![\";-)\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/plugins\/classic-smilies\/img\/icon_wink.gif\"){kind=icon}
).<\/p>\nMensen die me de afgelopen tijd hebben gevraagd hoe het met me gaat, hebben waarschijnlijk\u00a0van me te horen gekregen\u00a0dat ik het nogal rustig heb op mijn werk. Logisch, want het is zomer en dan is iedereen op vakantie. En zeker op een universiteit is er dan weinig te doen.<\/p>\n
Maar eigenlijk is het een structureel probleem. Ook voordat de zomervakantie begon had ik al te weinig werk. En dat is enorm frustrerend.<\/p>\n
Het probleem is tweeledig: ten eerste is een groot deel van mijn werk vraaggestuurd. Dat krijg je als je adviseur bent: als niemand vragen heeft, heb je niets om te beantwoorden. En onze organisatie is op online marketing-gebied nog niet volwassen genoeg om structureel met deze zaken bezig te zijn. De meeste mensen doen het erbij, als ze er even tussen hun andere taken door tijd voor hebben (wat dus niet het geval is, waardoor het blijft liggen). Uiteraard ga ik wel pro-actief naar mensen toe om ze te enthousiasmeren en ze aan mij te herinneren, maar dat levert niet heel veel op.<\/p>\n
Dan\u00a0zijn er nog de verbetertrajecten\u00a0die ik zelf kan initi\u00ebren. Zoals het uitbreiden\u00a0van ons CMS, waardoor onze gebruikers hun websites beter kunnen inrichten volgens online marketing-standaarden. Of het verbeteren van het online inschrijfsysteem voor buitenlandse studenten, dat momenteel extreem gebruiksonvriendelijk is. Maar ja, dat soort zaken kost heel veel tijd en geld om op te lossen. Dus als ik dan met mijn voorstellen kom, wil dat niet zeggen dat dat gelijk gerealiseerd kan worden. Mijn technische collega’s komen bovendien om in het werk en mijn puntjes hebben niet de allerhoogste prioriteit. Het is nu al zo erg dat ze ineenkrimpen als ik naast hun bureau sta, omdat ze bang zijn dat ik ze met nog meer werk opzadel.<\/p>\n
Dat stimuleert mij dus ook niet bepaald om nieuwe dingen te initi\u00ebren. Ik kan beter afwachten tot mijn huidige verbeterprojecten zijn afgerond, anders komt daar helemaal nooit wat van.<\/p>\n
Oftewel: ik heb nauwelijk iets\u00a0te doen.<\/p>\n
Nou ja, om heel eerlijk te zijn komt het niet all\u00e9\u00e9n door\u00a0gebrek aan taken.\u00a0In mijn geval\u00a0ligt het ook voor een groot deel\u00a0aan mijn hoogbegaafdheid. Hoogbegaafden hebben blijkbaar heel vaak last van\u00a0verveling. Ze werken sneller dan de meeste mensen en hebben meer behoefte aan geestelijke uitdaging.<\/p>\n
Ik doe mijn werk blijkbaar extreem effici\u00ebnt en effectief. Mijn hoge werktempo was mijn baas dan ook al lang geleden opgevallen. En ook in vorige banen viel het op. Een oud-collega heeft zelfs in zijn LinkedIn-aanbeveling over mij gezegd dat ik het werk van ten minste twee, of zelfs drie mensen deed. Hij was me altijd maar aan het manen om rustiger aan te doen (zodat hij zelf niet lui overkwam ).<\/p>\n
Dat lijkt lekker gunstig voor de werkgever; zo’n medewerker die in 1 FTE het werk van 2 of 3 FTE’s doet. Echter niet voor adviesbureaus, die betaald worden op uurbasis. Het is niet voor niets dat ik bij een eerdere werkgever continu op mijn kop kreeg<\/a> omdat ik niet voldoende facturabel was. Heel frustrerend, want achteraf gezien was dat niet alleen een kwestie van niet ingepland worden, maar ook het te snel af hebben van mijn werk zodat ze\u00a0minder uren aan de klant konden doorberekenen…<\/p>\n En het is niet positief voor de medewerker zelf. Veel extra waardering krijg ik er niet voor. Wel loop ik continu tegen trage collega’s en trage processen aan, terwijl ik zo veel energie heb om dingen op te pakken!<\/p>\n Je structureel vervelen is volgens mij\u00a0net zo erg als het structureel te druk hebben. Ook dat geeft fysieke klachten. Hoe vaak ben ik nu al compleet gestresst thuis gekomen, met vastzittende schouders, puur omdat ik niets had gedaan?<\/p>\n Het is vooral de schaamte. Want ik zit daar niets te doen, terwijl ik betaald krijg. En ik zie collega’s zich in het zweet werken omdat ze het zo druk hebben. Dat is toch g\u00eanant?<\/p>\n Omdat\u00a0naar de klok staren totdat het 5 uur is, ook zo frustrerend is, en omdat ik in mijn priv\u00e9leven w\u00e9l veel doe, probeer ik onder werktijd wat dingen voor mezelf te doen. De\u00a0Facebook-pagina’s van mijn\u00a0vereniging en mijn muziekduo bijhouden, bijvoorbeeld. En aan mijn nieuwe website werken, die binnenkort live gaat. Maar er is steeds de angst om betrapt te worden. En dan bestempeld te worden als ‘luilak’ of ‘werkontduiker’. Terwijl dat natuurlijk niet de reden is waarom ik niet aan het werk ben. En dat\u00a0veroorzaakt ook stress.<\/p>\n