{"id":17903,"date":"2016-08-08T22:46:57","date_gmt":"2016-08-08T20:46:57","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=17903"},"modified":"2020-12-07T10:54:39","modified_gmt":"2020-12-07T09:54:39","slug":"castlefest-2016","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2016\/08\/castlefest-2016\/","title":{"rendered":"Castlefest 2016"},"content":{"rendered":"

Zo, dat was weer een lang weekend Castlefest. Donderdag er naartoe gereden en de tent opgezet, ‘s avonds de eerste optredens beluisterd, en vrijdag tot en met zondag zelf opgetreden met Tweedledum & Tweedledee<\/a>.<\/p>\n

Bijzonder, hoe het toch ieder jaar weer anders is. Dit jaar waren er meer mensen die ons herkenden van vorige\u00a0jaren, maar niemand is met z’n instrument naar ons toe gekomen om samen te spelen. Vorig jaar verkochten we maar liefst 29 cd’s, dit jaar ‘slechts’ 7.<\/p>\n

\"portret\"
foto door Rudi’s fixed moments<\/figcaption><\/figure>\n

Wel kregen we een hoop donaties in natura. Hilarisch, wat mensen allemaal in ons koffertje gooien! Zo\u00a0ontvingen we een zakje met dropveters, twee schelpjes, en enkele consumptiemuntjes. Ook heeft iemand ter plekke van ons een tekening gemaakt. Wat een eer!<\/p>\n

Uiteraard zijn we ook weer vaak op de foto gezet. Ten minste… dat weet je tegenwoordig niet meer zeker. Moet ik nou even mijn liefste blik naar de camera\u00a0werpen en die vasthouden totdat ze afdrukken, of zijn ze aan het filmen en moet ik vooral niet de hele tijd in de lens blijven staren…?\u00a0\":o\"<\/p>\n

En jeetje, wat heb ik een kilometers afgelegd! Het is dat de batterij van de weegschaal leeg is, maar volgens mij ben ik echt wel afgevallen. Dat terrein is mega-groot en ons standplaatsje was compleet aan de andere kant van de kampeerterrein-ingang en de backstage zone. Op zaterdagavond ben ik zelfs nog even naar zo’n massage-standje geweest om rug en schouders te laten masseren, want drie keer per dag een uur en een kwartier gefocust staan spelen gaat je ook niet in je koude kleren zitten.<\/p>\n

Na dat uur en een kwartier mo\u00e9st ik er ook wel steeds mee ophouden, want mijn instrument was zo vochtig, dat er geen zuivere noot meer uit kwam. Na ieder optreden heb ik de doedelzak helemaal uit elkaar gehaald en de pijpjes en rieten aan de lucht laten drogen, omdat er anders die dag geen volgend optreden meer kon zijn.<\/p>\n

Uiteraard heb ik niet alleen maar muziek gemaakt, maar tussendoor ook zelf van het festival kunnen genieten. Enerzijds jammer dat er bijna geen echte balfolk-bands waren en dat degenen die er waren, voornamelijk aan het begin van de dag waren gepland – juist het moment dat wij optraden. Anderzijds maar goed ook, want daardoor had ik niet de neiging om\u00a0mezelf voorbij te rennen om zo veel mogelijk mee te krijgen.\u00a0Gelukkig heb ik in ieder geval alle optredens van Kelten zonder Grenzen mee weten te pikken en er heerlijk op gedanst.<\/p>\n

Ik heb niet uitgebreid geshopt, maar ben toch nog met buit teruggekomen: een Castlefest-mok, die we als artiest zijnde gratis van de organisatie kregen, een mooi vestje, en een cd van The Moon and the Nightspirit<\/a>.<\/p>\n

\"buit\"<\/p>\n

‘s Avonds hebben we namelijk niet meer gespeeld en had ik tijd om ook naar andermans concerten te gaan luisteren.<\/p>\n

\"moon-nightspirit\"<\/p>\n

Naast The Moon and the Nightspirit, ging ik ook naar een andere voor mij nog onbekende band; Cu\u00e9lebre. Op zaterdag kocht een van de bandleden namelijk onze cd. Ik herkende haar uiteraard niet en tijdens ons gesprekje vertelde ze dat ze hier ook optrad, op een van de podia. Oh… Dus ik ben maar even gaan luisteren om te bepalen hoe erg ik me moet schamen als ze straks ons schijfje afluistert…\u00a0\":oops:\"<\/p>\n

Gelukkig was het kijken naar anderen ook wel relativerend. Inmiddels herken ik de blikken van muzikanten onderling, als er iets mis gaat. Zoals spontane gastspelers, die stiekem geen idee hebben wat ze aan het doen zijn en naar de vingerzetting van hun collega’s spieken. (En dan toch nog groot applaus krijgen, omdat ze nu eenmaal een Grote Naam zijn, ondanks dat het hele nummer een rommeltje was.) Of de hilarische ‘the show must go on’-momenten, zoals wanneer je drums uit elkaar dreigen te vallen en de boel ter plekke met ducttape wordt gefixt…\u00a0\":lol:\"<\/p>\n

\"ducttape\"
Ducttape FTW!<\/figcaption><\/figure>\n

Dat relativerende is wel nodig, want uiteraard is ook niet iedereen positief over ons.\u00a0Veel mensen lachen breed naar ons, steken hun duim op, doen een dansje, of blijven even luisteren. Maar er zijn ook mensen die met een groepje op 15 cm afstand voor je neus stil blijven staan en gaan staan praten. Euh, hallo… ik speel hier?? Of mensen die de bocht van het pad afsnijden en daardoor vlak voor ons langs lopen, zodat ze het instrument net niet raken. Behoorlijk respectloos.<\/p>\n

En dan hebben we nog de kennis\u00a0die mij even een knuffel kwam geven. Tijdens<\/em>\u00a0een nummer. Stel je het je voor: recht voor iemand gaan staan en je armen om ‘m\u00a0heen slaan terwijl diegene\u00a0een zak onder de arm en een voor zich uit stekende speelpijp heeft. En dan verbaasd zijn als je het\u00a0nummer daardoor moet afbreken. Nee, ik kan niet met je praten tijdens het spelen en al helem\u00e1\u00e1l niet met je knuffelen…\u00a0\":shock:\"<\/p>\n

Van een conversatie op Facebook werd ik ook behoorlijk verdrietig. Daarin werden we afgekraakt door standhouders. Hee, ik snap echt wel dat het vervelend is als je ons de hele tijd moet aanhoren, terwijl\u00a0je niet van doedelzak houdt en geen kant op kunt met je stand. Maar waarom kom je dat dan niet gewoon even tegen ons zeggen, in plaats van gemeen te doen op internet?\u00a0\":cry:\"<\/p>\n

En dat was eigenlijk ook wel wat me het meest is bijgebleven van deze Castlefest: het grote verschil tussen\u00a0de aanwezigen.<\/p>\n

\"narcissus\"<\/p>\n

Er waren schatten van mensen, die pure positiviteit uitstraalden. Een superrelaxte sfeer op het festival, campingburen die je spontaan komen helpen met het opruimen van een kapot gevallen beker die\u00a0‘s nachts naast je tent is gedumpt, andere buren die vrolijk ‘Dag Pipi!’ roepen als je vertrekt (het is vast de hoed<\/a>…), of de cateringmedewerkster die me twee dagen achter elkaar gratis heet water voor mijn thee meegaf. De gezelligheid backstage met andere artiesten. De fantastische vrijwilligers die de grootste kutklusjes met een glimlach doen en altijd voor je klaar staan als je iets nodig hebt. De fijne balfolkers die altijd open staan voor een dansje met wie dan ook.<\/p>\n

(stem van Jambers:)\u00a0Maar ‘s nachts transformeren zij allen in een\u00a0asociale bende…
\n<\/em><\/p>\n

Want jeetje, wat heb ik\u00a0een hoop campingbezoekers vervloekt ‘s nachts. Officieel hoort het na 23.00 uur stil te zijn op de camping. Wil je doorfeesten, dan is daar een speciale tent en zone aan het begin van de camping voor. Okee, het is een festivalcamping, dus ik snap dat ‘stil’ een onmogelijkheid is. En dat is prima. Maar wat een asociaal gedrag werd daar op die camping vertoond…<\/p>\n

Er was nog maar weinig plaats over toen wij arriveerden, dus we hadden niet veel keuze. Onze tent stond daarom helaas precies bij de ingang van de camping. Waar je ook sliep, je moest langs onze tent om bij de jouwe te komen. Ik heb werkelijk geen oog dicht gedaan de eerste nacht, ondanks dat ik oordopjes in had. Tot 6 uur ‘s ochtends bleven er lallende, schreeuwende, krijsende, huilende\u00a0en ruziemakende mensen langs lopen. Kotsend in de prullenbak naast onze tent. Foto’s makend (met flitser) van de tenten.\u00a0Je kunt het je echt niet voorstellen. Ik had onderschat hoe veel pubers dit festival trekt, die voor het eerst alleen ergens heen gaan en vervolgens volledig los gaan met drank en drugs. Toch heel iets anders dan een balfolkfestival…<\/p>\n

Op vrijdagochtend\u00a0koos ik eieren voor mijn geld en vond ik gelukkig verderop nog een leeg plekje, waar ik mijn tent opnieuw heb opgezet. Ik stond pal onder een lichtmast, met bijbehorende ronkende generator, maar daar heb ik totaal geen last van gehad en heb heerlijk geslapen. Natuurlijk ben ik een paar keer wakker geworden van langslopende pratende mensen en (zoals hierboven al gezegd) een vlak naast mijn hoofd kapot vallende mok, maar hee, daar kan ik prima mee leven – want, festivalcamping. Kun je nagaan hoe erg het de eerste nacht\u00a0was.<\/p>\n

Helaas vond men het\u00a0de derde nacht erg grappig om om kwart over twaalf “Marco… Polo!!!” over het terrein te bl\u00e8ren en vond\u00a0een groepje Vlamingen het een goed idee\u00a0om om half 4 ‘s nachts op hoog volume\u00a0te gaan praten en lachen in hun groepstent. Na een half uur ben ik aan gaan kloppen en heb ik vriendelijk gevraagd of het wat zachter kon (want hee, wij kunnen niet uitslapen, wij moeten de volgende ochtend een kwartier voor\u00a0openingstijd alweer in kostuum en met gestemde instrumenten klaarstaan). Zonder effect.\u00a0Andere ‘omwonenden’ hebben vervolgens minder subtiel vanuit hun tent “Shut up!!” en “Ga slapen!” geschreeuwd, wat beter leek te helpen…<\/p>\n

Ach ja, misschien word ik gewoon oud. Of een verwende muzikant. Moet ik de volgende keer maar om een bakje met alleen blauwe M&M’s gaan vragen ofzo. \";-)\"<\/p>\n

Want uiteraard gaan we volgende jaar weer! \":-)\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zo, dat was weer een lang weekend Castlefest. Donderdag er naartoe gereden en de tent opgezet, ‘s avonds de eerste optredens beluisterd, en vrijdag tot en met zondag zelf opgetreden met Tweedledum & Tweedledee. Bijzonder, hoe het toch ieder jaar weer anders is. Dit jaar waren er meer mensen die ons herkenden van vorige\u00a0jaren, maar …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[22],"tags":[24],"class_list":["post-17903","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-muziek_en_dans","tag-tweedledum-tweedledee"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17903","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17903"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17903\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17915,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17903\/revisions\/17915"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17903"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17903"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17903"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}