Vandaag tot en met zondag is er weer Spiel! Traditiegetrouw hebben we vrij genomen om gelijk de eerste dag te kunnen gaan. Dan is het namelijk niet zo druk minder druk dan in het weekend, en bovendien zijn de leukste spulletjes nog niet verkocht.

Aldus togen Mark en ik, gezellig samen met Alice en Han, richting het Duitse Essen.

Ik blijf het geweldig vinden: een gebouw (denk Jaarbeurs in Utrecht) waarvan bijna alle hallen volledig gevuld zijn met kraampjes met de meest uiteenlopende spelletjes! Voornamelijk bordspellen, maar één van de hallen is gewijd aan LARP spullen. Kwijl… als je goed wil shoppen voor je karakters, dan is dat the place to be.

Ik had dit jaar geen must-have verlanglijstje, alleen wat dingen in m’n hoofd die wellicht leuk zouden zijn. Daar heb ik helaas niets van gevonden, maar desondanks ben ik niet met lege handen naar huis gegaan. De buit:

Een kettinkje en een hangertje van een salamander (gewoon voor zomaar), een houten besteksetje (want mijn hoornen setje begint wat slijtage te vertonen) en een latex naald (zodat Aimée verantwoord iemand kan hechten).

Er was ook een erg leuk metalen harnasje voor vrouwen. Maar ik sloeg steil achterover van de prijs: duizend euri!! Nou heeft Mark z’n harnas ook zoveel gekost, maar dit harnasje was niet veel meer dan een vijgebladrokje en een half-open bh. Okee, het was dan ook perfect afgewerkt, zodat je tieten niet lekgeprikt worden door uitstekende metalen punten, maar je krijgt dan toch wel heel erg weinig metaal voor je geld. Dus die heb ik maar laten hangen.

Verder waren er niet heel veel verrassende dingen. De meeste aanbieders staan er ieder jaar met voor een groot deel dezelfde spullen. Wel nog even getwijfeld over een leren hoofdband, waarvan iedereen zei dat hij me geweldig stond (hoewel je het natuurlijk met een korreltje zout moet nemen als verkopers dat zeggen). Hij was inderdaad erg leuk, maar de versiering erop paste niet bij het leren harnas waar ik ‘m bij wilde dragen. De verkoper zei dat hij ook op de Elf Fantasy Fair zou staan en dat hij dan zou zorgen dat hij ook een aantal blanco exemplaren bij zich zou hebben. Dan kan ik er zelf eventueel nog een passende versiering op naaien, of met de leerbrander erin graveren. Dus toch weer een item voor op m’n wishlist.

Na vier uur sjouwen langs de kraampjes vonden onze kuitjes het wel weer genoeg geweest en zijn we terug naar huis gereden, waarna we Alice en Han na een bord frietjes op het station hebben afgezet.

Volgend jaar gaan we zeker weer!