{"id":19068,"date":"2017-07-06T21:21:50","date_gmt":"2017-07-06T19:21:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=19068"},"modified":"2020-12-06T15:31:12","modified_gmt":"2020-12-06T14:31:12","slug":"project-parasol","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2017\/07\/project-parasol\/","title":{"rendered":"Project Parasol"},"content":{"rendered":"

Ter compensatie van het veel te gemakkelijk gemaakte haarnetje<\/a>, hierbij een knutselwerkje waar wat meer tijd in is gaan zitten. \":-P\"<\/p>\n

Een parasol is namelijk het perfecte accessoire voor de Victoriaanse dame. Maar de kant-en-klare commerci\u00eble exemplaren<\/a> kunnen mijn goedkeuring niet wegdragen: die bestaan ten eerste alleen uit een laagje kant, terwijl er eigenlijk stof onder hoort. Ten tweede zijn ze doorgaans veel te groot. Ons formaat paraplu is niet het formaat parasol dat ze destijds hadden!<\/p>\n

Aan de studie dus, en zelf maar weer wat maken.<\/p>\n

Er blijken een hoop verschillende soorten parasolletjes in omloop te zijn geweest, ook als je de periode beperkt tot ongeveer 1865. Mooi, want daardoor kon ik een variant kiezen die makkelijk zelf te maken is! Dit waren mijn voorbeelden:<\/p>\n

\"\"<\/a>\u00a0\"\"<\/a>
\n\"\"<\/a> \"\"<\/a>
\n\"\"\u00a0<\/a>\"\"<\/a><\/p>\n

Desondanks moest ik al snel mijn verwachtingen bijstellen.<\/p>\n

Ten eerste wat betreft het frame. Ik kan dat mechanisme niet zelf maken, dus ik moest\u00a0daar iets bestaands voor kopen. Eerst overwoog ik om een paraplu van een tweedehandswinkel te strippen en als basis te gebruiken. Maar de meeste paraplu’s hebben een ongeschikt handvat: zo’n grote haak, of een lange verdikking. Toen vond ik online een niet al te duur parasolframe<\/a>, waarbij je kon kiezen uit meerdere soorten handvaten. Ideaal, want dan kon ik het ding er gewoon af laten en bijvoorbeeld een houten bolletje aan de onderkant bevestigen! Bovendien was de stok van hout, dus makkelijker overschilderbaar dan bijvoorbeeld kunststof.<\/p>\n

Helaas; toen het ding arriveerde bleek het handvat er al aangelijmd te zijn! En met geen mogelijkheid er af te krijgen zonder de stok te beschadigen. Bij navraag bij de verkoper werd me verteld dat die dingen inderdaad vaak los werden meegestuurd maar dat ze er soms ook al aan vast zaten. Ze zou de omschrijving verduidelijken voor de volgende klanten, maar ik had er natuurlijk niets meer aan. Moppermopper…<\/p>\n

Verder had ik gedacht dat ik gewoon een mooie lap kant in de winkel kon scoren. En ja, dat kan inderdaad, maar… een brede lap is heel wat anders dan een randje, en loeiduur! Ik wilde uiteraard weer iets fancy’s, met een mooi schulprandje om over het einde van de parasol te laten bungelen. Via Markplaats.nl vond ik de perfecte lap! Ik kon mijn geluk niet op. Toen bekeek ik de prijs: \u20ac425,-. Bleek het een of ander haute couturestofje uit Parijs te zijn. Ik en mijn dure smaak…<\/p>\n

Uiteindelijk moest ik me dus neerleggen bij goedkoop stretch-kant zonder extravagant schulprandje.<\/p>\n

Door de moderne stof en het handvat is het dus helaas geen parasolletje geworden dat ik ook voor authentieke Victoriaanse evenementen kan gebruiken, maar voor Orenda voldoet hij wel.<\/p>\n

Zo heb ik hem gemaakt:<\/p>\n

Stap 1:<\/strong> De metalen pennen van het frame inkorten. (Hee, dat ging veel makkelijker dan gevreesd! Kwestie van een knipje met een blikschaar!)<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Stap 2:<\/strong> Dichtbuigen van de uiteinden, zodat de dopjes er weer op passen. (Argh! Scheld! Vloek! Ik en mijn briljante idee\u00ebn ook altijd… \":evil:\" )<\/p>\n

Stap 3:<\/strong> Topje maken. Ik vond in mijn voorraad twee kraaltjes en een metalen dekselvormig dinges, waarmee ik een mooi topje voor de parasol kon samenstellen.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Stap 4:<\/strong> De boel verven. Zo heeft het toch nog een beetje weg van ivoor. En nee, verven wordt nooit mijn forte. Kijk vooral niet van te dichtbij…<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Stap 5:<\/strong> De onderstof op maat maken. Dit is geen echte zijde, maar cheap-ass synthetisch spul. Het lijkt goed genoeg, en aangezien het kant ook niet authentiek is wilde ik hier dus ook niet te veel geld aan uitgeven.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Stap 6:<\/strong> Het kant op maat maken en\u00a0met een schaartje de patroontjes langs de rand uitknippen, zodat ze toch nog een beetje rond lopen. Sommige randjes zijn iets langer dan andere geworden omdat je nu eenmaal aan het patroontje bent gebonden, maar hopelijk valt dat niet te veel op als ik de parasol heb opgestoken.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Omdat naden me niet mooi leken, heb ik hier geen aan elkaar gestikte taartpunten van gemaakt. Volgens mij werd kant voor parasolletjes in de Victoriaanse tijd speciaal voor die dingen op maat geproduceerd, dus zullen zij er ook geen naden in hebben gehad. Dat het een beetje losjes zal hangen lijkt me gezien de voorbeelden uit die tijd geen probleem, en nu komt de stretch zelfs wel enigszins van pas.<\/p>\n

Stap 7:<\/strong> Kwastjes maken. Dit is w\u00e9l echte zijde<\/a>, die ik nog had liggen van kaartweven.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Stap 8:<\/strong> Alles aan elkaar maken.\u00a0Klaar! \":-D\"<\/p>\n

\"\"<\/a> \"\"<\/a> \"\"<\/a>\u00a0\u00a0\"\"<\/a><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Nou ja, klaar… Heel eigenlijk zou ik nog een soort voering aan de binnenkant moeten maken, zodat je de metalen pennen niet ziet, en ook niet ziet uitsteken als de parasol dicht is. Maar ik heb net te weinig van dezelfde stof over daarvoor, en omdat ik de pennen wit heb geschilderd is het op zich zo ook wel okee.<\/p>\n

Denk ik.<\/p>\n

Of zou ik misschien toch…?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ter compensatie van het veel te gemakkelijk gemaakte haarnetje, hierbij een knutselwerkje waar wat meer tijd in is gaan zitten. Een parasol is namelijk het perfecte accessoire voor de Victoriaanse dame. Maar de kant-en-klare commerci\u00eble exemplaren kunnen mijn goedkeuring niet wegdragen: die bestaan ten eerste alleen uit een laagje kant, terwijl er eigenlijk stof onder …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"class_list":["post-19068","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-zelf-maken"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19068","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=19068"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19068\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":19107,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/19068\/revisions\/19107"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=19068"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=19068"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=19068"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}