![\"\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2023\/10\/sammy.jpg\")
<\/a><\/p>\nDe afgelopen jaren was ik wijkco\u00f6rdinator voor mijn eigen wijk en een aangrenzende wijk, maar dit jaar heb ik er nog een wijk bijgenomen, want de Dierenbescherming had mensen tekort. Er bleek maar \u00e9\u00e9n collectant zich te hebben aangemeld in die wijk, dus dat was toch nauwelijks extra werk.<\/p>\n
Extra werk werd wel veroorzaakt door PostNL. Die vonden het namelijk niet nodig om mij te verwittigen wanneer ze de door mij bestelde collectematerialen kwamen afleveren. Waardoor ze me niet thuis troffen tijdens die levering. Aangezien ze het ook niet nodig vonden om mij daarvan op de hoogte te stellen, noch van het feit dat ze daarna het pakket op een afhaalpunt voor me hadden neergelegd, ging het pakket een week later retour afzender. Toen ik daar eindelijk achter kwam, omdat ik me afvroeg waar de spullen bleven, en toch maar even contact opnam met de Dierenbescherming, beloofde de Dierenbescherming de spullen opnieuw naar me te versturen.
\nWederom kwam er niets. Na herhaaldelijk contact opnemen en steeds gerustgesteld te worden dat het er echt uiterlijk de zaterdag voor de collecteweek zou zijn, had ik bij de start van de collecte nog steeds niets. Waardoor ik mijn collectanten zonder ID-bewijs, zonder persoonlijke QR-code en zelfs met enkele onverzegelde collectebussen de straat op heb moeten sturen. Gelukkig had ik wel nog n\u00e9t genoeg bussen in huis, want die bewaar ik zelf het hele jaar door. Wat bleek: het bedrijf dat de pakketten namens de Dierenbescherming verstuurde, was vergeten mijn pakket opnieuw op de post te doen. Grom… Donderdag arriveerde het alsnog via een spoedzending, waarna ik weer bij iedereen langs kon gaan om alsnog de resterende spullen af te geven, zodat ze in ieder geval de laatste paar dagen goed voorzien op pad konden. Je moet iets over hebben voor het goede doel…<\/p>\n
Maar goed, het is ook wel weer heel dankbaar werk. En ik houd er ieder jaar leuk voer voor een blogpost aan over! Dus ook ditmaal kun je meelezen met mijn belevenissen tijdens de collecteweek.<\/p>\n
Uiteraard begon ik in mijn eigen straat, want die mensen ken ik.
\nBuurman van een paar deuren verder: “Normaal geef ik niet aan collectes…”
\nIk: “Nee, maar vandaag is dierendag, en ik ken jou!”
\nBuurman: *schiet in de lach en geeft geld*<\/p>\n
Als marketeer vind ik het ook gewoon leuk om te proberen mensen te overtuigen geld te geven. Niet door slinkse trucjes, maar gewoon door vriendelijk te zijn en een extra lieve glimlach op te zetten. Daar kom ik persoonlijk het verst mee.
\nOp een gegeven moment deed een man de deur open en ik zag al gelijk aan zijn gezicht dat hij niets ging geven. En inderdaad. Dus wenste ik hem zeer vriendelijk een goede avond en liep ik verder. Toen ik klaar was bij het volgende huis aan de overkant van de straat, draaide ik me om en zag ik hem ineens op de stoep op me staan te wachten: “Ik heb me bedacht… Als mensen de moeite doen om langs te gaan met een bus, dan…” Waarop hij een briefje van 5 euro in mijn bus stopte. \u00a0<\/p>\n
Helaas is er soms een te grote taalbarri\u00e8re, waardoor iemand overhalen niet lukt.
\nIk: “Goeieavond, ik kom collecteren voor de Dierenbescherming!”
\nBuitenlandse man: “…”
\nIk: “Euh…. collecte? Voor de Dierenbescherming?”
\nBuitenlandse man: “Ja, iek heb dieren.”
\nIk: “…. Wilt u iets doneren?”
\nBuitenlandse man: “Nee.”<\/p>\n
En er was een vrouw die vroeg of ik Spaans sprak? Want Engels was ook geen optie. Helaas werd ik er iets te veel door verrast en kwam ik niet verder dan “Dinero… por los animales…”, maar toen ze verder vroeg kwam ik er echt niet meer uit. Tijd om Duolingo weer eens aan te zwengelen, want dat lukte me vroeger toch beter!<\/p>\n
Maar ook oer-Nederlandse mensen zijn soms onbegrijpelijk hoor. Een man begon spontaan te lachen toen ik zei dat ik kwam collecteren voor de Dierenbescherming. “In het kader van de gevaarlijke honden”, vroeg hij?
\nIk: “Pardon?”
\nMan: “Ja, er is toch zo’n discussie dat gevaarlijke honden niet meer gefokt mogen worden? Dus grappig, dat je dan langskomt voor de Dierenbescherming.”
\nIk: …
\n(Nee, ik snap nog steeds niet wat daar nu precies grappig aan was. \u00a0)<\/p>\n
En toen ik bij een ander huis aanbelde en meldde dat ik kwam collecteren voor de Dierenbescherming, vroeg de jongen die open deed: “Euh, wat moet ik doen?” en moest ik hem uitleggen dat hij, als hij wilde, geld in het gleufje kon gooien of digitaal geld kon doneren. Alsof hij nog nooit een collectant had ontmoet…?<\/p>\n Hoewel er best wel wat mensen zijn die overduidelijk thuis zijn en gewoon niet open doen, blijven ook de meeste mensen die niet willen geven best vriendelijk. Een mijnheer die bozig was omdat ik aanbelde tijdens zijn avondeten, wist ik toch te kalmeren. Zelfs toen ik een keer zonder aanbellen omkeerde en weer richting straat liep omdat er een ‘geen collectes’-bordje bij de bel hing, ging ineens spontaan de voordeur open. Ik begon uit te leggen dat ik al was omgedraaid omdat ik het bordje had gelezen, maar de vrouw wilde er niets van weten: “Nee, je staat er nu, kom maar!” Huh? “Ja”, zegt ze: “zonder dat bordje heb ik iedere dag mensen aan de deur. Maar ik heb twee katten van de Dierenbescherming.” En ik kreeg toch een donatie in mijn bus! \u00a0 Er was slechts \u00e9\u00e9n seniore man die echt lomp was en naar me schreeuwde: “Ik blijf niet aan de gang! Gisteren ook al geweest!!”, waarna hij de deur dichtsloeg. Mja, mijnheer was vast een beetje seniel, want er liep deze week echt niemand anders in mijn straten te collecteren hoor…<\/p>\n Gelukkig zijn er ook mensen die oprecht blij worden van geld doneren. Die legen enthousiast hun volledige portemonnee boven je bus en roepen je na: “Ik hoop dat je h\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9\u00e9l veel ophaalt!” <3 De QR-code waarmee kleingeldloze mensen kunnen doneren wordt niet heel vaak gebruikt, maar is toch voor enkele mensen een uitkomst. Kinderen blijven bijzonder. De meeste vinden het leuk om voor pappa of mamma muntjes in mijn bus te gooien. Ik probeer dan ook altijd een gesprekje met ze aan te gaan, terwijl de ouders geld aan het zoeken zijn en zij bij de deur blijven drentelen (al was het alleen maar om ongemakkelijke stiltes te voorkomen). Maar af en toe verrassen ze me. Nadat een man weer naar binnen was gelopen om geld voor me te halen, hoorde ik hem vanuit de woonkamer wat mompelen, en daarna: “Dacht het niet, muts!!” Er was ook nog wat oponthoud onderweg. Uiteraard aai ik ieder kat die ik tegenkom en zich laat aaien, maar ditmaal trof ik een zeer vriendelijk maar wel z\u00e9\u00e9r mager scharminkeltje aan. Dermate mager dat ik me flinke zorgen maakte. Zou het een zwervertje zijn? Dan kon ik haar niet zomaar aan haar lot overlaten! Maar ik kon haar ook niet zomaar mee naar huis nemen – stel dat ze wel van iemand in de buurt was?<\/a>
\nEen mevrouw meldde me: “Nee, ik wacht op Jantje Beton. Of op KIKA. Sorry. Ik heb ook niks met dieren eigenlijk. Tsja, ik verontschuldig me er wel voor, hoor!” \u00a0<\/p>\n
\nMan: “Ik zat te eten! Doen jullie dat bewust, rond deze tijd komen??”
\nIk, eerlijk: “Ja. Dan zijn de meeste mensen thuis.”
\nMan: “Als je weet dat mensen dan eten, zou je dat juist niet moeten doen!”
\nIk leg uit dat het erg varieert hoe laat mensen eten. Sommigen om half 6, anderen pas om 7 uur. En dat het na half 8 helaas al donker is en dat mensen dan helemaal niet meer de deur open willen doen.
\nDe man lijkt verrast over dat antwoord en bijzonder genoeg accepteerde hij mijn uitleg, want hij gaf me alsnog geld – en nog met een glimlach ook! \u00a0<\/p>\n<\/p>\n<\/a><\/a><\/a>
\nOok zijn veel mensen zijn opgelucht dat ik nog ‘gewoon’ met een collectebus kom in plaats van een abonnement ofzo kom aanbieden.
\nVrouw: “Wat fijn dat je met een bus komt! Hier.” *geeft geld* “Wacht, ik heb nog meer voor je, omdat je de enige bent die zo komt.” *Haalt nog meer geld ergens vandaan*
\nIk: “Dankuwel!”
\nVrouw: “Nee, JIJ<\/em> bedankt!!”<\/p>\n
\nIk: “Goeieavond, ik kom collecteren voor de Dierenbescherming!”
\nMan: “Oh, da’s jammer.”
\nIk: …
\nMan: “Ik bedoel, ik heb geen kleingeld in huis!”
\nIk wijs hem op de mogelijkheid om via QR-code te doneren, en hij zegt: “Eigenlijk geef ik nooit aan goede doelen, maar ik hou wel van dieren”, waarna hij digitaal doneert. Mooi toch?<\/p>\n<\/a>
\nIk tegen een jongetje van een jaar of negen: “Hebben jullie ook dieren?”
\nJongetje: “Nee.”
\nIk grap: “Misschien wel wat spinnen of muggen, haha!”
\nJongetje: “Er was blijkbaar een muggenplaag.”
\nIk, nog steeds grappend: “Oh jee, en dan staan we hier, met de deur open en het licht aan….”
\nJongetje: “Muggen komen niet af op licht, ze komen af op CO2 en zweet. Ze komen dus ook op jou af als je ‘s avonds buiten loopt.”
\nIk: “…”<\/p>\n
\nEenmaal terug bij mij: “Ik had het niet tegen jou hoor, ik had het tegen de hond.”
\nGelukkig maar. \u00a0<\/p>\n<\/a>
\nAangezien ik toch al bij iedereen aan het aanbellen was, vroeg ik niet alleen om geld, maar ook om informatie over de kat. Wellicht wist iemand wel waar ze thuishoorde.
\nBewoner A: “Oh, die kat! Ja, die zat gisteren ineens voor onze deur. Nou, ik moet er niets van hebben, ik ben allergisch voor katten! Mijn man wilde haar wat geven, maar ik dacht, mooi niet, dan zit het beest straks binnen en kan ik het hele huis schoonmaken! Bah!!”
\nBewoner B was gelukkig een stuk invoelender en vertelde me dat hij het beestje ook al had gespot en wat te eten had gegeven omdat ook hij zich er zorgen over maakte. Hij had zelfs al de Dierenambulance gebeld en die waren het katje komen ophalen! Ze bleek gechipt te zijn, maar het gekoppelde adres was in Groningen. Vreemd genoeg had hij de kat de volgende dag weer zien lopen. Blijkbaar hadden ze haar opnieuw losgelaten? Hij snapte er niets van.
\nIk vond het een vreemd verhaal en besloot gelijk zelf de Dierenambulance te bellen. Na het mailen van wat foto’s bevestigden ze dat het om dezelfde kat ging. Het beestje bleek wel degelijk een baasje te hebben, een paar straten verder, en ze was zo mager omdat ze een nierziekte had. Ach gut. Dus weer aangebeld bij bewoner B om het verhaal te delen en hem te waarschuwen dat hij wellicht beter niet meer kon voeren, aangezien ze misschien speciaal voer nodig had.
\nVan de ene kant een opluchting, van de andere kant is het nog steeds heel sneu voor het beestje… maar ik heb gedaan wat ik kon.<\/p>\n