Vanochtend mijn beoordelingsgesprek gehad. De uitslag was ‘gematigd positief’. Dat klonk erger dan het was, gelukkig, want ik kreeg precies de salarisverhoging die ik in gedachten had. Dus er verder niet over gezeurd.<\/p>\n
Mijn verbeterpuntjes zijn (gelukkig) nooit verrassend. Inhoudelijk is alles prima, wat betreft functie uitvoering, kennisniveau, teamleiderschap en opleiden van collega. Maar ik houd niet van verandering en kan dan heel terughoudend reageren, en bovendien kan mijn (non)verbale communicatie een stukje positiever. Ik heb inhoudelijk altijd goede argumenten, maar de manier waarop ik het breng zorgt er soms voor dat anderen met de hakken in het zand gaan, waardoor ik ze juist niet mee krijg met mijn idee\u00ebn. “Met stroop vang je meer vliegen dan met azijn”, was de tip.<\/p>\n
Tsja, mee eens.<\/p>\n
Afgelopen jaar ben ik al hard aan het werk geweest met de tip van vorig jaar: “Choose your battles”. En ik heb echt geprobeerd om niet meer overal commentaar op te hebben, maar alleen op de dingen die er echt toe doen. Stap twee wordt nu dus om de dingen die ik wel besluit te zeggen, beter te brengen.<\/p>\n
En dat is vooral belangrijk, omdat mijn middle-manager er nu tussenuit gaat en ik als teamleider direct met het MT moet gaan communiceren. En die zijn iets minder tolerant wat betreft mijn kritisch gedrag dan mijn bazen tot nu toe. Dus dat wordt nog een hele uitdaging…<\/p>\n
Iemand tips voor me hoe ik mijn mening kan uiten zodat ik anderen makkelijker mee krijg met mijn idee\u00ebn? Ik hoor ze graag!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vanochtend mijn beoordelingsgesprek gehad. De uitslag was ‘gematigd positief’. Dat klonk erger dan het was, gelukkig, want ik kreeg precies de salarisverhoging die ik in gedachten had. Dus er verder niet over gezeurd. Mijn verbeterpuntjes zijn (gelukkig) nooit verrassend. Inhoudelijk is alles prima, wat betreft functie uitvoering, kennisniveau, teamleiderschap en opleiden van collega. Maar ik …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-5215","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-werk"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5215","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5215"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5215\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7385,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5215\/revisions\/7385"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5215"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5215"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5215"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}