Voorheen noemden we ons damesgroepje de Unity Weduwen. Maar aangezien we inmiddels niet allemaal meer ‘weduwen van’ zijn en Unity gestopt is, evolueerde het al dan niet bewust naar ‘de heksen’, als verwijzing naar wat we samen speelden op een LARP-evenement.
Omdat het volgende evenement waar we het heksengroepje neer willen zetten pas volgend jaar is, moest er een ander uitje bedacht worden. Judith had kortingsbonnen voor de Apenheul, dus toen was de keuze snel gemaakt.
Nou ja, de dag ervoor en de ochtend zelf twijfelden we weer, aangezien de regen met bakken uit de hemel kwam vallen. High-tea was misschien ook heel leuk, bij nader inzien? Uiteindelijk zijn we toch gewoon gegaan en maar goed ook, want de rest van de dag is het droog gebleven!
De Apenheul is blijkbaar steeds verder verbouwd en er steeds mooier op geworden. De omgeving voor de beesten ziet er echt goed en ruim uit. Ze lopen niet allemaal los, maar ook de omheinde zones zijn heel mooi.
Je kunt gewoon van de ‘losloopzone’ (tassen inpakken in speciale apen-proof tassen en vooral geen voedsel nuttigen aldaar) naar de ‘achter een hek-zone’ lopen via bruggetjes. Wij vroegen ons af hoe die bruggen nou die apen tegenhielden. Zouden ze die metalen roosters nou echt zó vervelend onder hun pootjes vinden voelen?
Een van de oppassers lichtte ons in: ‘s avonds werden die dingen onder stroom gezet. En omdat de apen nare ervaringen met het ding hadden, bleven ze er overdag dus ook maar van weg :-X
(We hebben nog gekeken, maar konden geen rokende restjes aap aan de bruggen vinden)
De aapjes waren lang niet allemaal schuw, maar ook niet zo brutaal als ik dacht dat ze zouden zijn. Vooral ‘s ochtends hadden veel het gewoon koud en zaten ze kleumend in een bolletje gerold te wachten op wat zonneschijn. Vooral het aapje dat nét niet meer in het hokje erbij paste was een beetje zielig…
Maar Judith had gelijk beet:
En dan maar je best doen om ‘t beestje niet te aaien…
Na een geslaagd uitje zijn we nog een Ierse pub in gedoken om wat te drinken, ouwehoeren en uiteindelijk te eten (toch maar de spare ribs genomen… *burp*). Natuurlijk moesten we nog even traditioneel op de foto met onze Fluffy’s en toen was het weer tijd om naar huis te gaan.
Plannen voor het volgende heksenweekend zijn alweer in de maak!