{"id":3687,"date":"2010-07-05T12:56:51","date_gmt":"2010-07-05T10:56:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=3687"},"modified":"2012-01-07T11:09:01","modified_gmt":"2012-01-07T10:09:01","slug":"big-brother-is-watching-us","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2010\/07\/big-brother-is-watching-us\/","title":{"rendered":"Big Brother is watching us"},"content":{"rendered":"<p>Tijdsregistratie. Volgens mij \u00e9\u00e9n van de meest gehate verplichtingen vanuit een werkgever aan de medewerkers.<\/p>\n<p>Wij moesten al een tijdje al onze klanturen registreren. Logisch, want de klant betaalt per uur of neemt een bepaald aantal uren per jaar af. Maar er was ons beloofd dat het nooit gebruikt zou worden om ons op de vingers te kijken en individueel te controleren. Nee, daar hoefden we echt niet bang voor te zijn! Het ging er alleen om om te kijken of de klanten niet structureel te veel of te weinig betaalden.<\/p>\n<p>Right.<\/p>\n<p>Een paar weken geleden verscheen er tijdens een bedrijfsbrede presentatie pontificaal een Powerpoint-sheet op het scherm met de geregistreerde facturabele uren per medewerker. Zogenaamd om nogmaals te benadrukken hoe belangrijk het is dat we structureel onze uren registreren. In feite was het gewoon een publieke schandpaal.<\/p>\n<p>Afgelopen vrijdag ontvingen we ineens een mailtje met de mededeling dat ons tijdregistratiesysteem opnieuw was ingericht, zodat we &#8216;zoals afgesproken&#8217; voortaan 100% van onze uren konden registreren.<\/p>\n<p>Pardon??<\/p>\n<p>Pas later die ochtend werden we uitgenodigd voor een overleg, waarin deze nieuwe regel werd toegelicht. Ze willen nu dat we niet alleen onze klanturen registreren, maar <em>alles<\/em> wat we doen. Anderen coachen, zelf dingen leren, interne overleggen, congressen bijwonen, blogposts schrijven, etcetera. Want, is de redenatie, we moeten aan het MT kunnen aantonen dat 80% van je tijd facturabel zijn, niet realistisch is.<\/p>\n<p>En daar zijn we dus bij het begin van het einde beland. Want ik geloof er geen drol van dat dit een tijdelijk iets is. Zo&#8217;n registratieperiode gaat minimaal 3 maanden lopen en daarna wordt vast geheel per ongeluk vergeten dat het niet meer hoeft. Of dan &#8216;zijn we er toch al zo aan gewend&#8217;, of blijkt het eigenlijk allemaal wel h\u00e9\u00e9l handig te zijn, zodat ze het niet meer terug willen draaien.<\/p>\n<p>Gadverdamme, wat een hufters. Steeds iedere keer net een stapje verder doorduwen totdat ze uiteindelijk toch hun oorspronkelijke belofte hebben gebroken.<\/p>\n<p>Ik voel me op m&#8217;n vingers gekeken. En wat er pas is gebeurd met de openbare publicatie van gefactureerde uren per persoon, gaat geheid ook gebeuren met de &#8216;overige&#8217; uren. Wedden dat ik op een gegeven moment op m&#8217;n kop krijg als te veel onder het kopje &#8216;overig&#8217; ga boeken? Want dan zit ik vast te lang op de wc! Pfft, ik ben verdorie de helft van m&#8217;n tijd al bezig met het registreren van al m&#8217;n uren&#8230; <img src=\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/plugins\/classic-smilies\/img\/icon_mad.gif\" alt=\":x\" class=\"wp-smiley\" style=\"height: 1em; max-height: 1em;\" \/><\/p>\n<p>Zijn jullie ook verplicht om al je tijd te schrijven?<\/p>\n<!-- AddThis Advanced Settings generic via filter on the_content --><!-- AddThis Share Buttons generic via filter on the_content -->","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tijdsregistratie. Volgens mij \u00e9\u00e9n van de meest gehate verplichtingen vanuit een werkgever aan de medewerkers. Wij moesten al een tijdje al onze klanturen registreren. Logisch, want de klant betaalt per uur of neemt een bepaald aantal uren per jaar af. Maar er was ons beloofd dat het nooit gebruikt zou worden om ons op de &hellip;<!-- AddThis Advanced Settings generic via filter on wp_trim_excerpt --><!-- AddThis Share Buttons generic via filter on wp_trim_excerpt --><\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-3687","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-werk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3687","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3687"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3687\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7405,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3687\/revisions\/7405"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3687"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3687"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3687"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}