De afgelopen en komende weekenden is er weer een kerstmarkt in het sfeervolle vestingstadje Bourtange, en aangezien we inmiddels min of meer de huisband zijn voor evenementen die daar georganiseerd worden, mochten wij ook weer komen spelen. Gisteren ging ik mee, volgende week een andere bandgenoot. Ik zou op zich ook wel volgend weekend mee kunnen, maar Bourtange is zo’n 2,5 uur rijden (langer als er ook maar iets van oponthoud onderweg is) en 5 uur onderweg zijn voor een paar uur spelen vind ik best wel wat.

Zo kon wel weer mijn Dickens-outfit uit de kast. (Oh ja, er stond al een jaar op mijn to-do-list om dat ding wat in te korten en een nieuwe petticoat voor eronder te naaien… Nou ja, dan maar alleen de zoom korter maken en de rest komt volgend jaar wel…   )

Geoefend had ik vooraf niet echt. Gelukkig ben ik op het niveau dat ik kerstliedjes waarvan ik de melodie in mijn hoofd ken, gewoon zo wel op mijn instrument kan spelen. Het is alleen af en toe even nadenken over op welke toon je moet beginnen. (Ik: “Flip, begint deze op een C?” Flip: “Nee, G”. Ik: *zet in vanaf een G* Flip: *start op een B*. Zucht… er is een verschil tussen de eerste noot van een nummer en de toonsoort waar die in staat… Ook bleken we op een gegeven moment een kerstnummer gespeeld te hebben dat helemaal niet op ons repertoire stond, maar die gelukkig wel goed samen bleek te klinken.   )

Helaas was het weer nogal prut. Niet echt koud, wel de hele tijd op en af miezerregen of wat hardere regen, waardoor ook op de momenten dat we niet onder een poort als afdak hoefden te spelen, onze instrumenten het zwaar hadden. Ik kan me niet voorstellen dat het echt mooi heeft geklonken. Ik weet zeker dat mijn toon regelmatig domweg wegviel, omdat ik op een gegeven moment per noot een andere druk moest geven op de zak om hem te laten klinken maar niet te laten kraken. En zowel Flip als ik moesten onze pijpen af en toe letterlijk uitgieten.   Desondanks was er veel enthousiast publiek dat in drommen bleef staan kijken en al geld gaf als we alleen nog maar aan het opbouwen of stemmen waren – het leek wel of de budgetten van 2025 nog snel opgemaakt moesten worden.    Enthousiast publiek is wel heel erg motiverend en echt nodig op zo’n moment, want niet alleen was het weer suboptimaal, ook waren we alledrie niet helemaal fysiek fit.

Maar we hebben ons erdoorheen geslagen en ik ben zonder ongelukken (dankzij 1x hard remmen…   ) en met een tussenstop bij een hotel-restaurant onderweg om nog wat te kunnen eten, thuisgekomen.

Nu nog één optreden met Androneda op de 22e en dan zit voor mij het muzikale jaar erop!