{"id":28554,"date":"2026-07-12T15:01:49","date_gmt":"2026-07-12T13:01:49","guid":{"rendered":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=28554"},"modified":"2026-07-12T15:01:49","modified_gmt":"2026-07-12T13:01:49","slug":"bruiloftsoptreden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2026\/07\/bruiloftsoptreden\/","title":{"rendered":"Bruiloftsoptreden"},"content":{"rendered":"

Via Stichting Draailier en Doedelzak kreeg ik een verzoek doorgestuurd van een stel dat een doedelzak- of draailierspeler voor hun bruiloft zocht. Leuk! Alleen… het ging om het opleuken van de gehele kerkdienst. En een doedelzak is best leuk, maar na een nummer of 3 kan het wat saai gaan worden. Dus stelde ik voor dat Richard met me meespeelde, dan zouden we tweestemmig kunnen spelen. Veel leuker! Gelukkig wilde het bruidspaar ook wel voor twee mensen betalen en vond Richard het ook een heel goed plan.<\/p>\n

Toen kreeg ik wel een beetje last van imposter syndrome<\/em>… We waren nog helemaal geen band, we hadden dus nog helemaal geen officieel repertoire (ook al hebben we twee<\/a> keer<\/a> op een evenement van Thom gewoon gezellig samen gemusiceerd), en ik ben toch niet goed genoeg om op iemands bruiloft te spelen? ARGH!!!
\n(Jawel, ook al heb ik al eens eerder op iemands bruiloft gespeeld<\/a>, in m’n eentje zelfs. Het was op kasteel Doornenburg. Ik weet nog heel goed dat toen een willekeurige bezoekster van het kasteel het nodig vond om op haar weg naar de uitgang om te lopen, alleen om mij in het langslopen “Vreselijk!!”<\/em> toe te kunnen bijten… \u00a0\":|\" \u00a0\"8O\" \u00a0\":o\"\u00a0)<\/p>\n

Gelukkig stond Richard er wat relaxter in. We maakten een selectie uit repertoire dat we allebei al kenden (handig dat hij nu ook af en toe meespeelt met De Soete Inval!) en vulden dat aan met wat nummers die we ook leuk solo konden spelen met bv. ondersteuning op tamboerijn of trom, en stuurden dat op naar het aanstaande echtpaar, dat er een selectie uit maakte. We puzzelden wat met welke en hoeveel nummers op welk moment in de kerkdienst zouden passen en toen hadden we een setlist!<\/p>\n

Het bruidspaar had ook drie verzoeknummers. Twee daarvan waren eenvoudige folknummers en konden we makkelijk instuderen, maar de derde was een klassiek stuk<\/a> dat niet op doedelzak werkt. Ik overwoog even om dat op viool in te gaan studeren, maar realiseerde me al snel dat me dat wekenlang dagelijks studeren ging kosten aangezien ik al veel te lang niet meer actief viool speel. Vanwege andere projecten met deadlines had ik daar de tijd niet voor en zelfs al had ik dat gehad, dan had ik nog niet kunnen garanderen dat het mooi genoeg ging klinken voor zo’n belangrijk moment als het naar het altaar lopen van de bruid… (Over mijn vioolvaardigheden ben ik nog veel onzekerder dan over mijn andere muzikale vaardigheden). Gelukkig vond het bruidspaar het niet erg en konden ze iemand anders regelen die het op piano ging spelen.<\/p>\n

Gisterochtend was het dan zover en reden we naar de Koepelkerk in Maastricht.<\/p>\n

\"\"<\/a>
De mooiste ‘back stage area’ waar ik tot nu toe ben geweest! \":D\"<\/figcaption><\/figure>\n

Er bleek nog een ander muziekduo te zijn dat op piano begeleide klassieke liederen zong. Zij hadden vaste momenten tijdens de dienst gekregen die echt waren gereserveerd voor het luisteren naar hun muziek. Wij vulden vooral momenten tijdens de ceremonie op, zoals de binnenkomst van de gasten, de wandeling van de bruidegom naar het altaar, het bereiden en uitdelen van de communie, etc. We waren dan ook flexibel met het aantal nummers en hoe vaak we een stuk herhaalden – we moesten kijken of er nog tijd was om verder te gaan en zo niet, de boel op een tactisch moment afkappen. We hadden weliswaar een script van de ceremonie gekregen, maar dat bleek toch iets gewijzigd of de priester hield zich er niet letterlijk aan (en bovendien was het een import-priester, die dermate slecht Nederlands sprak dat ik een deel domweg niet verstond), dus het was nog steeds goed opletten wanneer we nou precies moesten starten en ophouden. Ik was dan ook niet zozeer zenuwachtig over de muziek die we moesten spelen, maar wel een beetje nerveus over de timing van onze speelmomenten.<\/p>\n

Want ik ben volgens mij sinds mijn kindertijd niet meer bij een katholieke trouwdienst geweest. Vroeger kwam ik vaak in de kerk. Niet dat ik zo ontzettend gelovig ben opgevoed, maar in Zuid-Limburg was dat nou eenmaal een ding, dus ben ik keurig gedoopt, deed de communie en heb het vormsel gedaan. Ik heb de kerkelijke trouwdienst van menig oom en tante meegemaakt en bovendien zong mijn moeder in \/ dirigeerde mijn moeder een koor dat optrad in de kerk tijdens bv. Kerstmissen. Maar nadat ik naar Nijmegen verhuisde om te studeren, heb ik me uitgeschreven en het geloof lekker aan de wilgen gehangen.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Stemmig samen in knalrood! (De dresscode was ‘Funky Formal’. Gelukkig kon ik via Vinted voor Richard een bij mijn jurk passend overhemd vinden.)<\/figcaption><\/figure>\n

Het eerste deel van de mis ging erg goed en de bruidegom keek herhaaldelijk naar ons om toen we speelden, met af en toe een duimpje omhoog, dus hij werd er duidelijk blij van.
\nTijdens het uitdelen van de communie raakte ik wel even van de wap. Want ik ben van vroeger gewend dat iedereen die dat wil (of mag…) opstaat uit de kerkbanken en naar voren loopt om een hostie te halen. Maar deze priester liep zelf langs alle kerkbanken, en aan het eind van de ronde eindigde hij bij ons! Euh… We stopten dus maar even met spelen om (illegaal, zoals ma me achteraf inwreef – we wonen immers ongetrouwd samen en ik ben gescheiden \":roll:\" ) de hostie aan te nemen. Daarna was het de vraag of we weer een nieuw nummer moesten inzetten. Ik dacht dat, aangezien wij de laatsten waren, het communie-moment wel voorbij was, maar nee, toen de priester weer op het altaar stond ging hij eerst nog zelf een paar keer uit de beker lurken en op zijn gemak alles netjes afvegen en wegzetten. Maar tegen de tijd dat we beseften dat het nog even ging duren, was het alweer te laat om opnieuw in te zetten. En zo was er nog een momentje waarop we ons afvroegen of het nou wel of niet de bedoeling was dat we doorgingen met spelen of dat het tijd was om te stoppen, of dat het de bedoeling was dat we al startten of dat we nog even moesten wachten. Awkward…<\/p>\n

Nou ja, het ging goed genoeg en het bruidspaar kwam achteraf heel enthousiast naar ons toe om ons te bedanken, dus missie geslaagd. Ook van een paar andere gasten kregen we complimentjes en ook de koster(?) vertelde dat hij het erg mooi vond klinken, hoewel hij zich vooraf wat zorgen maakte over de akoestiek in de kerk. (Wij ook trouwens, want in sommige kerken klinkt bourdonmuziek juist extra mooi, terwijl je in andere kerken zo’n rare akoestiek hebt dat je niet eens meer strak samen kunt spelen omdat je jezelf met teveel vertraging terughoort!) En gelukkig was het dus ook geen heel strenge kerkdienst of gemeenschap, want lang niet alle priesters staan doedelzakmuziek in hun heilige huisjes toe.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Met een blij gevoel dat we hadden kunnen bijdragen aan een mooie trouwdag van het bruidspaar \u00e9n we zo lekker samen hadden kunnen spelen, reden we door naar mijn ouders om daar te lunchen. Als we toch in Zuid-Limburg waren, was dat net zo makkelijk \u00e9n gezellig!<\/p>\n

Die avond hadden we een bbq bij vrienden in Kaatsheuvel en aangezien Richards moeder daar ook woont, besloten we aan het eind van de middag \u00f3\u00f3k nog even bij haar op familiebezoek te gaan, alvorens we doorreden naar Marcel en Irene om ons daar te laten bedienen met (veel) eten en drinken. *burp* Nee, het muzikantenleven is zo slecht nog niet… \u00a0\";)\"<\/p>\n

Maar Richard en ik moeten nu wel gaan nadenken over een bandnaam… \u00a0\":o\"<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Via Stichting Draailier en Doedelzak kreeg ik een verzoek doorgestuurd van een stel dat een doedelzak- of draailierspeler voor hun bruiloft zocht. Leuk! Alleen… het ging om het opleuken van de gehele kerkdienst. En een doedelzak is best leuk, maar na een nummer of 3 kan het wat saai gaan worden. Dus stelde ik voor …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"federated","footnotes":""},"categories":[22,18],"tags":[],"class_list":["post-28554","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-muziek_en_dans","category-uitjes-en-feestjes"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28554","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=28554"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28554\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28560,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/28554\/revisions\/28560"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=28554"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=28554"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=28554"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}