Omdat we niet meer de jongste zijn en toch stiekem een beetje moe waren<\/span> de volgende ochtend fit wilden zijn en genoeg tijd wilden hebben om leuke dingen te doen, kropen we rond middernacht onder de wol.<\/p>\n ‘s Ochtends was het een kwestie van douchen, aankleden, ontbijten en de hele auto op z’n kop zetten omdat we de aansluiting van de gordel niet konden vinden en de bank niet los kregen en daarna niet meer vast kregen<\/span> zonder problemen wegrijden naar… de Efteling!!<\/p>\n En na lang zoeken zijn we er in geslaagd de enige prins in het hele sprookjesbos te spotten!<\/p>\n Verder hebben we laten zien dat we ontzettend stoere meiden zijn, door in de Vogelrock, bobsleebaan, het schip \u00e9n de Python te gaan! Gelukkig was Petra zo lief om zich op te offeren, want tja, iemand moet toch op de tassen passen h\u00e8? Dus we moesten tijdens de rit wel een paar keer hard gillen om haar te laten weten dat we aan haar dachten. Het was alleen zo koud daarboven, dat we na afloop de tranen uit onze ogen moesten vegen. Wat een gure wind ook, h\u00e8…<\/p>\n We hebben behoorlijk veel kunnen doen, tussen al het lekkere eten (*burp*) door, want het was helemaal niet druk. In de winter is het sowieso minder vol dan in de zomer en blijkbaar zou vandaag de Efteling eigenlijk afgehuurd zijn door een bedrijf, maar hadden ze dat op het laatste moment afgezegd. Maar daardoor waren wel minder mensen gekomen dan normaal gesproken het geval zou zijn. Met als gevolg dat we zo goed als nergens in de rij hebben hoeven staan en we aan het eind van de dag zelfs maar met 8 mensen in het schip zaten en we een super-extra-lange rit kregen van de machine-bediener die ook niet veel langer had moeten duren<\/span>!<\/p>\n Het was wel erg koud, maar gelukkig waren we erop gekleed (en had ik de fles bessen in m’n tas gestopt om ons ook van binnen warm te houden).<\/p>\n Op een gegeven moment zagen we een klein meisje met een superschattige eenhoornknuffel lopen. We overwogen even om haar in een onbewaakt moment te ontdoen van haar nieuwe bezit<\/span> besloten gelijk om onze ogen open te houden in de winkeltjes op het terrein. En jawel hoor: nadat we (voor de tweede keer) de Droomvlucht uitkwamen, zagen we een mand vol met eenhoorns! En ze waren nog betaalbaar ook! Deze kans konden we natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan. Dus vanaf dat moment hadden de Unity Weduwen een mascotte \u00e9n een yell:<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/draak.jpg\" "\\"draak\\"")
Vanaf 11 uur ‘s ochtends tot sluitingstijd om 8 uur hebben we ons onwijs vermaakt met z’n viertjes! We begonnen met de Droomvlucht, keken vertederd en opkomende moedergevoelens onderdrukkend<\/span> naar baby-Laafjes, vlogen hoog in de lucht met de Pagode (terwijl onze mannen het met een picknicktafel moesten doen) en zaten als echte prinsesjes in de koets van de carrousel (we moesten wel nog even wat kinderen aan de kant schuiven)<\/span>.<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/fluffies.jpg\" "\\"It's")
<\/p>\n