![\"\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2022\/11\/roadtrip.jpg\")
<\/a>Gelukkig kwamen we door de selectie (er bleken een hoop aanmeldingen te zijn binnengekomen, dus we voelden ons vereerd) en dus carpoolden we naar het verre zuiden, hopend dat we niet in een muffe bezemkast ofzo gepropt zouden gaan worden. Maar Kees bleek gelukkig een zeer gastvriendelijke en lieve man. Er was geen echte studio in zijn huis, maar zijn huis lag op een dermate rustige plek in de Ardennen dat de woonkamer prima kon fungeren als studio, in combinatie met het kamertje ernaast waar hij zijn mix-apparatuur en computer met software had staan.<\/p>\n
We hadden vooraf bedacht dat we 3, wellicht 4 nummers in \u00e9\u00e9n dag konden proppen. Maar of dat daadwerkelijk ging lukken was natuurlijk van een hoop variabelen afhankelijk.<\/p>\n
Het eerste nummer dat we opnamen liep voor geen meter. Het was allemaal even wennen (ik heb maar \u00e9\u00e9n keer eerder iets opgenomen<\/a> en dat was allemaal huis-tuin-en-keukenwerk, en okee, dat momentje in een \u00e9chte studio<\/a> was te kort om echt mee te tellen). Bovendien was het een van onze langere nummers (meer dan 5 minuten), dus de kans dat er in die tijd \u00e9\u00e9n van ons een keer een foutje maakt, is veel groter. We wilden namelijk niet om-en-om met click-track onze partijen inspelen, maar met z’n drie\u00ebn tegelijk muziek maken, omdat dat gewoon een veel levendigere dynamiek in het spel oplevert.<\/p>\n Op een gegeven moment snapten mijn vingers domweg echt niet meer hoe de melodie ook alweer ging (je kunt blijkbaar ook t\u00e9 veel nadenken en gefocust zijn, waardoor het alleen maar minder gaat) en toen hebben we het nummer maar aan de kant geschoven en zijn we met de andere drie nummers verder gegaan. Die gingen beter, al hebben we alles wel meermaals moeten opnemen totdat we ongeveer tevreden waren en zal er door Kees her en der nog wat uit de ene opname gevist en over de andere heen geplakt moeten worden. Hoe goed hem dat gaat lukken is afwachten, dus dat is wel spannend!<\/p>\n Tussen de nummers door zijn we goed verwend met cake, zelfgemaakte soep voor de lunch, een grote pan avondeten en huisgemaakte likeur, dus we kwamen niets tekort. Het haardvuurtje zorgde voor extra sfeer! (Al was het huis aan het begin van de dag nog erg koud, waardoor we allemaal last hadden van koude vingers – ook \u00e9\u00e9n van de redenen dat het eerste nummer niet zo soepel ging.)<\/p>\n Om 8 uur ‘s avonds togen we weer richting de Nederlandse grens en nu is het afwachten wat er binnen gaat komen. We hebben dus geen idee wat het kwaliteitsniveau gaat zijn van de opnames en de mix, al hebben we vooraf wel wat kunnen terugluisteren zodat we bv. zelf al konden aangeven welke microfoon we beter vonden klinken. Maar het eindresultaat wordt vast beter dan de opnames via telefoons van bezoekers<\/a> die we nu hebben. <\/a><\/p>\n Bovendien was er een goede klik en heeft Kees ons niet alleen gelijk uitgenodigd om vaker langs te komen, maar hij gaat ons ook pluggen bij de lokale folkbal-organisatoren. Het was dus zeker een goed bestede dag die de reistijd waard was!<\/p>\n