{"id":17365,"date":"2016-05-17T11:42:51","date_gmt":"2016-05-17T09:42:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=17365"},"modified":"2016-05-17T11:48:10","modified_gmt":"2016-05-17T09:48:10","slug":"re-enacten-bij-de-hagelaar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2016\/05\/re-enacten-bij-de-hagelaar\/","title":{"rendered":"Re-enacten bij de Hagelaar"},"content":{"rendered":"

Het was een re-enactmentevenement met gemengde gevoelens, afgelopen maandag.<\/p>\n

We waren gevraagd door de Graven van Holland, een bevriende re-enactmentgroep, of we op tweede Pinksterdag een dagje bij een zorgboerderij wilden staan. Ze hadden daar o.a. een schuur gebouwd naar model van een schilderij van Jeroen Bosch, en daaromheen lag een tuin die zijn schilderij over de zeven zonden uitbeeldde. En ze wilden er een middeleeuwse dag van maken.<\/p>\n

Eigenlijk vond ik het wat veel moeite om voor \u00e9\u00e9n dagje een heel kampement op te bouwen, maar het leek me wel gezellig\u00a0om daar samen\u00a0met de Graven van Holland te staan. Dus meldde ik me aan.<\/p>\n

Dat bleek ik verkeerd begrepen te hebben – ze hadden ons gevraagd omdat ze zelf niet konden, niet om er samen te staan. Oh.<\/p>\n

Vervolgens\u00a0bleken we\u00a0geen normaal gezamenlijk kampement te kunnen opzetten – iedereen werd verspreid over de verschillende tuinen. Ook hadden we geen kok en omdat het maar \u00e9\u00e9n dag zou zijn, zou iedereen zijn eigen eten regelen. Geen gezamenlijke maaltijden, geen gezamenlijke zitplaats. Niet zo heel gezellig dus.<\/p>\n

Nou ja, aangemeld is aangemeld, dus laadde\u00a0ik zondag de boel toch maar weer in de auto (na Cannenburgh<\/a> had ik de helft van de spullen niet eens uitgepakt – scheelde weer moeite…).<\/p>\n

Eenmaal aangekomen verliep de communicatie met de beheerders wat… euh… laten we zeggen ‘stroefjes’. Ze bedoelden het allemaal heel erg goed, dat weet ik zeker, maar hun manier van doen en woordkeuze streek mij echt compl\u00e9\u00e9t tegen de haren in. Cultuurverschilletje blijkbaar.<\/p>\n

En concrete instructies geven bleek wederzijds onmogelijk. Na hele verhalen met uitleg gekregen te hebben, bleek het belangrijkste vergeten te zijn: we mochten namelijk geen scheerlijnen over het paadje spannen, want het betrof een rolstoelvriendelijk pad, dat die dag officieel geopend ging worden. En het boomstambankje moest in het zicht blijven, want daar had iemand moeite op gedaan. Fijn dat ik dat te horen kreeg\u00a0nadat<\/em> ik mijn tent al omhoog had gezet.<\/p>\n

Maar geen probleem, de mannen zouden wel even helpen de boel te verplaatsen. Dus werd er vanalles opgetild en naar alle kanten gedraaid, mijn ‘HO STOP!!’-geroep negerend, aangezien\u00a0de palen vervaarlijk begonnen te kraken. Naar mijn instructies werd niet geluisterd, ze sloegen lukraak wat haringen in de grond zodat de tent ongeveer stond en\u00a0vertrokken tevreden.<\/p>\n

Zo goed en zo kwaad als het ging, probeerde ik de boel wat te corrigeren en de tent verder op te spannen, maar dat lukte voor geen meter vanwege de harde wind. Het bleek onmogelijk om mijn luifel open te zetten, aangezien ze mijn tent nu precies met de opening in de wind hadden gezet. De grond was ook nog eens erg los, dus de wind blies het tentdoek gewoon met haringen en al weer van de grond af. Argh.<\/p>\n

En zo waren er nog wat incidentjes.<\/p>\n

Ik was gelukkig niet de enige die het die avond wel even gehad had. Ook enkele andere groepsleden stonden op het punt om de boel weer in de auto te gooien en naar huis te rijden. Maar gelukkig zetten we door en op een gegeven moment waren we allemaal wat aan elkaar gewend geraakt. De gezamenlijke barbecue hielp daar wel bij.<\/p>\n

\"bbq3\"<\/p>\n

Het evenement zelf was gelukkig heel erg geslaagd! Ik had niet verwacht dat het druk zou worden, want het is natuurlijk geen groots meerdaags festival, waar we\u00a0normaal gesproken staan. Maar blijkbaar was zelfs de burgemeester aanwezig om de boel officieel te openen en we hebben bijna continu aanloop gehad.<\/p>\n

De mensen waren bovendien zeer ge\u00efnteresseerd in onze bezigheden en de kinderen bleken uitermate goed opgevoed (geen enkel incident met kids die aan mijn weefgetouw gingen hangen, aan de kaartjes peuterden, of ander gebruikelijk ongemak)!<\/p>\n

\"kamp-in-tuin\"<\/p>\n

Het weer werkte ook nog eens mee. Hoewel het behoorlijk frisjes was en we het niet geheel droog hebben gehouden, waaide het niet zo hard meer als de dag ervoor en dankzij die wind waren\u00a0de tenten weer droog tegen de tijd dat we begonnen met afbreken.<\/p>\n

Ook het weven ging goed – ik heb de hele dag geen enkele fout gemaakt, ondanks het continue gebabbel! En ik heb maar liefst 2 armbandjes en een kwastje verkocht. Veel meer dan normaal. Het is een beetje een lastige afweging, want normaal gesproken leggen we onze koopwaar in de marktkraam, zodat onze marskraamster iets te verkopen heeft. Alleen als ze er niet bij is, verkoop ik\u00a0het vanuit mijn eigen tent. En\u00a0dat blijkt een stuk beter te werken, aangezien bezoekers dan direct de koppeling kunnen leggen tussen het weven en het eindresultaat. Het is voor mij natuurlijk leuk om\u00a0iets\u00a0te verkopen, maar het is niet leuk voor de marskraamster als ik alles structureel bij me houd. Lastig…<\/p>\n

\"koopwaar\"<\/p>\n

Anyway, het evenement is achter de rug en zowel wij als de bezoekers als de organisatie heeft het uiteindelijk leuk gehad. Mooi. En nu de zooi weer opruimen…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het was een re-enactmentevenement met gemengde gevoelens, afgelopen maandag. We waren gevraagd door de Graven van Holland, een bevriende re-enactmentgroep, of we op tweede Pinksterdag een dagje bij een zorgboerderij wilden staan. Ze hadden daar o.a. een schuur gebouwd naar model van een schilderij van Jeroen Bosch, en daaromheen lag een tuin die zijn schilderij …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-17365","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-larp-en-reenactment"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17365","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17365"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17365\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17371,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17365\/revisions\/17371"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17365"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17365"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17365"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}