{"id":6071,"date":"2011-07-03T19:47:23","date_gmt":"2011-07-03T17:47:23","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=6071"},"modified":"2011-07-03T20:11:09","modified_gmt":"2011-07-03T18:11:09","slug":"super-secret-mission-x","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2011\/07\/super-secret-mission-x\/","title":{"rendered":"Super Secret Mission X"},"content":{"rendered":"

Nee, het was eigenlijk niet zo mijn ding, dat politiek gekonkel en gespioneer achter de schermen. Daarom (en omdat ik geen uitnodiging had gehad) had ik me ook niet ingeschreven voor eenmalig superspionnen-in-jaren-’70-LARP SSMX<\/a>. Maar omdat een NPC had afgezegd, werd ik achteraf door Olga belaagd<\/del> overtuigd om me toch aan te melden voor de rol van Cyzarina ‘Sissy’ Petrova, a.k.a. ‘de vrouw in de rode jurk’.<\/p>\n

Specifieke omschrijving: “Jij bent de femme fatale<\/em> van het verhaal, de vrouw die zich moeiteloos overal naar binnen kletst, met iedereen praat en altijd vriendelijk is, maar in geval van nood zo een kerel tussen de dijen plet.”<\/p>\n

\"\"Oftewel: Famke Janssen<\/a>, eat your heart out!<\/p>\n

Gelukkig vond ik voor nog geen 30 euro een rode jurk bij de V&D, die met een setje pumps, de juiste accessoires en op enkele uitgekiende plaatsen een extra draadje naaigaren, wel door kon gaan voor een sexy avondjurk.<\/p>\n

Een week van tevoren ontvingen we het plot. Argh!!! Wie<\/em> moet wat, wanneer, met wie, waarom, op welke manier<\/em> doen?? En dat moet gaan lukken?? Te veel missies! Te veel moeilijke Russische namen! Paniek!! :-S<\/p>\n

Want ik was de rechterhand van de missieleider van de Euraziatische geheime dienst. Dus ik moest zijn opdrachten verspreiden onder de geheim agenten op de vloer en hem vervangen wanneer hij zou komen uit te vallen. Slik.<\/p>\n

Me verleidelijk glimlachend minglen <\/em>in de menigte, dat lukt me wel. Maar al die informatie onthouden en ook nog eens niet vergeten wie bij ons hoort, wat zijn naam is, welke vaardigheid hij heeft en waar hij mee bezig is? Ik weet het nog zo net niet…<\/p>\n

En dat ging inderdaad helaas niet helemaal van een leien dakje. Dus moest ik continu bij m’n Miss Moneypenny navragen wie er ook alweer voor welke taak ingezet kon worden en welk gezicht er bij welke naam hoorde. En als ik instructies kreeg van mijn baas dat er vier belangrijke missies waren, dan wist ik er op het moment van doorbriefen nog maar drie \":-P\"
\nNou was ik daar zeker niet de enige in, en heel erg was het ook niet, maar ik ben dan ook een perfectionist en ten tweede moest ik als NPC natuurlijk geen fouten maken in de briefing van spelers (het was aan hen om de fouten te maken \";-)\" ).<\/p>\n

Ik denk dat het beter zou zijn gegaan als niet al onze agenten ons hoofdkwartier plat zouden hebben gelopen. Iedereen rapporteerde rechtstreeks aan de missieleider, terwijl ik dacht dat\u00a0 niemand daar heel veel direct contact mee zou hebben en ik als vliegende keep op de vloer alle informatie voor hem moest opvangen.
\nVan de ene kant zorgde het ervoor dat ik niet overstelpt werd met te onthouden dingen, wat dus wel fijn was, van de andere kant leidde het er ook toe dat er heel veel langs me heen ging. Want ik bracht wel informatie aan, maar omdat ik weinig in het hoofdkwartier te vinden was en er weinig werd teruggekoppeld, had ik IC soms een minder goed idee van wat er aan de hand was dan de spelers… Gelukkig had ik OC het plotboek om op terug te vallen.<\/p>\n

Ik zag dan ook erg op tegen het moment dat de missieleider uit zou vallen en ik de boel moest overnemen. Ik ben geen sterke leider en als ik ook nog eens van de helft niet op de hoogte was, zou het helemaal een ramp worden. Maar dat bleek gelukkig heel erg mee te vallen. Want op dat moment waren we onder belegering en mochten er geen samenscholingen zijn van meer dan twee mensen. Daar kwam dus mijn specialiteit ‘onopvallend met iedereen afwisselend minglen’ uitstekend bij van pas, want dat was tijdelijk de enige manier om te communiceren.<\/p>\n

Dus na een dip op de zaterdagmiddag, toen ik me behoorlijk overbodig voelde (hoewel dat op zich ook weer goed was, want het was een speler vs. speler setting dus de NPC’s moesten ook vooral geen grote bijdrage leveren), heb ik ‘s avonds flink wat gedaan.<\/p>\n

En al met al heb ik zeker een erg vermakelijk weekend gehad. Zoals gezegd is het niet helemaal mijn type setting en plot, maar het concept was erg goed bedacht, opgezet en uitgewerkt, met onder andere mooie ‘countdown’-schermen en ouderwetse telefoons.<\/p>\n

\"\" Ik heb me vooral supergoed vermaakt met alle gesprekjes, het geflirt met de spelers en mijn Russische accent. Ik heb ook zeker een hoop leuke momenten gehad, zoals het op sneaky wijze\u00a0 stelen van informatiemappen door er met mijn poezelige kont op te gaan zitten, het in een onbewaakt moment ontvreemden van codeboekjes en portofoons (kut, hoe gaat zo’n ding uit?), het wegmoffelen van neergeslagen bewakers achter toiletdeuren, en het vergiftigd worden door nota bene mijn tafelheer… Daardoor kijk ik zeker wel met een goed gevoel terug op het weekend!<\/p>\n

Oh, behalve het anderhalve dag lopen op pumps dan… Op een gegeven moment dacht ik, dat als we niet door de killerlaser <\/em>of door bommenwerpers gedood zouden worden, het wel death-by-shoes zou zijn… :-S<\/p>\n

Ben ook erg benieuwd naar de foto’s, want met mijn undercoverrol als ‘bekend Russisch actrice’ heb ik echt onwijs veel priv\u00e9-fotosessies met ‘fans’ gehad \":-)\"<\/p>\n

Dus orga en andere crew: goed werk, en bedankt!<\/p>\n

[edit: dankzij Ork<\/a> nu al kunnen aanvullen met foto’s!]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nee, het was eigenlijk niet zo mijn ding, dat politiek gekonkel en gespioneer achter de schermen. Daarom (en omdat ik geen uitnodiging had gehad) had ik me ook niet ingeschreven voor eenmalig superspionnen-in-jaren-’70-LARP SSMX. Maar omdat een NPC had afgezegd, werd ik achteraf door Olga belaagd overtuigd om me toch aan te melden voor de …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"class_list":["post-6071","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-larp-en-reenactment"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6071","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6071"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6071\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6083,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6071\/revisions\/6083"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6071"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6071"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6071"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}