Vorig weekend gaf ik samen met Edwin een balfolkworkshop. Daarna babbelden we nog even.
Ik: “Ik dacht eerst dat Barbie niets voor mij was. Maar nu ik al die positieve verhalen van vrienden heb gehoord, wil ik de film misschien toch zien.”
Edwin: “Ja, ik eigenlijk ook!”
….
En dus was het logisch dat we ‘m samen alsnog gingen kijken 🙂

En omdat 3 keer uit eten in 8 dagen helemaal niet erg is, gingen we vooraf samen tapas eten aan de Waalkade. 😎

De film bleek hilarisch, maar niet zó goed als ik had verwacht op basis van alle reacties van anderen.

Ik vond het knap dat ze de humor en de zeer serieuze ondertonen / boodschap zo goed hadden weten te balanceren. Maar soms vond ik de situaties iets té over the top zonder dat ik er een reden achter zag (zoals het domme gedrag van de directie in de achtervolging, maar misschien mis ik gewoon iets) en had van mij de setting iets meer uitgewerkt mogen worden (hoe en waarom is er nou die Barbiewereld en hoe werkt die connectie met de echte wereld?). Maar ik heb diverse hardop-schaterlach-momenten gehad.

Wat ik persoonlijk het beste vond aan de film waren de kostuums (tsja, beroepsdeformatie). De jaren ’80 rollerskate-outfits van Barbie en Ken waren spot-on. En de roze jurk van Weird Barbie was perféct in haar awkward pasvorm: precies zoals zo’n net niet bij die pop passende jurk vroeger op je pop hing, met een lompe horizontale naad op een onflatteuze plek en hoewel hij technisch paste, toch veel te wijd en puffy ogend! Dat is echt heel knap om te reproduceren.

Kortom, het was een vermakelijke én heel gezellige avond!