Herinneren jullie nog de band die ik had geweven, waar een heel ander patroon uit kwam dan de bedoeling was? Zoals gezegd wilde ik nog een poging wagen om te kijken of het me nu wel lukte om het bedoelde patroon te krijgen.

Uiteraard ging het wederom niet meteen goed. Maar omdat ik toch aan het klooien was, probeerde ik bewust verschillende startposities uit.

Dat leidde tot iets dat ik maar mijn ‘Wonderband’ noem:

Allemaal ongeplande patroontjes, allemaal anders (de ene meer geslaagd dan de andere). En sommige ondersteboven. Dus eigenlijk is het ook een ‘Looking Glass-band’. Curiouser and curiouser!

Maar lo and behold, het laatste patroontje bleek de juiste! Dus kon ik toch nog een demo-bandje weven om tijdens evenementen te tonen.

Maar ja, wat kon ik met die Wonderband doen? Weggooien was ook weer zonde.

Uiteindelijk heb ik een stuk met geslaagde patroontjes die allemaal aan dezelfde kant stonden, eraf geknipt en er een sleutelhanger van gemaakt:

Wellicht verkoopt dat aan dagjesmensen die onze evenementen bezoeken. Die kunnen immers niets met hele rollen band; dat is meer geschikt voor onze mede-re-enactors.

Dus ha, nu heb ik een patroon waaruit ik maar liefst 4 verschillende mooie varianten weet te destilleren!