Ik geef het toe; ik ben een ontzettend gewoontedier. Ik leef op routines en houd van traditie.

Het valt me dan ook reuze mee hoe snel ik ben aangepast aan ons nieuwe huisje.

Vooralsnog ben ik tijdens het naar huis fietsen pas één keer de verkeerde kant op gereden op het Keizer Karel plein. En ik heb slechts twee keer wasmiddel in het wasverzachterbakje gegoten.

Het enige waar ik moeite mee blijf hebben is het fornuis. De knopjes van de pitten zitten precies andersom ten opzichte van het vorige huis, dus ik heb al meerdere keren het verkeerde pitje aangezet en me zitten afvragen waarom het water in de pan maar niet ging koken. Of een deksel, dat op het (dacht ik) niet gebruikte pitje lag, loeiheet laten worden. Of m’n arm bijna verschroeid omdat ik over een (dacht ik) uitstaande pit heen reikte naar een pan op een (dacht ik) aanstaande pit. Omdat de zon recht op het fornuis valt, is het namelijk ook erg moeilijk om te zien welk pitje nou aanstaat of niet.

Gelukkig hangen er inmiddels rookmelders aan het plafond…