Dit weekend is weer Gebroeders van Limburgfestival in Nijmegen. Voor het eerst ga ik met de Blijde Incomste (de afsluitende optocht op zondag) meelopen – spannend!

Tweedledum & Tweedledee is niet ingepland voor de optocht, maar Ernic zit bij de Speellieden van Gelre, die wel meelopen. En die hebben mij uitgenodigd om met ze mee te lopen. Dat past dus weer uitstekend in ons thema ‘als je ons niet vraagt, komen we lekker toch gewoon opdagen’.

Een deel van het repertoire dat ze in de optocht zullen spelen, kende ik al. Maar ik moest ook nog even drie nieuwe nummers uit het hoofd leren.
En het was uiteraard wel handig om de boel even samen door te spelen. Dat deden we vandaag. De eerste repetitie was dus gelijk de generale repetitie…

En dan is het toch best wennen, om ineens samen te spelen met een trommel en een fluit. Ik was in het begin van de nummers steeds even van m’n apropos, maar herstelde me gelukkig snel. Van tevoren was ik een beetje bang om een geöliede groep te komen verstoren met mijn gepruts, maar gelukkig bleek dat geöliede wel mee te vallen en was ik niet de enige die moeite had met onthouden bij welke herhaling we gebleven waren

Memorabele opmerking tijdens het stemmen van mijn doedelzak:
“Oh, ik vind dat geluid zo mooi!…Het lijkt wel net op een koe.”
(Dat bleek achteraf een compliment te zijn )

Samenspelen was echter nog niet de grootste uitdaging. Tijdens de optocht moeten we namelijk lopen tijdens het musiceren. Ook dat moest dus geoefend worden. En bij gebrek aan gigantische huiskamer, zijn we maar gewoon de straat op gegaan om daar te gaan ijsberen – tot hilariteit van de langsfietsende buurtkinderen.

En dan blijkt dat de opstelling echt veel uitmaakt! Na verschillende posities te hebben uitgeprobeerd, bleek het het beste te werken om met de fluit en draailier voorop te lopen en met de doedelzak en de trom daarachter. Want anders kon niet iedereen elkaar horen.

Dat was dus ook voor het eerst: de opmerking dat ze mijn doedelzak niet konden horen bij het samenspelen. Of ik wat harder kon blazen?
Wut??

Heel soepeltjes gaat het nog niet, maar gelukkig bleken het allemaal leuke en relaxte mensen te zijn met de instelling ‘het komt wel goed’.
Ik ben benieuwd; ik heb er in ieder geval zin in!