…om op onze stoelen te komen zitten!

Mensen die wel eens bij ons thuis zijn geweest en niet op de bank, maar op onze stoelen plaats hebben genomen, weten waar ik het over heb. Die stoelen van ons waren namelijk zo gammel dat het een wonder is dat er nog niemand doorheen is gezakt.

Eigenlijk stond al een tijdje een grotere tafel (met al die gamers over de vloer en hun uit 300 verschillende tokens bestaande spelletjes is dat wel noodzakelijk) inclusief nieuwe stoelen op de planning. Maar ja, met een hypotheek en verhuiskosten in het verschiet wil je toch een beetje besparen. En ook al hebben we ze niet zelf uitgezocht (Mark heeft ze overgenomen van de vorige bewoners), past de kleur van de zitting stiekem best wel goed bij de kussentjes en het vloerkleed.

Dus besloot ik ze maar eens grondig te inspecteren op mogelijkheden tot reparatie. Natuurlijk had ik dat al eens eerder gedaan, maar die inspectie bestond slechts uit het ondersteboven onder de zitting steken van mijn hoofd. En tot de conclusie komen dat lijmen waarschijnlijk de enige optie was, en dat dat niet lang zou houden.

Gisteren echter heb ik de stoelen eens ondersteboven op tafel geplaatst. Je weet wel, wat een Goede Huisvrouw doet wanneer ze de vloer onder de tafel wil stofzuigen. (Mijn tactiek is gewoon de stofzuigermond tussen de poten door steken en een beetje heen-en-weer raggen in de hoop het grootste deel van het oppervlak te bereiken)

Aldus bleken er in het hout openingen te zitten, met daarin enkele vreemde schoeven. Bij nadere bestudering kwam de vorm van de opening me bekend voor.  En ja hoor, onze jarenlang zorgvuldig opgebouwde verzameling IKEA-imbussleuteltjes bleek uitkomst te bieden!

In combinatie met het, met behulp van een schroefboor, opnieuw vastdraaien en aanvullen van de verdwenen schoefjes (de helft…) onder de zitting, hebben we nu weer veilige zitmeubels. Hoera!

Eens kijken of we nu ook kunnen besparen op onze aansprakelijkheidsverzekering.