Tijdens het Gebroeders van Limburg Festival kreeg ik van een groepje mede-speellieden een paar schelpen cadeau. Heel handig, want ze voorkomen dat je er als een druiloor bij staat, wanneer je met een groepje optrekt en je het nummer dat ze spelen niet kent… Want je kunt ze namelijk ritmisch langs elkaar schuren op de maat van de muziek. En dat lukt altijd wel.

Om ze handig aan m’n riem te kunnen hangen (tijdens de nummers die ik wél ken), wilde ik er gaatjes in boren en er een touwtje tussen hangen. Dus toog ik naar de schuur.

Ik dacht dat ik héél voorzichtig zou moeten boren, om te voorkomen dat de schelpen zouden barsten. Want het is immers dun materiaal. Toch?

Nou, niet dus.

Bijkomend probleem van schelpen doorboren is, dat je ze vanwege de bolling niet fatsoenlijk vast kunt klemmen in een bankschroef. Dus ik had ze maar op een stuk hout gelegd en geprobeerd vast te houden. Maar ik kwam er dus voor geen meter doorheen en ik heb zelfs het boortje krom gekregen!

Grommerdegrom… Na meerdere keren het boortje ongeveer recht teruggebogen te hebben, besloot ik de schelpen maar gewoon rechtop in mijn (inmiddels verkleumde – het vriest buiten!!) hand te houden en de boor er tegenaan te zetten. En dat ging dan vreemd genoeg wel weer.

Vage dingen, die schelpen…