Vanavond met Mark gaan uit eten bij de Griek en daarna naar de bios. Hij stelde ‘Suckerpunch‘ voor, maar hij was niet helemaal zeker of het iets voor mij was… iets met veel explosies en schaars geklede dames enzo…

Ach, ik had wel zin in een avondje bios, want het was alweer lang geleden, dus het maakte me niet zo veel uit. En de basis van het verhaal, ‘meisje wordt in gesticht gestopt en trekt zich terug in eigen fantasiewereld om te kunnen ontsnappen’, klonk nog enigszins veelbelovend. Wellicht werd het wel een soort Pan’s Labyrinth?

Nou… niet helemaal dus. Op zich viel de film best mee. Hij is absoluut niet briljant, maar wel kijkbaar. Hij is vooral ehm… vreemd.

Eigenlijk komt het neer op het volgende:
Meisje (kruising tussen Kill Bill’s Uma Thurman en American McGee’s Alice in Wonderland) sluit zich aan bij Charlies Angels en voert diverse missies uit op verschillende locaties, waaronder Helm’s Deep.

Niet kijken: als je een complex verhaal met verborgen verwijzingen wil zien, want daarvoor is het te oppervlakkig. Ook niet kijken als je een super spanningsboog wil hebben, want de losse scènes zijn daar veel te kort en voorspelbaar voor.

Wel kijken: als je houdt van mooie plaatjes. Want eigenlijk zijn zowat alle scènes prachtig vormgegeven. Ik geef deze film dan ook hoge punten in de categorie ‘bewegend plaatjesboek’.