Vanuit een van Richard’s vriendengroepen kwam het leuke initiatief om met z’n allen naar Phantasialand te gaan. Het pretpark zou tot eind januari open zijn en er was een kortingsactie, dus konden we goedkoper naar binnen. Yay, leuk!

Dat ‘met z’n allen’ viel wat tegen, want er waren slechts 7 mensen die mee wilden gaan en die ochtend zelf bleken er 2 ziek van te zijn, dus gingen we met z’n vijven. Twee daarvan haakten ook eerder af, dus uiteindelijk waren we aan het eind van de dag met drie man overgebleven. Maar dat mocht de pret niet drukken.  

Ik was één keer eerder in Phantasialand geweest en volgens mij was dat tijdens mijn middelbareschoolperiode, dus veel was er niet van blijven hangen (eigenlijk alleen een boomstam-waterbaan en een optisch scheef mindfuck-huis). Bovendien is dat dermate lang geleden, dat er inmiddels een hoop veranderd is.

Wat me vooral opviel was hoe propvol het park stond! Ze hadden duidelijk geen ruimte om in de breedte uit te breiden, dus is elke vierkante meter zo optimaal mogelijk benut. Dat heeft wat nadelen, want er was amper ruimte gecreërd om even rustig ergens te gaan zitten om wat te eten of uit te rusten van al het staan. In de Efteling heb je een hoop loopruimte en bankjes door het park heen, maar hier mocht je blij zijn als er ergens een zitplek, laat staan tafeltje, te vinden was. Lunch hebben we dus maar staand genuttigd. Sowieso was het blijkbaar niet de bedoeling dat je er uitgebreid ging eten, want de meeste voedselverkooppunten waren afhaalpunten. Toen we aan het eind van de dag wilden avondeten, konden we bij één van de restaurants niet komen doordat alle toegangswegen er naartoe om onduidelijke redenen door het personeel waren afgesloten en twee andere restaurants die we konden vinden bleken al om respectievelijk 6 uur en half 6 te sluiten (wij arriveerden bij die eerste om 3 voor 6). Why?? Het park was immers tot 8 uur open? Dus ook het avondeten (broodje bratwust met frietjes) hebben we staand genuttigd, waarbij we een grote prullenbak als tafel hebben gebruikt.

Door gebrekkige bewegwijzering was het ook regelmatig zoeken waar nou precies de ingang van een attractie was. En hoewel wij dachten dat het in januari wel lekker rustig zou zijn, was dat zeker niet het geval. De populairste attracties hadden structureel wachttijden van 50 tot 70 minuten, dus we hebben het grootste gedeelte van de dag in de rij gestaan. In 8 uur tijd hebben we 5 attracties weten te doen. Maar het waren dan wel weer behoorlijk gave attracties!

We hebben vooral achtbanen en andere adrenaline-dingen gedaan. Het was dus helaas niet haalbaar om ze allemaal te bezoeken, maar we hebben in ieder geval ‘F.L.Y.’ (een achtbaan waarin je voorover hangt en dus het gevoel krijgt dat je vliegt (Superwoman!! To infinity – and beyond!!   ) en Taron (een supersnelle achtbaan) weten af te tikken. Oh, en Richard en ik durfden ook nog onderstaande roterende bank (Talocan) uit te proberen. Spot ons als tweede en derde van links op de achterste rij

Ondanks het vele wachten en staan was het dus wel heel leuk en gezellig! En we hebben ook heel erg mazzel gehad met het weer, want in Nederland regende het pijpenstelen maar toen we richting Duitsland kwamen, werd het droog. We hebben alleen een paar miezerbuitjes over ons heen gehad en hoewel ik flink wat warme kleding had ingepakt, was ook de temperatuur prima te doen!

(Leuk detail: Richard en ik waren, tot hilariteit van de anderen, als ervaren festivalgangers/kampeerders volledig op alles voorbereid met outdoor-kleding en volle rugzakken met voedsel, snacks en thermosflessen thee, terwijl de rest alles ter plekke kocht. Wat passen we toch goed bij elkaar.   )

Kortom: voor herhaling vatbaar. Maar dan hopelijk op een iets minder drukke dag.