{"id":460,"date":"2009-07-25T00:10:24","date_gmt":"2009-07-24T22:10:24","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=460"},"modified":"2009-08-06T09:03:06","modified_gmt":"2009-08-06T07:03:06","slug":"middagje-amsterdam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2009\/07\/middagje-amsterdam\/","title":{"rendered":"Middagje Amsterdam"},"content":{"rendered":"

Vrijdagmiddag moest ik nog ‘even’ op en neer naar Amsterdam voor een afspraak met een potenti\u00eble klant.<\/p>\n

Nou is het zo dat iedere keer dat ik in Amsterdam ben, er wel wat gebeurt waardoor ik mij een boerentriena in de Grote Stad voel. Zoals toen ik recentelijk onbedoeld een boete kreeg voor zwartrijden<\/a>. Aldus ook ditmaal.<\/p>\n

Natuurlijk had mijn trein vertraging en kwam ik te laat aan op het station. Mijn collega van onze Amsterdamse vestiging, die bij het station om de hoek ligt, zou mij voor het gebouw opwachten. Ik moest naar station Amsterdam Zuid<\/strong>, naar het Zuider<\/strong>plein. Na enig ronddwalen bleek dat ik hiervoor de noorder<\/strong>uitgang van het station had moeten nemen. Logisch… Dus kwam ik nog veel meer te laat aan.<\/p>\n

Goed, snel de auto in en naar de klant. M’n collega mikt heel galant mijn vouwfiets voor me in de kofferbak, waar hij vervolgens een behoorlijke zwarte vlek op z’n witte overhemd aan overhoudt. Oeps… Gelukkig ben ik een ervaren vouwfietsrijder en heb ik standaard per stuk verpakte vochtige doekjes bij me.<\/p>\n

Bij aankomst worden we keurig gevraagd wat we willen drinken. Na een paar minuten en wat small talk<\/em> worden de drankjes gebracht. Ik vis al pratende een theezakje uit de doos en begin die in het bekertje te dompelen. Hee wacht, waarom trekt die thee zo slecht? Oh, het water is koud. En met m’n stomme kop meld ik dat ook gelijk aan de Potenti\u00eble Klant. Nog voor ik uitgesproken ben realiseer ik m’n vergissing en besef ik dat ik geen thee, maar koud water had gevraagd…<\/p>\n

Tot overmaat van ramp krijgen we een overheerlijk uitziende, maar mega grote muffin aangeboden. Lekker, maar hoe werk ik dat ding fatsoenlijk naar binnen? In m’n mond past hij niet, en als ik dat toch ga proberen dan heb ik gegarandeerd de kruimels in m’n hele gezicht hangen. Dus dan maar steeds stukjes muffin met m’n vingers afbreken en de brokjes \u00e9\u00e9n voor \u00e9\u00e9n in m’n mond stoppen. Hopelijk zag het er niet al te onsmakelijk uit.<\/p>\n

En toen kwam nog het eigenlijke gesprek… Ze hadden vooraf gezegd dat ze 13(!) websites wilden laten testen op gebruiksvriendelijkheid. Maar ze wilden geen adviezen, ze wilden alleen conclusies. Erg vreemd, dus ik moest van de salesmanager mee om rechtstreeks van hen te horen wat de bedoeling was.<\/p>\n

Na heel wat heen-en-weer gepraat werd het me eindelijk duidelijk: het ging om een projectgroep, die orde moesten scheppen in een warboel van door de overheid gefinancierde websites. Ze wisten dat een aantal van die sites geen bestaansrecht meer had, maar dat werd intern niet geaccepteerd. Dus wilden ze ons inschakelen om met gebruikers te testen, zodat die op video gingen klagen over hoe niet nuttig die sites waren, en zo ‘bewijsmateriaal’ konden leveren om hun zin door te drukken. Daarna wisten ze zelf prima hoe ze verder moesten met de ontwikkeling van de site en hadden ze onze adviezen voor verbetering dus niet nodig.<\/p>\n

Triest toch, dat er tienduizenden euro’s belastinggeld worden besteed aan het testen van dingen waar iedereen van tevoren al van weet dat ze slecht zijn? Ik heb die politieke spelletjes nooit begrepen en zal ze ook nooit begrijpen.<\/p>\n

Maar goed, als we deze opdracht binnenhalen betekent het wel dat ik, ondanks de crisis, mijn target voor dit jaar toch nog ga halen! En dat ik 3 weken lang full-time gebruikerstesten mag uitvoeren… want natuuuuuurlijk kunnen wij hun veel te krappe deadline halen!<\/p>\n

Ik ben benieuwd.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Vrijdagmiddag moest ik nog ‘even’ op en neer naar Amsterdam voor een afspraak met een potenti\u00eble klant. Nou is het zo dat iedere keer dat ik in Amsterdam ben, er wel wat gebeurt waardoor ik mij een boerentriena in de Grote Stad voel. Zoals toen ik recentelijk onbedoeld een boete kreeg voor zwartrijden. Aldus ook …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-460","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-werk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/460","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=460"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/460\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7424,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/460\/revisions\/7424"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=460"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=460"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=460"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}