Toen ik gisteren naar huis treinde en de conducteur in zicht kwam, vroeg het meisje naast me of ik een kortingskaart had, en of ze op mijn kaart mee mocht rijden. <\/p>\n
Voor degenen <\/span>die nooit met de trein gaan: je kunt op je kortingskaart tot 3 personen meenemen, zodat zij ook met 40% korting mogen reizen. Vanzelfsprekend is het idee ervan dat je met een groep vrienden kunt reizen, en is het niet de bedoeling dat je gewoon een kaartje met korting koopt en achteraf een vreemde vraagt of je mee mag reizen.<\/p>\n
De vraag van het meisje triggerde dus wel even een opvoedkundig ‘foei’-gevoel bij me. Van de andere kant ben ik zelf ook niet altijd even netjes geweest wat dat betreft. Toen ik tijdens mijn studieperiode een jaar geen OV-kaart mocht hebben omdat ik vanwege mijn bestuursjaar een nullening had aangevraagd, ben ik mijn oude kaart (die nog enkele maanden geldig was) ‘per ongeluk kwijtgeraakt’, zodat ik ‘m niet kon inleveren.<\/p>\n
Aangezien ik nog met een flinke jet-lag zat en op dat moment geen zin had in morele dilemma’s, heb ik maar gewoon ‘ja’ gezegd.<\/p>\n
Naderhand bleek dat ze wel een OV-kaart had, maar dat die pas vanaf oktober geldig was. Ook zo’n leuke regeling: als je gaat studeren maar te laat in het jaar jarig bent, gaat je studiefinanciering (en OV-kaart) pas in oktober in in plaats van september, wanneer de colleges beginnen. Ik kon me dus goed voorstellen waarom ze dan maar met korting probeerde te reizen. Maar dat wist ik dus nog niet op het moment dat ze de vraag stelde.<\/p>\n
Wat zouden jullie hebben gedaan? Haar met je mee laten reizen, of nee zeggen en haar een boete laten betalen?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Toen ik gisteren naar huis treinde en de conducteur in zicht kwam, vroeg het meisje naast me of ik een kortingskaart had, en of ze op mijn kaart mee mocht rijden. Voor degenen die nooit met de trein gaan: je kunt op je kortingskaart tot 3 personen meenemen, zodat zij ook met 40% korting mogen …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[17,5],"tags":[],"class_list":["post-4426","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-dagelijkse-dingen","category-food-for-thought"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4426","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4426"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4426\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4440,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4426\/revisions\/4440"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4426"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4426"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4426"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}