Tijdens de de inhaalmoederdag van gisteren, kreeg niet alleen mijn moeder een cadeautje van mijn zusje. Ook ik ontving een pakje. Huh?

Na openen bleek er een flesje met een popje in te zitten. Dat popje hield een briefje vast. En daarop las ik de vraag of ik peettante wilde worden van Zwusje’s dochtertje! Awwwww…. <3

Nou weten de meeste mensen wel dat ik geen kinderfan ben en dat ik dus niet de meest voor de hand liggende keuze hiervoor ben. Maar Zwusje vond me desondanks de meest geschikte persoon voor deze taak.

Ze zei er expliciet bij dat ze niet van mij verwacht dat ik het kind in huis ga nemen, mocht er iets met haar en Jurgen gebeuren. En ook niet verwacht dat ik het kindje continu mee ga sleuren naar pretparken en andere uitjes. Het ging haar er vooral om, dat er iemand zou zijn bij wie het meisje altijd terecht zal kunnen; iemand die verstandig genoeg is om bij problemen het initiatief te nemen en iets te regelen zodat het goed komt. En daar vertrouwt ze mij het meest in, mede omdat ik als ‘zus van’ ook altijd in haar leven zal blijven.

Dat vind ik echt een ontzettende eer! En hoewel ik het een behoorlijke verantwoordelijkheid vind, zie ik die invulling zeker zitten. Dus heb ik ja gezegd!

Ik had haar al eerder gezegd dat ik, hoewel ik inderdaad niet zo van de kinderen ben, het kindje van mijn Zwusje wel heel erg speciaal vind. Ik denk ook zeker dat ik met haar een iets andere band op zal bouwen dan met alle andere kinderen in mijn vriendenkring. Dus ik vind het ook helemaal niet vervelend om altijd naar haar verjaardagen en dergelijke te gaan en haar een beetje te verwennen met cadeautjes (ik was toch al begonnen ).

Dat wil zeggen – als Zwusje en schoonbroer haar een beetje goed opvoeden tot leuk kind natuurlijk. Anders moet ik gelijk ingrijpen.