{"id":26222,"date":"2024-01-14T15:08:54","date_gmt":"2024-01-14T14:08:54","guid":{"rendered":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=26222"},"modified":"2024-01-14T15:19:25","modified_gmt":"2024-01-14T14:19:25","slug":"heksengodinnen-uitje-boogie-night","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2024\/01\/heksengodinnen-uitje-boogie-night\/","title":{"rendered":"Heksengodinnen uitje: Boogie Night"},"content":{"rendered":"

In 2015<\/a> was het de bedoeling om met de Heksengodinnen naar een ’80s & ’90s party te gaan, maar wegens persoonlijke omstandigheden waar Goede Gesprekken over gevoerd moesten worden, besloten we destijds om lekker in een dekenfort in het geboekte huisje te blijven. Toch bleef het een beetje knagen. We hadden een nieuwe date staan voor deze zondag, en toen we bepaalden wat we wilden gaan doen, stelde ik voor om eindelijk alsnog naar zo’n feestje te gaan. Ik had namelijk ontdekt dat de avond ervoor in Nijmegen een ‘Boogie Nights’-feest zou zijn, wat betekende: ’70s, ’80s en ’90s muziek. Nou, dat kwam ideaal uit, toch? Het idee werd omarmd en dus werd het Heksengodinnenuitje iets vervroegd naar zaterdagavond tot zondagmiddag.<\/p>\n

Aan het begin van de avond aten we eerst gezellig samen bij mij thuis. Daarna was er ruim de tijd om verder bij te kletsen, op te tutten en in te drinken\/eten met chocolade, wijn en shots (die, wegens gebrek aan shotjesglazen, werden geserveerd in mijn eierdopjes in de vorm van mini-theekopjes – je moet wat). Want het feest begon pas om 22.00 uur. Kreun, waarom zo laat? Voor deze doelgroep begin je toch wat eerder? Maar we veranderden onze mindset en besloten er een stapavond als vanouds van te gaan maken. Kom maar op met die party, wij kunnen dit vast nog!!<\/p>\n

Het optutten ging dus ook zoals het hoort: verschillende outfits werden aan elkaar geshowd en gekeurd. Kledingstukken en make-up werden uitgewisseld, en zo eindigde Judith in een shirtje van Petra en een riem van mij, en verwisselde ik mijn iets te degelijke jurkje met ’70s-retroprint toch maar voor een sexier versie met panterprint. De andere meiden trokken wel comfortabele gympen aan, terwijl ik ging voor Mary-Janes, me beklagend over het gebrek aan verkrijgbaarheid van donkerbruine schoenen tegenwoordig. (Suus, met een blik naar mijn 4 schoenenrekken: “Nee, klopt, je hebt ze zo te zien al allemaal opgekocht.”)<\/p>\n

\"\"<\/a>
Opgetut en wel – wij zijn er klaar voor!<\/figcaption><\/figure>\n

De bus bracht ons naar Nijmegen centrum en de feestlocatie. Blijkbaar is ‘Boogie Nights’ een soort reizend concept wat op verschillende plekken in Nederland wordt georganiseerd, dus het is een samenwerking tussen die organisatie en een lokale staplocatie. Ik kende de Nijmeegse locatie (Rolluik) niet, want hij is volgens mij relatief nieuw en ik ga echt nooit meer uit in het centrum – mijn stapavondjes zijn doorgaans folkbals – maar was wel benieuwd. Nou… laat ik zeggen dat ik er ook niet meer naar terug hoef. Zowel de locatie als het feest vielen namelijk behoorlijk tegen.<\/p>\n

Het begon eigenlijk al met de kaartverkoop. In de promo werd geadverteerd met groepskorting: met z’n vieren kon je voor \u20ac10 p.p. naar binnen. Perfect, dan zijn we voor \u20ac40 binnen, denk je dan. Maar nee. Bij het bestellen bleken de groepstickets te zijn uitverkocht. Je kon alleen nog 4 losse kaartjes kopen voor de volle prijs (…? De logica daarvan ontgaat me.). Vervolgens kwamen er \u20ac4 aan servicekosten bij. Daarna kwamen er nog eens transactiekosten bovenop van \u20ac0,25. En toen waren we nog steeds niet binnen.
\nBij aankomst moesten we namelijk eerst in de rij (brrr… met je panty’s in de vrieskou). Toen we bij de deur waren, bleek dat niet de ingang. Het was de ingang naar een keldertje met kluisjes. Je moest verplicht \u20ac2,50 p.p. betalen om je jas daarin te stoppen. Je mocht pas verder als je kon aantonen dat je ook daarvoor had betaald. Na via QR-code kluisjes te hebben geregeld, mochten we daar dus naarbinnen, maar vervolgens werden we, nu zonder jas, weer terug de straat op geleid (nog veel meer brrrrr)! Want we moesten door naar een andere deur, waar de daadwerkelijke kaartjescontrole plaatsvond. Vervolgens moesten we onze weg zoeken door een ondergronds doolhof, dat volgens mij zo ontworpen was dat je er wel in kon, maar je de weg naar buiten nooit meer terugvond.<\/p>\n

Om half 11 en \u20ac56,75 in plaats van \u20ac40 verder (het gaat mij niet om het geld, maar dit is echt zo’n principekwestie waar ik me heel erg over kan opwinden – en ook vanuit professioneel marketingoogpunt zou ik deze klantroute flink verbeteren) stonden we dan eindelijk op de dansvloer, waar we tussen de aanwezigen qua leeftijdscategorie aan de onderkant bleken te zitten.<\/p>\n

Hoezee, het was zo’n dansvloer met oplichtende gekleurde tegels! Maar dat was dan ook het enige positieve, want wat was de muziek kut zeg… \u00a0\":roll:\" Op een ’70s\/’80s\/’90s party verwacht ik te kunnen dansen op \/ meebl\u00e8ren met Dolly Parton, Guns ‘n Roses, Snap en het Ghostbusters-lied. Maar dit waren allemaal minder aansprekende liedjes die vooral heel erg dezelfde cadans hadden en dan ook naadloos in elkaar overvloeiden tot \u00e9\u00e9n lange uniforme brij. Rond kwart voor 12 begonnen er wat leukere liedjes gedraaid te worden (Pump up the jam! Dancing Queen!), maar de dj’s besloten blijkbaar met elkaar een wedstrijdje te doen wie het snelst de plaat van de ander kon afkappen, want als er 1 minuut van een nummer te horen was, was dat lang. Organisatie, let toch op je doelgroep! Wij zijn nog van de pre-social media aandachtsspanne-generatie!<\/p>\n

We probeerden er zo goed mogelijk iets van te maken, maar ik werd nogal afgeleid door verschillende kale mannen die mijn plek probeerden in te nemen terwijl ik stond te dansen, terwijl er echt genoeg ruimte naast me was om te gaan staan. Nou, ik kan je verzekeren dat zo’n klein meisje dan ineens het gewicht van duizend zonnen kan zijn – mij duw je niet zomaar aan de kant, en indien nodig is mijn elleboog best scherp… \u00a0\";)\"<\/p>\n

Om kwart voor 1 gaven we het op en verlieten we dit trieste gebeuren dat zo leuk had moeten en kunnen zijn.\u00a0 Bij de kluisjes sloegen we het voorstel van een dronken kerel, die eerst tegen ons klaagde dat hij er geheel zonder reden door de beveiliging uit was gezet, om naakt met hem naar een hotelkamer te gaan af, en besloten we te kijken of het beter vertoeven was in muziekcaf\u00e9 Dollars.<\/p>\n

In Dollars bleek inderdaad een bandje te spelen (en bleken opvallend veel aanwezigen te zijn die we herkenden van eerder die avond in Rolluik… blijkbaar waren wij niet als enigen afgehaakt) en hoewel de muziek snoeihard stond, vonden we een plekje iets verder van het podium waar mijn trommelvliezen niet direct scheurden, waar we ook lekker de ruimte hadden om te dansen. En dansen hebben we gedaan! Een groot deel van wat we bij Boogie Nights hadden gemist, kwam hier w\u00e9l langs! En dus brulden en sprongen we mee op ‘Zombie’ en ‘Killing in the name of’ (“MOTHERFUCKERRRRRRR!!!!” <\/em>– er moest wat frustratie uit). \u00a0\":D\"<\/p>\n

En zo kwam de avond toch nog goed.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Om half 4 bestelden we vette hap bij de friettent (net zoals vroeger), daarna sprongen we in een taxi naar huis (okee, wij zijn wel echt te oud voor deze moderne auto’s – waar<\/i> is de deurklink en hoe gaat deze deur open?? \u00a0\":oops:\" ) en deden we nog even een theetje met chocolade in mijn woonkamer, waarna we om half 5 in bed kletterden. En we enkele uurtjes later weer gezamenlijk aan een uitgebreid ontbijt met versgebakken broodjes, sapjes en nog meer thee konden nababbelen. Een Heksengodinnenuitje met hindernissen, maar die we allemaal hebben weten te overwinnen! En zelfs z\u00f3nder kater! (Over dat laatste zijn we nog steeds verbaasd.) \"8-)\"<\/p>\n

Maar er moet ons dames wel nog iets van het hart. Want heren, hebben jullie enig idee waar wij mee te maken krijgen als we een avondje met alleen maar vrouwen gaan stappen?
\nWe zijn echt de hele avond belaagd door irritante kerels, op beide locaties. Er is getast en geschurkt. Er zijn veel te lange starende blikken geworpen. Er zijn oneerbare voorstellen gedaan. Met als dieptepunt een kerel van een jaar of zestig die werkelijk de h\u00e9le avond in dat caf\u00e9 om \u00e9\u00e9n van ons heen bleef hangen. Subtiele hints dat we geen interesse hadden, werden niet opgepakt. Ook nadat ik de gozer in kwestie had verteld dat ze geen vrijgezel was, bleef hij in de buurt, in een wanhopige poging aandacht te krijgen. Dus steeds als hij t\u00e9 dichtbij kwam, wisselden we van plek en deden we close ranks<\/em>.
\nHet is toch van de zotte dat je als vrouw niet normaal uit kunt gaan zonder steeds op je hoede te moeten zijn? We zijn allemaal continu bewust bezig met hoe we ons gedragen, om maar geen verkeerde aandacht aan te trekken. Oogcontact maken doe je zo min mogelijk. Met je rug naar de muur is de veiligste positie. Dat drankje dat je wordt aangeboden, neem je niet aan – omdat je geen ingang wil bieden \u00e9n omdat je niet weet of er iets in is gedaan. Etcetera.<\/p>\n

Begrijp me niet verkeerd: je mag zeker contact met ons maken, vinden we gezellig! Want een feestje maken we met z’n allen. Maar doe het dan zoals enkele andere kerels die w\u00e9l het goede voorbeeld gaven en bijvoorbeeld alleen even hun duim naar ons opstaken in het voorbijgaan, of even hun glas tegen het onze klinkten om te proosten, en dan verder liepen. En wil je wel iets meer van ons, dan mag je ons best benaderen, maar let dan wel op onze signalen en accepteer ook een ‘nee’.\u00a0 (Bonustip: wil je een drankje aanbieden, vraag dat dan eerst en bij akkoord, laat ons meelopen naar de bar zodat we kunnen zien dat er niets in gaat.) Maakt het voor ons echt een heel stuk leuker. Zegt het voort!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In 2015 was het de bedoeling om met de Heksengodinnen naar een ’80s & ’90s party te gaan, maar wegens persoonlijke omstandigheden waar Goede Gesprekken over gevoerd moesten worden, besloten we destijds om lekker in een dekenfort in het geboekte huisje te blijven. Toch bleef het een beetje knagen. We hadden een nieuwe date staan …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[18],"tags":[],"class_list":["post-26222","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uitjes-en-feestjes"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26222","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=26222"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26222\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":26229,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/26222\/revisions\/26229"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=26222"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=26222"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=26222"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}