Category: Uitjes en feestjes

Two Steps from Hell-concert

“Hey Lenny, Yvonne is ziek en nu heb ik een kaartje over voor het concert van Two Steps from Hell morgenavond in Amsterdam. Wil jij misschien mee?”

Euh… (*slikt alle bezwaren en beren op de weg in die automatisch in mijn hoofd opborrelen bij last-minute plannenwijzigingen*) nou ja, waarom ook niet? :-)

Ik kende de groep niet maar het bleek, ondanks dat de naam wat anders doet vermoeden, geen death metal of zoiets te zijn.  :P  Two Steps from Hell maakt muziek voor filmtrailers en dergelijke, maar die is zo gaaf en bombastisch dat ze een flinke schare fans hebben en je er ook gewoon albums van kunt kopen.

Ik was benieuwd hoe ze de concerten dan vorm zouden geven. Dat was gelukkig niet met een synthesizertje op een podium, maar met een compleet orkest + koor. Erg mooi en indrukwekkend!

Het ding is wel, dat dit soort muziek amper opbouw kent. Je moet voor een filmtrailer, reclamefilmpje etc. de luisteraar natuurlijk metéén meekrijgen. Dus de muziekstukken zijn relatief kort en hebben amper een intro; het gaat in 3 seconden vanaf de start van het nummer direct door naar EPISCH! EPISCH! MEER EPISCH! en dan is het klaar.  :lol: In het concert als geheel zat dan ook niet super veel opbouw.

Ik vond de muziek heel mooi en een live orkest is natuurlijk fantastisch. Meerdere solo-muzikanten waren jaloersmakend goed, zoals de violiste, de celliste en de man die wel 45 verschillende blaasinstumenten kon bespelen. De zangpartijen waren me op een gegeven moment iets te veel van hetzelfde, zowel qua melodie als de hoeveelheid ‘Haaa-aaaa, haaa-aaaa’, want tekst zit in de meeste nummers niet, terwijl ze de zangeressen wel veelvuldig uitlichtten op de voorgrond. Het meest geniet ik er toch van als er een elektrische gitaar flink door de strijkpartijen ragt.  :D

Naast lekker muziek luisteren was het natuurlijk ook een goede gelegenheid om weer eens bij te praten met Mike. Het werd een latertje, ik lag pas om kwart over 1 weer in bed, maar dat had ik er wel voor over!

Vertraagde verrassingen

Vorig jaar moesten we hem helaas overslaan en ook dit jaar leek het erop dat de coronamaatregelen ons traditionele Sinterkerst-avondje in de war gingen schoppen. Want onze afspraak in december viel tijdens de lockdown waarbij maximaal 2 bezoekers waren toegestaan. En we zouden met 5 personen zijn: Bob, Alice, Mark, Bo en ik. Meh.

Maar uitstel betekent lang niet altijd afstel: gisteravond probeerden we het gewoon nogmaals! Niks mis met nog een beetje feestdagen-sfeer in het druilerige, donkere januari. De enige uitdaging was: waar halen we nu nog pepernoten vandaan?? Maar dat losten Alice en Bob op door ze gewoon zelf te bakken. ^_^

De eerste keren dat we Sinterkerst vierden, dobbelden we altijd om grappige kleine cadeautjes, later trokken we lootjes om een cadeau voor een specifiek iemand te kopen, en inmiddels zijn we geëvolueerd naar het maken van echte surprises voor elkaar. De resultaten waren dan ook weer erg mooi en hilarisch!

Een mooi ingekleurd Alice in Wonderland boek voor mij!

Ik had Alice getrokken en had al gelijk een idee wat ik voor haar kon knutselen: een vakjeskast! Ze vertelt namelijk al jaren dat ze zo’n ding wil voor haar huis, maar andere verbouwingsplannen hadden prioriteit. Toegegeven: dit type surprise leek wel erg op de keuken die ik de vorige keer voor Bob knutselde (die is inmiddels wel gerealiseerd), maar ach, het is gewoon mijn stijl, zullen we maar zeggen.

Als cadeautje kocht ik een macaramé-setje, bestaande uit touw, kralen, ringen en meer. Dat stond op Alice’s verlanglijstje en leek me vooral ideaal omdat ik al die verschillende onderdelen apart kon inpakken en in de vakjes kon leggen. :lol: De grote bol touw kon ik achter klapdeurtjes verbergen. Aan de slag!

Een grote kartonnen doos functioneerde als basis, en met strookjes die ik aan weerszijden inknipte vormde ik de horizontale en verticale planken. Dan kaftpapier van de Hema erop om de Bol.com logo’s te verbergen. Hoewel ik zo precies mogelijk had gemeten, was het nog een behoorlijk gepruts om het geheel enigszins recht in elkaar te krijgen!
(Tip: koop nooit plakstift van Hema-huismerk. Mijn Pritt was op en ik kon zo snel alleen die van de Hema krijgen ter vervanging, omdat ze bij de Jumbo nu Hema-spul verkopen, maar die plakt echt voor geen meter.  :evil: )

Toen kwam het leukste onderdeel: accessoires maken! Ik haalde foto’s van Alice’s Facebookpagina om fotolijstjes mee te maken en maakte andere dingen met véél te veel details, zoals een echte beschreven kerstkaart en een stapel met relevante boeken (een kookboek voor Bob, een boek over tuinieren voor Alice, en uiteraard een exemplaar van mijn eigen boek ;-) )

Alles bij elkaar zag er zo uit:

Gelukkig viel ook mijn maaksel in de smaak bij de ontvanger.

Het was een zeer gezellig avondje en wat mij betreft zetten we de traditie dus gewoon weer voort! Hopelijk de volgende wel weer op de normale datum.

Sociaal het nieuwe jaar in

Toen de huidige lockdown werd aangekondigd zag ik gelijk vanalles in het water vallen. Ons traditionele sinterkerst-avondje was al geannuleerd, de repetitie met De Soete Inval kwam te vervallen, en ook andere afspraken stonden op omvallen. Maar wonder boven wonder is het toch nog een supergezellige laatste week van 2021 geworden!

Vorige week vrijdag kwam Rob spontaan eventjes langs omdat hij toch in de buurt was. Zaterdag ging ik naar mijn familie voor kerst. Maandag bracht ik een bezoekje aan Ted. Op dinsdag kwamen Judith en Mark langs voor een naaidagje. Donderdag ging ik weer naar Limburg voor mijn vader’s verjaardag.

En hoewel het er naar uitzag dat ik oud & nieuw alleen zou doorbrengen, besloten Judith en Hugh mij last-minute voor een avondje te adopteren. Het werd onwijs gezellig, met uiteraard veel te veel noms en zelfs een heuse spontane karaoke-sessie! :lol: (Blijkbaar heb ik een slechte invloed op partijtjes?  :roll: )

Deze video mocht uiteraard NIET verspreid worden. O:-)

Zo meteen sluit ik de sociale reeks af met een lange wandeling met Danny, welke eigenlijk voor afgelopen woensdag stond gepland, maar we vanwege de regen hebben verzet. Resteert morgen nog als een heerlijk uitbrak- en aanrommeldagje, voordat ik weer aan het werk moet. Wat mij betreft dus een supergeslaagde afsluiting van 2021! Wellicht niet geheel volgens de bedoeling van de lockdown, maar hee, er zijn maar liefst 6 zelftesten in 8 dagen doorheen gegaan en dat was het zeker waard. ^_^

Workshop mondharp en meer gezelligheid

Meh, weer een lockdown, maar ditmaal laat ik me een stuk minder weerhouden van het doen van leuke dingen.

Na een jaar proberen was ik er eindelijk in geslaagd om weer eens een afspraak met Roland te arrangeren, dus troffen we elkander maandagavond in een restaurantje in Utrecht. Daarvoor had ik voor het eerst sinds de corona-crisis de trein genomen en het viel me alleszins mee, ook het een uur lang een mondkapje ophouden (weliswaar was het geen spits, dat scheelde).

Ik vergat wel prompt om bij binnenkomst netjes te wachten totdat iemand met een scanapparaat aan kwam zetten, maar gelukkig deden ze er niet moeilijk over en kwamen ze me alsnog bij onze tafel controleren op groen vinkje. Om 8 uur stonden we alweer keurig buiten, want tsja, vanaf dat moment kwamen de coronaatjes er natuurlijk aan. (….)

Niet de meest charmante foto van mij… maar de lol straalt er wel vanaf. Omnom, toetje! :-D

En gisteren ging ik lekker met Rinske lunchen in Nijmegen (gewoon op de fiets dus), alvorens we een workshopje mondharp gingen doen!

Selfies maken is een vaardigheid. Misschien ben ik hier gewoon te oud voor. ;-P

Een paar jaar geleden had ik namelijk een mondharp van haar als verjaardagscadeau gekregen en ze had er ook eentje voor zichzelf gekocht. Toen wilden we al een workshopje gaan doen, want een uitje is nu eenmaal leuker dan gewoon YouTube video’s kijken, dus dit was een uitstekend excuus om weer eens af te spreken.

Maar ja, toen kwam corona en moesten we de workshop annuleren, want op dat moment was er nog veel onduidelijkheid over hoe het virus verspreid werd, en dingen in je mond stoppen klonk toen niet zo verstandig. Omdat het de laatste tijd beter leek te gaan, plande ik hem na dik anderhalf jaar opnieuw, en gaf ik hem als verjaardagscadeau aan Rinske. Aangezien de huidige maatregelen hem niet verboden, hebben we hem ditmaal wel door laten gaan – uiteraard ruim op afstand van de docent, in zijn huiskamer tussen een indrukwekkende verzameling uiteenlopende instrumenten!

In zo’n drie kwartier liet hij ons diverse technieken zien en mochten we zelf onze eerste pogingen wagen. Er geluid uit krijgen bleek helemaal niet moeilijk, en verschillende klanken creëren met je mondholte (oeioeioeioei enzo :-D ) had ik ook supersnel onder de knie. Meer moeite had ik met de technieken waarbij je hard blaast op het ding, of waar je je tong voor moest gebruiken. (“Maak een r-klank” klinkt eenvoudig, maar niet als de Hollandse R bedoeld wordt – die met de tong voorin je mond. Dat krijg ik als Limburgse ook zonder mondharp niet voor elkaar! :’-D ) Maar uiteraard moeten we nu gewoon gaan oefenen. Hopelijk kan ik de mondharp straks gaan gebruiken als begeleidingsinstrument bij De Soete Inval, want jawel: het ding is geheel middeleeuws verantwoord!

We sloten de dag af met nog even bij mij thuis theeleuten en nakletsen. Dus yay, mijn weekje vakantie blijkt toch nog leuk besteed te kunnen worden! (Ook al heb ik maandagochtend als een malloot moeten rondbellen en mailen, om alle trainingen die ik voor mijn vakantie voor mijn collega’s dacht te hebben geregeld, en die gisteren van start zouden gaan, alsnog coronaproof te organiseren… :-S )

Heksengodinnenweekendje

Het leven wordt weer normaal! Dus dit weekend konden we eindelijk weer eens een weekendje met de Heksengodinnen afspreken. <3

Nou ja, dat was de bedoeling. Zelfs zonder Corona is het natuurlijk mogelijk dat iemand ziek wordt en zich last-minute moet afmelden. En daarom moesten we het dit weekend helaas zonder Suus doen. :’-(

Hoewel we niet compleet waren, hebben we er toch een heel fijn weekend van gemaakt! We hadden een prachtig huisje in Drenthe geboekt, dat niet alleen beschikte over een grote tuin, maar ook een open haard, sauna en jacuzzi! En hoewel sauna voor mij niet is weggelegd, heb ik van de andere faciliteiten zeker weten genoten. (We zijn er vanuit gegaan dat de buren te ver weg zaten om van ons te genieten – want wie heeft er badpakken nodig als je met meiden onder elkaar bent? ;-) )

Naast goed bijpraten en badderen, hebben we ons onder andere beziggehouden met naaldvilten. Dat was een van onze eerdere activiteiten, waarvoor we dermate veel te veel hadden ingekocht die zo goed was bevallen, dat we hadden gezegd het vaker te willen gaan doen.


Ook zijn we beide dagen gaan wandelen, in nabijgelegen nationale parken. Hoewel het ‘s ochtends nog behoorlijk frisjes was, warmde het gelukkig al snel op en hebben we zelfs zonder jas in het zonnetje gelopen. We zagen van bos tot watertje, van plankenpad tot drassige wei, en van paddenstoelen tot hertensporen.

Het was gezellig, inspannend, ontspannend en fijn! Hopelijk de volgende keer wel weer compleet – we hebben alweer een plan voor een nieuwe activiteit! ^_^

Kajakken met de Heksengodinnen

Hoera, we konden eindelijk weer wat leuks gaan doen met de Heksengodinnen! De vorige uitjes waren zeer creatief geweest, van vilten tot vachten bewerken (meer of minder succesvol), en hoewel het altijd superleuk was wilde ik ook al heel lang heel graag eens met z’n viertjes gaan kajakken. Gelukkig werd dat voorstel positief ontvangen, dus togen we gisteren, flink bepakt en bezakt (met meer voedsel en drank dan reservekleding; kwestie van prioriteiten stellen) naar de Biesbosch.

We slaagden erin om zonder om te slaan onszelf en onze proviand in de kajaks te hijsen. Vervolgens slaagden we erin om zelfs mét routekaart, verkeerd te peddelen en te verdwalen. Lang leve Google Maps, die je ook nog op het water weet te localiseren. :-X

De route naar het picknickpunt werd dus iets langer dan gepland, maar het voordeel was dat we op die manier twéé tussenstops voor een picknick konden inbouwen. O:-)

Het kunnen verdwalen op het water is voor mij een nieuwe ervaring. Als ik ging kajakken was dat tot nu toe meestal in de Ardennen en dat is echt een compleet andere ervaring! Daar kajak je namelijk op een rivier, dus flink stromend water, en dan heb je niet zo heel veel verschillende richtingen waar je heen kunt. En afhankelijk van de waterstand moet je je af en toe afzetten omdat je vastloopt op stenen, of moet je goed uitkijken dat je niet omslaat bij een klein watervalletje. Op die stukken zijn dus ook geen irritante luidruchtige gemotoriseerde boten waar je voor moet uitkijken, of die de sfeervolle omgeving verpesten met harde muziek.

Stiekem vind ik  zo’n avontuurlijke kajaktrip op stromend water net iets leuker dan gezapig peddelen. Ik ben totaal geen waterrat, en voor zwemmen mag je me absoluut niet wakker maken, maar kajakken vind ik heerlijk – het geeft een gevoel van vrijheid. Het ligt me ook; ik kan op de een of andere manier makkelijk met die dingen overweg. Ik herinner me nog van vakanties vroeger met mijn ouders dat ik zo veel mogelijk tijd in een roeibootje op het lokale meer heb doorgebracht, en het raften op de Amazone tijdens mijn reis naar Peru vond ik destijds ook een van de hoogtepunten van de trip.

Maar dit was ook wel weer heel ontspannend. Lekker een beetje dobberen en kijken naar alle eenden en waterhoentjes in hun nesten. Alleen jammer dat mijn zicht op de omgeving behoorlijk werd belemmerd door een langdurige hooikoortsaanval. Mijn ogen bleven maar tranen, vanaf het moment dat ik opstond totdat ik ‘s avonds weer thuis op de bank zat. :-/

Het weer was ideaal: warm genoeg om nat te kunnen worden maar niet zo zonnig dat je in je kajak wegbrandde. We hebben slechts één flinke bui gehad, maar dat was net tijdens second picknick, dus konden we onder een boom schuilen. En de druppels die op de terugreis vielen konden we prima hebben.

Na 5 uur op het water te hebben doorgebracht verplaatsen we onze achterwerken naar de stoelen op een terras en hebben we ook nog heerlijk avondeten gehad. Omnom, toetjes! *burp*

Ik vrees dus dat we meer calorieën erbij hebben gegeten dan we hebben verbrand, maar hee, het was weer supergezellig!

Muziek & munchies!

Na de wel zeer positieve persconferentie van vrijdagavond en mijn eerste vaccinatieprik op zaterdagochtend, was het zaterdagmiddag tijd voor de eerste stap aan persoonlijk bepaalde versoepelingen in mijn leven. Het zal wennen worden om meer sociale dingen te gaan doen, na mezelf meer dan een jaar restricities opleggen, maar ik had er echt zin in: voor het eerst weer naar een concert en uit eten!

Wouter gaf met een van zijn andere bands, BmB, een optreden in Wageningen vanwege hun nieuwe cd. Het was een dubbelconcert met Tobermore, dus die heb ik nu ook eindelijk eens gehoord.

We zaten allemaal op afstand van elkaar en er stonden flink wat deuren en ramen open, wat prima ging. Dansen zat er helaas nog niet in en het was best frustrerend om op je stoel te moeten blijven zitten bij het horen van al die balfolk-liedjes! Bijpraten in de pauze of blijven hangen en napraten na afloop was ook wat lastig qua afstand houden en met mondkapjes op, maar Rob en ik moesten sowieso gelijk door vanwege onze restaurant-reservering. Yay, heerlijk op een terrasje samen gegeten!

Wat heb ik dit allemaal gemist, zeg! Leuke mensen, fijne muziek, lekker eten… ik zat helemaal happy in de auto op de terugweg. Wat een positieve energie kun je toch krijgen van leuke dingen doen met leuke mensen! <3

Hopelijk gauw weer, en: meer!

Oud > nieuw

Oud & nieuw was voor mij dit jaar heel anders dan vorig jaar. Niet op de manier zoals je waarschijnlijk denkt. Vorig jaar zat ik namelijk alleen thuis, maar ditmaal had ik mezelf uitgenodigd was ik welkom bij Mark en Bo, samen met Emma, en werd het dus daadwerkelijk zeer gezellig!

We startten de avond met een dinertje, waarbij ieder voor een gang had gezorgd. Daarna was het tijd voor een spelletje: een heuse escape room! (Instructies: “Zorg voor goed licht en ga dicht bij elkaar zitten.” Euh…) En jazeker, we zijn er op tijd uit gekomen. B-)

Na ook nog een potje Cards against Humanity te hebben gespeeld, hebben we de oudejaarsconference gekeken. Eerst die van Guido, en tot slot nog een stukje Youp meegepikt. En toen was het aftellen naar 2021!

Stil was het niet op straat, maar het was ook zeker niet de oorlogszone zoals gebruikelijk. En omdat Mark letterlijk om de hoek woont van mijn werk, moesten we daar natuurlijk even op de foto om aan te tonen hoe toegewijd wij zijn aan onze werkgever. Ons gezelschap bestond namelijk bijzonder genoeg uit 3 medewerkers van de Radboud Universiteit en 2 van het Radboudumc! (Ja, dat aantal klopt. ;-) )

Omdat er inmiddels bij de anderen genoeg alcohol in zat en ik dat niet nodig heb, hebben we de avond afgesloten met ons hees zingen op karaoke. De buren waren niet thuis, dus alle remmen konden los! :-D

Om half 4 arriveerde ik met de fiets weer thuis – blijven slapen leek me in coronatijd geen goed idee, dus ik had bewust een afspraak in de regio gepland. Het was een supergezellige avond, ook al was ik de enige die afstand moest houden tot de anderen en niet mee kon doen met de knuffels en zoenen om middernacht. <3

En nu proberen de dag door te komen en vannacht wat bij te slapen. Want Sammy had me zo gemist dat hij het resterende stukje van de nacht full-time bij me wilde liggen, zodat ik nog minder slaap heb gekregen dan ik nodig heb… (Desondanks ben ik er trots op dat ik geen moeite had om tot zo laat wakker te blijven. Puh!)

Lord of the Rings marathon

Dit is er weer één in de serie “als Lenny iets echt wil, dan krijgt ze het ook”. :-)

Toen ik in het nieuws zag dat The Lord of the Rings-trilogie weer in de bios zou draaien, ditmaal de extended versions, ging ik gelijk op zoek naar een marathon-sessie. Helaas bleken ze na elkaar in de bios te verschijnen. Jammer. Op zich zou het ook wel leuk zijn om deze films los van elkaar weer eens op het grote doek te gaan zien, maar een marathon is toch wel dé ultieme beleving.

De individuele delen heb ik destijds namelijk al meermaals in de bios gezien (deel 1 volgens mij wel 4x…). En toen deel 3 uitkwam heb ik een marathon in de bios gedaan van de niet-extended versions. Toen de films op DVD uitkwamen, heb ik de uitgebreide versie uiteraard gekocht en thuis bekeken. En ik heb tot tweemaal toe zelf een LOTR-marathon georganiseerd, waarbij we de extended versions thuis op de bank hebben gezien. Maar een extended version-marathon in de bios ontbrak nog aan het nee-hoor-ik-ben-helemaal-geen-fangirl-lijstje… Want zeg nou zelf: deze films komen op een groot scherm met super-audioinstallatie toch veel beter uit de verf?

En toen zag ik in ons lokale huis-aan-huisblad een mededeling dat er aanstaande zondag in Lux (een Nijmeegse bios, waar ik destijds ook alle films ben gaan kijken) wel degelijk een marathon zou zijn! Ik appte gelijk Judith of ze die dag toevallig iets te doen had. Dat bleek niet het geval te zijn. Ik was al halverwege het kaartjesaanschafproces gestuiterd toen bleek dat alleen voor de eerste twee films nog kaartjes te krijgen waren… de laatste was al helemaal uitverkocht! Je moest ze namelijk los van elkaar kopen; je kon er dus ook voor kiezen om een of slechts twee films te bekijken, en blijkbaar was deel 3 populairder. Dikke vette teleurstelling… :’-(

Gelukkig ben ik niet iemand die zich makkelijk ergens bij neerlegt. Als ik iets echt wil, dan ga ik er ook voor!

Ik bedacht me dat in coronatijd het inplannen van stoelen nogal een gedoe is. Sommige mensen willen naast elkaar zitten, anderen juist niet, en zo’n online reserveringssysteem is niet dermate flexibel dat je dat online kunt regelen. Je kon alleen kiezen tussen dubbele plekken of losse plekken, en als je een enkele stoel koos van een dubbele plek, werd die tweede plek ernaast automatisch geblokkeerd. Hmm… misschien waren er wel degelijk nog plekken, alleen liet het systeem die niet zien?

Dus belde ik de bios. En ja hoor: er waren slechts 27 van de 30 kaartjes verkocht! Alleen konden ze me niet gewoon twee van de resterende geven, want dat liet het systeem niet toe. De medewerker vertelde me dat ze op kantoor af en toe tussentijds de zaalindeling wijzigden en daardoor extra plaatsen creëerden, omdat het natuurlijk ook in het belang van de bios was om zo veel mogelijk kaartjes te verkopen. En dan zouden er weer plekken vrijkomen. Wanneer ze dat deden? Dat kon hij niet zeggen. Ik moest maar gewoon regelmatig op de site kijken.

Ha, zie je wel: een kans!! Ik reserveerde vast kaartjes voor deel 1 en 2, want anders zul je zien: heb ik alsnog kaartjes voor deel 3 weten te scoren, blijkt deel 1 en 2 inmiddels ook uitverkocht te zijn.

Dat werd dus een weekje met gekruiste vingers dagelijks F5-en op de website van de bioscoop. En waarempel: afgelopen vrijdag aan het eind van de dag verschenen er ineens lege plekjes!! Gelijk gebeld, de kaartjes gereserveerd en Judith geappt. Hoezee! Victorie! De aanhouder wint: we gaan naar de marathon!!!! \o/

Zondagochtend kreeg ik een appje van Judith met de vraag of ik ook zo’n belachelijk grote tas had ingepakt? Oh gelukkig, ik was niet de enige met een survivalpakket! :-D Doordat alle horeca in de bioscopen gesloten is mag je nu zelf eten en drinken meenemen en voor een hele dag bios heb je natuurlijk een hoop nodig: lunch, maaltijdsalade, thermoskannen met thee, snacks, maar ook lekker warme dekentjes en sokken en een kussentje voor extra comfort.

Bepakt en bezakt arriveerden we dus bij de bios en installeerden we ons in een stoel. Wij waren er klaar voor!!

Ik heb er natuurlijk wel over nagedacht of het wel verstandig was om tijdens een pandemie de hele dag met 30 man in dezelfde ruimte te zitten. Maar een bioscoopzaal is natuurlijk enorm groot en bovendien zeer goed geventileerd – beter dan het gemiddelde gebouw (ik heb ook nog even nagevraagd of het daadwerkelijk met buitenlucht werd ververst en dat was het geval). Bovendien: je weet zeker dat alle aanwezigen de hele tijd netjes op hun eigen plek op afstand blijven zitten. Da’s heel wat anders dan in de supermarkt waar men gewoon doodleuk in je nek komt staan hijgen. In praktijk waren er zelfs minder dan 30 personen per film – er zijn natuurlijk altijd last-minute afhakers, zeker nu je niet mag komen wanneer je ineens symptomen blijkt te hebben.

En ik ben blij dat ik ben gegaan, want ik had het niet willen missen! Hoewel de films bijna 20 jaar oud zijn (auw, is het echt zo lang geleden? :-o ) hebben ze de tand des tijds zeer goed doorstaan. Ik vind ze zelfs veel beter te pruimen dan veel moderne films, waar de CGI gewoon vanaf druipt. In LOTR kun je zien en voelen dat heel veel met echte materialen is nagebootst en dan maakt enorm verschil. (The Hobbit is wat dat betreft alweer een stuk minder okee.)

Ook de muziek blijft fantastisch, met de terugkerende thema’s per onderwerp of regio.

(Helaas blijf ik me ergeren aan Eowyn – die had van mij echt door iemand anders gespeeld mogen worden. Maar da’s dan ook een van de weinige minpunten van de film, naast het feit dat Treebeard als Gimli klinkt.)

Persoonlijk vond ik het prima te doen om zo lang stil te zitten in een zaal, hoewel tijdens de tweede film mijn rug een beetje begon te protesteren en mijn positie tijdens de laatste film wat onhandig was omdat ik aan de zijkant van rij 3 zat – en dan moet je wel heel erg schuin omhoog kijken. De eerste film begon om 10.30 uur en pas om middernacht kwamen we de bios weer uit (al hebben we tussen de films door wel een klein uurtje gehad om even een ommetje te lopen), dus dat was echt wel een flinke zit. Maar hee, de afgelopen maanden waren natuurlijk de perfecte training om lang achter een scherm te zitten! ;-)

 

Virtuele verjaarsvisite #2

Het gaat lekker met de online samenkomsten! Vorige week woonde ik digitaal Olga’s verjaardagsfeestje bij, gisteravond was ik virtueel aanwezig bij dat van Bob.

De uitnodiging had wel op fysieke wijze plaatsgevonden – dit arriveerde een paar dagen geleden per post: :-D

Ditmaal geen Pictionary spel of andere bezigheden, maar gewoon met z’n allen gezellig auwehoeren. Echt inhoudelijke gesprekken krijg je toch niet, maar gezellig was het wel. Dus het was een vermakelijke avond!