Of we zaterdag kwamen barbecuen, vroegen mijn schoonouders? Nou, leuk! Alleen stond de verjaardag van Mike ook al in de agenda. Ach, met een beetje proppen valt dat best te combineren. Want we waren alweer veel te lang niet langs geweest.

Bijna de hele familie was compleet, dus dat was erg gezellig (en lekker)!

Na de barbecue gingen we even wandelen door het dorp. Nou ja, nichtje Iris fietste en ik wandelde, en de anderen keken naar hun telefoon om Pokémon te vangen…

Toevallig was er kermis op het plein. En wat doe je dan als tante, om de kids (en je echtgenoot) even los te rukken van hun mobieltje? Precies: ze trakteren op een rondje in een attractie!

Eigenlijk wilde ik for old times sake in ‘de rups’. Wellicht kennen jullie het nog: karretjes die allemaal achter elkaar hangen en over een hobbelige rails een rondje rijden. Op een gegeven moment gaat de sirene en dan gaat een kap over je hoofd dicht en rijd je in het donker.

De aanvullende uitdaging was om ‘de kwast’ te pakken. Die liet het personeel aan een touwtje van het plafond bungelen en als je er in slaagde om de kwast er vanaf te trekken tijdens het rijden, mocht je een gratis rondje. Dat leverde me nog een jeugdtrauma op, want uiteraard trokken alle grote jongens die kwast altijd net voor m’n neus weg, of kwam ik er met mijn korte armpjes domweg niet bij…

Maar hoe cool zou het zijn als tante Lenny voor haar nichtjes die kwaste effe pakte??

Mjah, dat was leuk bedacht, maar blijkbaar zijn rupsen hopeloos ouderwets en helemaal niet cool meer. En het gratis extra rondje kreeg ik al bij de kassa cadeau (5 ritten voor de prijs van 4). Het gevaarte waar we in belandden bleek dan ook een rups on steroids. De karretjes hingen los en konden bungelen. En bij hoge snelheid hingen we volledig op onze kant! Oei… dat vond zelfs tante Lenny wel een beetje eng! Maar Iris bleek een zeer stoere meid. Toen de omroeper door de microfoon loeide of we nóg een rrrrondje en nóg harderrrr wilden, glunderden de oogjes en gingen de armpjes omhoog! Okee dan…

Enigszins shaky van deze belevenis strompelde ik weer uit de attractie en wankdelde ik met de rest weer verder.

We kwamen bij een veldje met speeltoestellen. Hee… een schommel!! Kijk, dat ken ik nog en daar kan ik nog steeds wat mee! Dus deed ik met nichtje Elise wedstrijdje wie het hoogste durfde (zij won).

Om de wandeling compleet te maken, beklommen we ook nog de lokale molen, die open bleek. (Op het bordje bij de ingang: “Openingstijden: wanneer het bordje ‘open’ op de deur hangt”  ) Wederom probeerde ik goede tante te zijn en direct achter Iris de supersteile en smalle houten trappetjes naar de top te beklimmen, een hand klaar voor het geval ze zou vallen.

Ze was sneller boven dan ik.

Toen was het weer tijd om naar huis te gaan. Ik had graag nog even een kopje thee bij schoonma en schoonpa gedaan, maar ik moest nog helemaal naar Duitsland rijden voor de verjaardag van Mike. Daar arriveerde ik om iets voor tien. Het was uiteraard al stikdonker, maar de vuurkorf was aangestoken en met een vestje en legging, was het nog behaaglijk warm in de tuin.

En zo sloot ik een gezellige, sociale dag af.