Nou, gisteren dan voor het eerst naar die mindfulnesscursus geweest. Ik weet nog niet helemaal wat ik ervan moet denken.<\/p>\n
Het was gelukkig inderdaad niet zweverig, maar wel veel fysieker dan ik had verwacht.<\/p>\n
Bij binnenkomst moesten we gelijk onze schoenen uit doen en een matje pakken. Vanaf les 3 gaan we daadwerkelijk yoga enzo doen.
\nMental note: volgende keer slofjes meenemen, je voeten worden best koud van 2,5 uur geen schoenen aan hebben.<\/p>\n
De docent is een psycholoog die zich nu heeft toegelegd op mindfulness. Je weet wel, zo’n man met een hele kalme stem. Laag volume. Spreekt in korte zinnen. Met voldoende pauzes er tussendoor. Zodat iedereen hem goed kan volgen. En ik halverwege zijn verhaal afhaak omdat het niet opschiet.<\/p>\n
We begonnen met uitleg over de cursus en een voorstelrondje. Het was wel bijzonder om alle verschillende redenen aan te horen waarom mensen zich hadden opgegeven. Van burn-out tot te veel bezig zijn met wat anderen van je denken. Van te weinig voelen tot te snel vanuit het gevoel handelen. Van angststoornis tot hoogbegaafdheid. Van te veel piekeren tot gewoon willen kijken of je jezelf nog op bepaalde punten kunt verbeteren.<\/p>\n
De eerste opdracht was om een rozijn te observeren. Alsof we een buitenaards wezen waren die voor het eerst een rozijn zag.
\nIk was al bezig met aan het ding te duwen en er aan te snuffelen, toen de docent zei dat we nu, naast ernaar kijken, ook eraan mochten gaan voelen. Oh, we moesten blijkbaar eerst precies zijn instructies volgen. Duurt lang!!
\nVervolgens leefde ik me iets te veel in in de rol van buitenaards wezen en constateerde ik dat het onbekende object er wel erg als een drolletje uitzag, waardoor ik het niet in mijn mond wilde stoppen toen het daar tijd voor was. Maar dat was dus ook weer niet de bedoeling.<\/p>\n
De volgende oefening was de ‘lichaamsscan’. We gingen ontspannen op het matje liggen en moesten onze focus leggen op onze linkertenen. Daarna op onze linkerhak. De hele linkervoet. Vervolgens de linkerenkel. En zo helemaal door omhoog tot aan het bovenbeen. En dan het complete been. “Voel je lichaamsonderdelen, focus op wat je daar waarneemt.”<\/p>\n
Nou, ik voelde niet zo veel. Maar dat was ook okee, volgens de docent. Ik moest accepteren dat ik nu niets voelde en daar niet over oordelen.<\/p>\n
Eindelijk waren we klaar met het focussen op het linkerbeen. Ik wilde al opstaan, maar de docent ging door met het rechterbeen! W\u00e9\u00e9r helemaal beneden beginnen bij de tenen en langzaam omhoog werken. En vervolgens kwamen ook nog ons bekken, buik, etc. tot aan het hoofd, en oh ja, daarna hadden we\u00a0natuurlijk nog een linker \u00e9n een rechterarm die we moesten doorlopen en waar we ‘onze adem doorheen moesten laten gaan’.<\/p>\n
Een HALF UUR heb ik me op dat fokking matje liggen vervelen! “En als je merkt dat je aandacht verslapt, dan leid je jezelf vriendelijk weer terug naar je lichaam”.\u00a0Ja dag, na een complete analyse van mijn linkerbeen was mijn aandacht echt wel op. En daarna hoorde ik alleen nog maar het irritante getik van het horloge van de persoon rechts naast me en het gesnurk van de persoon links.<\/p>\n
Volgens de docent moet ik proberen steeds verder te komen en steeds langer mijn aandacht vast te houden.<\/p>\n
Want die lichaamsscan is dus \u00e9\u00e9n van onze huiswerkopdrachten. Ik moet deze week iedere dag een half uur naar een cd met de begeleidende stem van de man luisteren en de oefening herhalen. Ack!<\/p>\n
Eenmaal thuisgekomen heb ik de cd gelijk omgezet naar mp3-formaat en op mijn telefoon gezet. Dan kan ik de oefening in de trein gaan doen. Want ‘s avonds heb ik daar echt geen tijd voor en je mocht de oefening gelukkig ook zittend doen.<\/p>\n
Zucht. Dit gaat nog een lang traject worden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nou, gisteren dan voor het eerst naar die mindfulnesscursus geweest. Ik weet nog niet helemaal wat ik ervan moet denken. Het was gelukkig inderdaad niet zweverig, maar wel veel fysieker dan ik had verwacht. Bij binnenkomst moesten we gelijk onze schoenen uit doen en een matje pakken. Vanaf les 3 gaan we daadwerkelijk yoga enzo …<\/p>\n","protected":false},"author":51,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"activitypub_content_warning":"","activitypub_content_visibility":"","activitypub_max_image_attachments":3,"activitypub_interaction_policy_quote":"anyone","activitypub_status":"","footnotes":""},"categories":[3],"tags":[],"class_list":["post-7514","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-diversen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7514","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/51"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7514"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7514\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7520,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7514\/revisions\/7520"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7514"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7514"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.alice-in-wonderland.net\/weblog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7514"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}