Zaterdag was het tijd voor een barbecue: een bedankje en een soort ‘pre-housewarmingparty’ voor de mensen die hadden helpen klussen. Lang van tevoren gepland, dus geen idee of het weer wel goed genoeg zou zijn. En Moeder Natuur heeft ons tot de laatste uurtjes ervoor in spanning gehouden!

Die ochtend werden namelijk mooie zonnige perioden nog binnen enkele seconden tijd afgewisseld met regenbuitjes en harde, koele wind. Het plan werd dus maar om de bbq buiten te zetten en zelf binnen te gaan zitten. Maar wonder boven wonder werd tegen etenstijd het weer ineens mooi en bleef de nattigheid weg. Dus snel alsnog de tafel met lekkers buiten gezet en een poging gedaan om 14 stoelen bijelkaar te zoeken.

Natuurlijk had ik weer veel te veel eten.

Dat is een terugkerend fenomeen bij mij en ik schijn het nooit te leren. Inmiddels weet ik wel dat als je 16 mensen te eten krijgt, je niet al je recepten moet afstemmen op 16 personen, maar op een stuk minder aangezien iedereen veel minder ervan eet als er meerdere gerechten op tafel staan. Maar ook voor 12 man eten maken bleek nog veel te optimistisch, zeker aangezien Roland en Petra op het laatste moment afzegden en er dus 2 monden minder waren.

Maar ach, beter te veel dan te weinig, en nu hebben we vast genoeg eten in huis voor de hongerwinter rest van de week.

En het was echt supergezellig! Gelukkig mixten mijn ouders prima met alle LARPers (alle andere niet-LARPers die we hadden uitgenodigd hadden zich afgemeld… geeft te denken…), die dan ook niet de hele avond alleen maar over de stoere belevenissen van hun karakters hebben geboomd.

Alice, Suus en Gijs bleven slapen en dus hebben we de volgende ochtend lekker relaxed met z’n vijven ontbeten en daarna in de tuin in het zonnetje gezeten.

Zondag was sowieso errug relaxed. Na een nog behoorlijk goed gelukte lunch van barbecue-kliekjes heb ik met een tijdschrift in de door de vorige bewoners achtergelaten hangmat gelegen. Da’s pas luxe!

Toch wel fijn, zo’n eigen tuintje.