Het was een tijdje onduidelijk of we wel of niet met De Soete Inval zouden spelen tijdens de Slag om Bourtange afgelopen weekend, want er wat wat onduidelijkheid rondom de offerte en we hadden te kampen met bezettingsuitdagingen, maar hoewel we uiteindelijk niet op de zaterdag zijn komen spelen, konden we wel afgelopen zondag acte de présence maken. Dus trokken Richard en ik zondagochtend onze 17e eeuwse outfits aan en reed hij vervolgens naar Alkmaar om met zijn band te spelen tijdens Kaeskoppenstad en deed ik er 2,5 uur over om in Bourtange te geraken.    

Leuk om te merken dat de bezoekers ons als min of meer ‘huisband’ van Bourtange daar verwachten, want toen we zondag door de menigte bezoekers liepen, hoorde ik iemand “Oh, ze zijn er wél!” opmerken. <3

Ik verwachtte eigenlijk dat we vanwege regen pas halverwege de middag zouden kunnen spelen, maar de buitjes bleven beperkt en in de loop van de middag werd het zelfs zonnig en warm!

Helma was voor het eerst mee en het is altijd spannend als je nog niet weet hoe het samen spelen zal gaan, maar als ervaren muzikante paste ze gelukkig prima in de groep en speelde ze makkelijk mee. Ze kende uiteraard nog niet al ons repertoire, dus schrapten we wat nummers van onze setlist. Later op de dag namen we haar en mijn persoonlijke lijstjes met repertoire door en toen kwamen we erachter dat we allebei best nog wel wat andere middeleeuwse nummers kenden! Niks dat we als De Soete Inval speelden, maar dat gaf niet – Wigo en Onno trommelden wel gewoon mee als we het even voor-neurieden, toch?    Dus hoppa, extra repertoire erbij ter aanvulling!  
Bijzonder ook, hoe melodietjes tijdens het neurieën / spelen spontaan op het laatste moment alsnog door je brein opgelepeld worden, ook al heb je ze jaren niet meer gespeeld…

Aangezien Helma niet alleen doedelzak speelt maar ook een erg goede blokfluitspeler is, kreeg ik een paar tips van haar om beter te spelen, zoals hoe ik mijn duim moet houden bij het overblazen. Heel nuttig! En het was een verademing om te horen dat ik het niveau van ‘tijdens Koningsdag voor geld spelen’ toch wel overstijg… ik heb namelijk totaal geen idee van hoe goed of slecht ik op het ding speel.

Dat ik mijn blokfluiten bij me had kwam ook erg goed uit, want aan het eind van de dag troffen we Vive les Gueux, een bevriende band, dus uiteraard speelden we even samen ter afsluiting. Niet alle liedjes kon ik op de doedelzak meespelen, dus trok ik mijn blokfluit tevoorschijn. En omdat zij weinig tot geen melodie-instrumenten hebben maar vooral trommelen, akkoorden op een luit spelen en zingen, kwam af en toe de melodielijn van de muzikale intermezzo’s op Helma en mij aan – euh… maar ik weet helemaal niet of ik dit kan op blokflui… okee, gewoon spelen en gaan!!  

Zo met z’n allen afsluiten en dus eindigen met een hoogtepunt, geeft toch altijd een heel fijn gevoel! <3