De nieuwe eigenaar van ons vorige huis had destijds aangeboden dat we wel een keertje mochten komen kijken hoe hij ‘ons’ huis had ingericht. Daar hield ik hem graag aan, want ik was best wel nieuwsgierig! Dus gingen Mark en ik gisteravond nog eens samen ons oude huis bezichtigen.

Misschien zou het heel raar moeten aanvoelen, met je ex-man naar je ex-huis kijken dat door een wildvreemde is aangepast. Maar dat viel 100% mee. Het voelde namelijk al lang niet meer als ‘mijn’ huis. Het helpt waarschijnlijk dat ik mijn nieuwe huis fijner vind dan het oude en me daar al bijna sinds de verhuizing thuis voel. En dat Mark en ik nog steeds normaal met elkaar omgaan.

De nieuwe eigenaar had minder aangepast dan we hadden verwacht. Hij had destijds het plan om het muurtje van de gang te slopen, zodat je via de voordeur direct in de huiskamer uit zou komen. Gelukkig bleek hij zich bedacht te hebben – da’s leuk voor huizen in het warme Italië (waar hij vandaan komt), maar niet voor huizen in het gure Nederland. Er was eigenlijk alleen behang verwijderd en opnieuw gewit. De vloer(bedekking)en lagen er nog en zelfs de saaie badkamerspiegel en het lullige plankje hingen er nog steeds. (Dat laatste stond wel nog op zijn lijst om aan te pakken.)

En natuurlijk stonden er allemaal andere meubeltjes. De inrichting van de woonkamer was compleet anders, zowel qua type meubilair als qua indeling, en daardoor was die nauwelijks herkenbaar. Grappig, hoe verschillende mensen dezelfde ruimte volledig anders kunnen inrichten!

Het was wel duidelijk dat hij er in zijn eentje woont en lang niet zo veel hobbies en bijbehorende zooi heeft als wij hadden… Het was nogal een design-inrichting, met leuke vaasjes en schilderijtjes, maar zo goed als geen persoonlijke elementen. Een beetje alsof je een VT-wonen-catalogus binnenloopt. Dat hebben best wel veel mensen, maar het zou niet mijn keuze zijn. Maar het gevolg is wel dat de kamers veel ruimer lijken, want ze staan niet volgepropt met kasten voor boeken of bordspellen. Er is ruimte voor een logeerkamer, in plaats van een ruimte die mud-vol staat met stoffen en andere knutselmaterialen. De zolder werd amper gebruikt, in plaats van tot de nok toe vol te staan met LARP-meuk en kostuums. En het toilet was neutraal, in plaats van een Wonderland.

Grappig ook, hoe me nu opviel hoe onwijs donkerblauw de vloerbedekking op de trap en overloop ook alweer was! En hoe klein het raam in de woonkamer eigenlijk was. Als je er zelf woont, valt je dat op een gegeven moment niet meer op. (Om dezelfde reden is de saaie spiegel met het lullige plankje er 8 jaar blijven hangen.)

Al met al had ik voornamelijk het gevoel bij een onbekend persoon op bezoek te zijn. En dat is denk ik het goede gevoel. Daarna mocht ik weer lekker naar huis.