Eigenlijk zou ik dit weekend naar Badgers Business gaan – het 5-jarig huwelijksjubileum LARP-evenement van Ellen en Remco. Maar zaterdag werd ook Petra’s vrijgezellenfeestje gepland, en dat ging natuurlijk voor. Dus zei ik het evenement af en toog ik richting de Randstad.

‘s Middags stond een make-up workshop op de planning. Aangezien Petra enerzijds prachtige vamp-outfits met killerheels kan dragen, maar op andere dagen gerust in een niet-matchende, jaren oude praktische outfit de deur uit gaat, was het plan om in huispak, joggingbroek, of andere oude flodderkleding en zonder make-up aan te komen zetten, en na afloop van de workshop ons om te gaan kleden in onze feestelijkste outfits. Erg leuk plan!

De workshop was iets anders dan ik gedacht had. Ik verwachtte advies te krijgen over welke make-up het beste bij ons past wat betreft kleur en dergelijke, maar het ging vooral om het correct leren aanbrengen van de verschillende middeltjes.
Toch nog een aantal dingen geleerd – wist je bijvoorbeeld dat je poeder het beste met een kwastje kunt aanbrengen in plaats van het meegeleverde sponsje, en dat je van boven naar beneden moet strijken omdat je niet tegen de haartjes mag inwerken? Ik bedoel maar, dat zijn toch de belangrijkere dingen in het leven om te onthouden

Toch was het geen geheel succes, want het is best lastig werken met make-up die je niet kent / gewend bent. Ik kan lang niet met alle soorten oogpotlood overweg en weet inmiddels precies welk merk mascara een fijn borsteltje heeft en niet klontert, maar die zat er nu natuurlijk niet tussen. Verder kreeg ik het advies eens een rood/roze-achtige make-up te gebruiken bij mijn ogen, maar daar was ik niet echt blij mee. Ik hou niet van roze. En het was crème-oogschaduw in plaats van poeder, wat bijna niet uit te vagen was om het mooi over te laten lopen in de andere gebruikte kleuren. Ik voelde me net weer een puber – toen lukte het ook niet om mezelf mooi te maken :-/

Uiteindelijk zijn we er allemaal toch wel in geslaagd om ons goed op te tutten en werd de mooie kleding uit de tassen gehaald. Verrassing! Ook voor Petra was er een outfit geregeld, stiekem meegesmokkeld uit haar eigen kledingkast.

Dankzij Eline zijn we allemaal professioneel op de foto gezet, met onze beste vamp-blik. Ben erg benieuwd naar het resultaat! Helaas zijn we vergeten om een ‘voor’-foto te maken van ons in onze slobberoutfits (maar da’s misschien ook maar beter…).

Na de fotosessie gingen we lekker eten en gaven we Petra kleine geschenkjes, die onze vriendschap met haar vertegenwoordigden.

‘s Avonds werd het tijd om onze outfits te showen aan de rest van de wereld. Petra kreeg een schattig sluiertje op haar hoofd geplaatst, zodat het duidelijk was dat het een vrijgezellenfeestje was dat om haar draaide, en togen we naar het casino.

Ik ben al vaker naar het casino geweest, maar deze keer was duidelijk anders.
Ten eerste omdat we een arrangement hadden geboekt. Bij het try-out pakket dat ik Mark gaf, zaten wel kaartjes met speluitleg, maar nu werden we zeer hartelijk ontvangen door een dame die ons persoonlijk toelichtte hoe roulette en black-jack werkt en mochten we het ook een paar keer uitproberen voordat het ‘voor het echie’ ging.
Ten tweede was het anders omdat we allemaal supermooi gekleed waren en daarmee een opvallend groepje waren. We hebben de hele avond gratis drank gehad…

Bij binnenkomst kregen we een zakje met twee consumptiebonnen, die bij het arrangement hoorden, maar die heb ik niet eens hoeven gebruiken. De dame die speluitleg gaf, bood ons namelijk eerst namens zichzelf een gratis rondje aan. Later, toen we een beetje aan het ronddwalen waren, sprak een andere casinomedewerker ons aan, waar we even mee babbelden. “Is dit een vrijgezellenfeestje? Oh, wat leuk – kan ik jullie iets te drinken aanbieden?” Maar natuurlijk kan dat
Bij het arrangement zat ook ‘een hapje’. Dat bleek een gigantische schaal met frituursnacks te zijn die we never nooit niet op gingen krijgen, omdat we nog vol zaten van het diner en de heerlijke (maar machtige) taart die Melanie had gebakken. De ober die de snacks bracht, kwam ook even met ons kletsen en was ook al zo aardig om ons een drankje aan te bieden vanwege het vrijgezellenfeestje…

Aan het eind van de avond konden we echt geen drank meer zien! Of we nog een drankje willen…? Euh, nee, alsjeblieft niet!

Ik denk dat Suus gelijk had toen ze opmerkte dat de casinomedewerkers een groep leuk uitziende en opgetutte dames als ons graag bij de tafels heeft, omdat we andere mensen aantrekken…

Toch zijn we niet lang gebleven. Niet iedereen in de groep is even vermogend en de laagste inzet per tafel was een stuk hoger dan de meesten hadden ingeschat. En eigenlijk niemand zag het zitten om flink wat geld over de balk te gooien. Dus maakten we de bij de speluitleg gewonnen fiches op aan de roulettetafel en gingen we vervolgens het Scheveningse strand op.

Want alsof het speciaal voor Petra was georganiseerd, was er die avond een internationaal vuurwerkfestival. Dus konden we als perfecte afsluiting van de dag, vanaf de trappen bij het strand lekker genieten van het moois in de lucht. En al het moois op de grond – lekker joelen naar alle langslopende mannen in uniform mag immers tijdens een vrijgezellenfeestje Waarbij Melanie nog een uitstekende demonstratie ‘flirten met politieagenten terwijl ze een boete uitschrijven’ gaf. En bleek dat je het voornemen ‘de eerstvolgende man met een pet spreken we aan’ wat nader moet specificeren, want er zijn meerdere uitvoeringen van ‘mannen met pet’… :-X

Het was een leuke dag en ik hoop dat Petra net zo heeft genoten van haar vrijgezellenfeestje als ik heb genoten van het mijne!