{"id":19843,"date":"2018-03-31T15:16:09","date_gmt":"2018-03-31T13:16:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=19843"},"modified":"2018-03-31T15:16:31","modified_gmt":"2018-03-31T13:16:31","slug":"speelschildpad","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2018\/03\/speelschildpad\/","title":{"rendered":"Speelschildpad"},"content":{"rendered":"

Vanmiddag was ik samen met Judith op kraamvisite bij Suus en Gijs om hun zoontje te bewonderen.<\/p>\n

Het kraamcadeautje had ik al een tijdje geleden gemaakt; ik wachtte alleen nog op de bekendmaking van de naam zodat ik die er op kon borduren. Maar soms heeft het ook nadelen om altijd lekker op tijd ergens aan te beginnen. Tijdens onze laatste heksengodinnendate<\/a>\u00a0merkte Suus namelijk op dat de babydoek<\/a> die ik destijds voor haar dochtertje had gemaakt, inmiddels tot de draad versleten was. Argh, ik had dus toch gewoon een tweede babydoek voor haar kunnen naaien, in plaats van iets nieuws te bedenken!<\/p>\n

Nou ja. Iets helemaal nieuws bedenken is ook heel leuk. Want ik wilde al een tijdje experimenteren met het verwerken van een rammelaar en\/of pieper in een speelgoedje. Die dingen kun je blijkbaar los kopen, zodat je ze zelf ergens in kunt naaien.<\/p>\n

Mijn kraamcadeautje was dan ook een stoffen schildpadknuffel met niet alleen verschillende soorten voelstofjes en frummel-lusjes: in het hoofdje zit een rammelaar en in de staart een pieper (vandaar dat die laatste enigszins oversized is geworden).<\/p>\n

\"\"<\/a> \"\"<\/a> \"\"<\/a><\/p>\n