{"id":6279,"date":"2011-08-07T14:30:51","date_gmt":"2011-08-07T12:30:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/?p=6279"},"modified":"2011-08-07T14:30:51","modified_gmt":"2011-08-07T12:30:51","slug":"wedding-the-aftermath","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/2011\/08\/wedding-the-aftermath\/","title":{"rendered":"Wedding: the aftermath"},"content":{"rendered":"

Zo, inmiddels zijn we weer een beetje bijgekomen van de Grote Dag.<\/p>\n

Het was een heerlijk feest. Bijna alles is gegaan zoals gepland en mijn tijdsschema bleek prima haalbaar en goed te werken. En ook niet onbelangrijk: ik ben de dag compleet stressvrij doorgekomen! Dankzij mijn eigen grondige voorbereidingen, dankzij mijn super-ceremoniemeester Petra, en dankzij de professionele zorgen van de mensen van het kasteel. Hoera!<\/p>\n

Ook de weergoden hebben hun steentje bijgedragen. Want volgens de weerberichten die ik op de ochtend zelf las, zou het nog steeds maximaal 21 graden worden met 70% kans op neerslag. Ik had me er dus al bij neergelegd dat we alles binnen zouden moeten doen.
\nToen we arriveerden op het kasteel om ons om te kleden en alles klaar te zetten, was de rode loper dan ook nog zeiknat van de nachtelijke regen en kropen er slakjes rond.
\nMaar toen we klaar waren voor de fotosessie, was het zonnetje inmiddels uitgebroken en heeft Ork ons snel mee naar buiten genomen om te profiteren van deze kans!
\nZelfs toen rekenden we namelijk nog niet op een compleet droge dag. Maar toen de gasten arriveerden, was de temperatuur al flink gestegen en was alles droog. Zowel voor als na de ceremonie hebben we heerlijk buiten kunnen zitten en waren de parasols zelfs absoluut geen overbodige luxe. Het was eerder te warm dan te koud en er is geen spatje regen gevallen. Hoezee!<\/p>\n

Het enige wat niet optimaal was, en wat ook niet te plannen viel, was onze gezondheid. Zoals ik al schreef, waren we beiden ziekjes. Mark was er inmiddels enigszins overheen, maar ik zat op het hoogtepunt van de ziekte. De nacht ervoor zat mijn neus dermate verstopt en had ik zo’n keelpijn, dat ik nauwelijks heb geslapen. Alle gedachten die door mijn hoofd schoten, hielpen natuurlijk ook niet om in slaap te komen. Proberen nergens aan te denken, lukte niet langer dan 3 minuten. Ik denk dat ik in totaal 2 uur slaap heb gehad en werd dan ook totaal gebroken wakker. Oh jee.<\/p>\n

Het ziek voelen trok in de loop van de dag wel iets weg, maar mijn stem is er niet beter op geworden. Ik was superhees. En dat was echt jammer, want tijdens de ceremonie wilden Mark en ik een duetje zingen. We hadden er maanden op geoefend en ons er ontzettend op verheugd. Maar mijn stem was totaal niet in staat om er iets moois van te maken. Toch heb ik het samen met hem ‘gezongen’, gewoon omdat het te zonde was om het niet te doen. Het klonk nergens naar, maar dat interesseerde me niet zo veel – het ging tenslotte om ons romantische momentje, het was geen betaald optreden waarbij we het publiek tevreden moesten stellen.<\/p>\n

De rest van de middag ben ik goed doorgekomen, maar tijdens het diner had ik het echt zwaar. Ik had ook totaal geen honger – de bruidstaart kreeg ik met moeite weg en tijdens het (overigens heerlijke) diner heb ik helaas steeds maar een paar hapjes\u00a0van iedere gang naar binnen kunnen krijgen (of zou mijn strakke torseletje daar ook een rol in hebben gespeeld?).
\nWe hebben ons na het diner dan ook even een half uurtje teruggetrokken om bij te komen, voordat we een uur moesten staan om handjes te schudden van de avondgasten. Het even kunnen liggen heeft me wel goed gedaan, en omdat ik ‘s avonds continu bezig werd gehouden heb ik ook dat getrokken tot het eind van het feestje.<\/p>\n

Doordat mij oren en neus dichtzaten en ik me moeilijk verstaanbaar kon maken, denk ik wel dat ik de dag iets minder intens heb meegemaakt dan had gekund. Ik voelde geen epische momenten van verliefdheid of iets dergelijks. Ik voelde me geen prinsesje, of het stralende middelpunt van de belangstelling. Ik voelde me vooral een gast op mijn eigen toffe feest. Wat prima was, want Mark en ik vonden het erg belangrijk dat niet alleen wij, maar ook onze gasten een leuke dag hadden. En zoals ik al zei: ik had geen enkele stress als gastvrouw zijnde, en dat is een hele prestatie voor mij!<\/p>\n

Ik kijk dan ook met veel plezier terug op de dag. We zijn er echt in geslaagd om de sfeer neer te zetten die we wilden. Het was heel erg persoonlijk, heel erg ons. Alle persoonlijke elementjes die we erin hadden verwerkt, werkten!
\nZo hebben zo goed als alle gasten meegedaan aan het leren van de gezamenlijke openingsdans, terwijl lang niet iedereen van dansen houdt, en stonden ze er ook daadwerkelijk bij op het moment supreme<\/em>. En ondanks dat niet iedereen graag fr\u00f6belt, heeft bijna iedereen zijn best gedaan om iets creatiefs te maken van het lapje stof dat als alternatief gastenboek diende. Er zijn mensen die bijna een uur bezig zijn geweest, en twee tantes hebben hun lapje mee naar huis genomen om er \u00e9cht iets bijzonders van te gaan maken…
\nSupertof toch?<\/p>\n

Maar nee, helaas voor de mensen die in sprookjes willen geloven: het was niet de mooiste dag van mijn leven. Dat had ik overigens ook niet verwacht, daar ben ik veel te nuchter voor \":-)\" Ik zou eigenlijk ook niet weten wat ik dan w\u00e9l als mooiste dag van mijn leven zou bestempelen. Er zijn meerdere mooie dagen waar ik met veel plezier op terugkijk. En bovendien, als je thuiskomt, gaat het normale leven ook direct gewoon weer door hoor \":-)\"<\/p>\n

We hebben wel heerlijk kunnen nagenieten in de superdeluxe bruidssuite, waar een fles champagne voor ons klaarstond. Lekker uitslapen in het hemelbed, en ‘s ochtends werd een luxe ontbijt klaargezet in het eetkamertje van de suite (ja, we hadden meerdere kamers!) met o.a. versgeperst sap, chocoladebroodjes, aardbeitjes, en meer. We hebben ontbeten in de superfluffy badjassen van het kasteel, die we naderhand mee naar huis mochten nemen. En daarna zijn we lekker in bad gegaan. Prrr….<\/p>\n

Eenmaal thuisgekomen hebben we op ons gemak alle lieve kaartjes gelezen, de cadeautjes uitgepakt en de gastendoekjes bewonderd. Wat een creativiteit weer! Enkele memorabele presentjes:<\/p>\n