Je hebt van die kledingstukken die je zo vaak draagt, dat ze op een gegeven moment écht versleten zijn. Zo heb ik een aantal basic shirtjes die ik overal onder draag.

Het speciale aan die shirtjes zijn de mouwen. Die zijn iets langer dan die van de meeste shirtjes. Tegenwoordig lopen al die mouwtjes schuin af en heb je onder de oksel maar een centimeter of twee aan stof. Met mijn schouders kan ik dat echt niet hebben – de mouw frot dan ontzettend op, gaat knellen en wordt zweterig. Maar ik vind nergens meer van die shirtjes met ‘lange’ korte mouwen. En bovendien zijn de meesten van dat ontzettend dunne tricot, terwijl ik liever iets stevigers en meer absorberends heb in plaats van die see-through H&M-kwaliteit.

Het te vervangen shirtje in kwestie heb ik dan ook al sinds 2003. Erg hè?
Ik kocht ‘m voor een paar euro toen ik vrijwilligerswerk ging doen in Thailand, met de intentie om hem aan het eind van de reis weg te gooien, zodat ik niet te veel bagage hoefde te sjouwen. Maar hij zat zo prettig en was zo goed te combineren qua kleur, dat het een blijvertje bleek.
Echter nu moet ik er, na 10 jaar trouwe dienst, toch echt afscheid van gaan nemen.

Maar hee, tegenwoordig kan ik ze zelf maken! Dus kan ik een vervangende versie maken mét goede mouwen en van fijne stof! En dankzij de locker zit zo’n ding in no-time in elkaar.

Omdat er weinig eer te behalen is aan zo’n simpel kledingstuk, hieronder alleen maar een close-up van de boord. Daar ben ik dan wél weer een beetje trots op.