stok te rijgen voordat ik de rest erop bevestigde.<\/p>\n

Wel moest ik nog even de\u00a0torso bij een armgat openpulken om het schouderstokje opnieuw door de paal heen te kunnen schuiven nadat ik de torso er overheen had getild, aangezien de\u00a0taille van het ding\u00a0uiteraard te smal is om langs het stokje\u00a0te schuiven.<\/p>\n

Stap 5: opvullen<\/strong>
\nLang leve onze\u00a0twee oude hoofdkussens die ik ooit had bewaard. Met de vulling ervan heb ik de torso opgevuld, zodat hij wat steviger werd.<\/p>\n

Van onderaf opvullen bood de meeste ruimte, dus heb ik eerst de nek afgesloten met een stuk karton (met gat voor de paal in het midden).<\/p>\n

\"vullen\"<\/a><\/p>\n

Stap 6: afsluiten en afronden
\n<\/strong>En daarna was het een kwestie van de al klaarhangende kartonnen onderkant er tegenaan tapen, zodat ik de boel kon omdraaien zonder dat\u00a0er een fluff-explosie in mijn werkkamer plaats zou vinden.<\/p>\n

\"afsluiten\"<\/a><\/p>\n

En omdat het oog ook wat wil, zaagde ik het mooie topje van het restant kapstok en lijmde ik dat\u00a0op het uiteinde\u00a0van de standaard.<\/p>\n

\"op-stok\"<\/a><\/p>\n

Stap 7: aankleden<\/strong>
\nEen unit van\u00a0papiertape is natuurlijk nog steeds niet zo mooi om tegenaan te kijken, dus naaide\u00a0ik van een tweede\u00a0reststofje ook nog een strak shirtje ter afwerking.<\/p>\n

Door hem eerst\u00a0binnenstebuiten over je pop heen te\u00a0spelden\u00a0en dan strak langs de randen dicht te rijgen, krijg je de beste pasvorm.<\/p>\n

\"shirtje\"<\/a><\/p>\n

Het dichten\u00a0van de mouwgaten was wat improviseren, maar is best goed gelukt.<\/p>\n

Het eindresultaat:<\/strong><\/p>\n

\"paspop-gereed\"<\/a><\/p>\n

\"close-up\"<\/a>\u00a0\"zijkant\"<\/a><\/p>\n

(Wel even slikken om zo met je eigen buikje geconfronteerd te worden hoor! \";-)\" )<\/p>\n

Totale kosten: slechts \u20ac26,15!<\/strong>
\nDat was dus\u00a0\u20ac10 voor de kapstok en \u20ac16,15 voor de tape (ducttape was\u00a0ws. nog veel goedkoper geweest). De stof, vulling en dwarshoutjes had ik nog liggen. Het karton is van een doos die ik uit het oud-papier viste.
\nToch heel wat goedkoper dan er voor \u20ac500,- eentje op maat laten maken. \";-)\"<\/p>\n

Hoe duurzaam hij is, moet ik uiteraard wel even afwachten. Ik denk niet dat hij snel uitzakt, maar het is wel mogelijk om de buste in te deuken, dus ik moet er voorzichting mee omgaan. En zware jonkvrouwenjurken<\/a> kan ik er waarschijnlijk beter niet op hangen.<\/p>\n

Mocht de paspop niet in vorm blijven, dan\u00a0kan ik ook nog de vulling eruit halen en de binnenkant volspuiten met purschuim. En hopen dat bij het uitzetten de overtollige pur gewoon aan de bovenkant eruit komt, in plaats dat het\u00a0de buste uitdeukt. Het\u00a0is wel de vraag in hoeverre ik er dan nog spelden in kan prikken.<\/p>\n

Ook is de verpakkingstape bij nader inzien wellicht niet helemaal ideaal gekozen: de uiteinden laten snel los en krullen dan omhoog. Misschien had ik beter een andere variant kunnen gebruiken. Je kunt blijkbaar bij hobbyzaken ook papiertape krijgen die je nat moet maken. Misschien dat je dan meer \u00e9\u00e9n klevend geheel krijgt.<\/p>\n

En achteraf realiseer ik me dat de meeste paspoppen ook een nek hebben. Die zijn wij vergeten in te tapen. Is dat erg…?<\/p>\n

Nou ja, we gaan het zien. Hij ziet er in ieder geval heel mooi uit! Dus vooralsnog ben ik er erg trots op en blij mee! \":-)\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ik wilde al een hele tijd een paspop hebben. Om verschillende redenen. Tot nu toe moest ik altijd iemand anders vragen om een shirtje goed af te spelden, of moest ik zelf voor\u00a0de spiegel staan\u00a0hannessen in een onhandige houding. De onderkant van een jurk of rok recht afspelden is sowieso niet in je\u00a0eentje te doen. …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-15377","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-zelf-maken"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15377","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15377"}],"version-history":[{"count":24,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15377\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15416,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15377\/revisions\/15416"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15377"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}