Tijdens het doen van broodnodige inkopen viel me een aantal dingen op.<\/p>\n
Situatie 1:
\nBij de Etos hebben ze geen testers voor mascara. Wel hangen er overal bordjes op met de tekst “mascaraflesjes NIET open maken!”
\nJe zou denken dat de hint toch wel duidelijk is: klanten hebben er behoefte aan om die dingen te zien voordat ze ze kopen!<\/p>\n
Bij navraag werd me verteld dat het uit oogpunt van hygi\u00ebne is: er zou een te groot risico zijn dat er bacteri\u00ebn in de borstels komen.
\nNou ja, kan ik inkomen. Maar ik hoef het spul ook niet op te doen (zwart is zwart, ik weet wel hoe dat staat); ik wil weten hoe lang en dik het borsteltje is, en hoe vol en stug de haartjes erop zijn. Want het ding dat ik nu heb is vreselijk en ik knoei er altijd mee.<\/p>\n
Ik zou zeggen: leg dan gewoon een voorbeeldborsteltje neer, zonder de inhoud van het flesje?
\nOf vervang je ‘foei niet doen!’-bordjes door andere bordjes, bijvoorbeeld met de tekst ‘Mascara alleen testen op de hand, niet op de wimpers, i.v.m. hygi\u00ebne’. Als je klanten die bordjes aan hun laars lappen, dan is dat gewoon hun eigen probleem en niet die van de drogist.<\/p>\n
Situatie 2:
\nBij de Subway (ja, zo rond lunchtijd zijn dit ook broodnodige inkopen!) hebben de medewerkers van die plastic handschoenen aan als ze het beleg op je brood leggen. Heel hygi\u00ebnisch… in theorie dan. Want ze doen die dingen niet uit als je je broodje bij hen afrekent en ze je wisselgeld geven!
\nVolgens mij heb ik liever de bacteri\u00ebn van hun handen op mijn brood, dan die van het wisselgeld…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tijdens het doen van broodnodige inkopen viel me een aantal dingen op. Situatie 1: Bij de Etos hebben ze geen testers voor mascara. Wel hangen er overal bordjes op met de tekst “mascaraflesjes NIET open maken!” Je zou denken dat de hint toch wel duidelijk is: klanten hebben er behoefte aan om die dingen te …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":["post-2416","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-food-for-thought"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2416","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2416"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2416\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2425,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2416\/revisions\/2425"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2416"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2416"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2416"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}