Vanmiddag waren we uitgenodigd voor de huwelijksreceptie van een collega. En zoals gebruikelijk op een huwelijksfeest, werd er enige creativiteit van de gasten verwacht.

De ceremoniemeesters stuurden ons instructies om een recept voor het bruidspaar aan te leveren, zodat er een receptenboek samengesteld kon worden. Inclusief foto van jezelf terwijl je in de keuken stond.

Als collega’s groepeerden we ons natuurlijk tot één team. Onder codenaam “Afspraak Hogeschool Utrecht” werd er een moment in de agenda’s gepland waarop we ons in het geheim naar de kantine zouden begeven voor een fotosessie. Schortjes om, kookgerei in de aanslag, en flitsen maar!
Twee collega’s waren op dat moment niet aanwezig, maar onze designers draaiden hun hand er natuurlijk niet voor om om deze personen er later bij te photoshoppen

Oh ja, en we moesten ook nog een pollepel meenemen met onze naam erop. Als een soort alternatief gastenboek. Versieren mocht.
Dus nam ik mijn houtbrander ter hand, met het volgende resultaat:

Mjah, het is nog best lastig om iets moois neer te zetten op rond hout. Maar goed, ik ben dan ook geen visual designer.

Tijdens de receptie mochten we nogmaals creatief zijn. Iedere tafel kon iets leuks laten opnemen op film, dat na afloop aan het bruidspaar zou worden uitgereikt. Over 5 minuten zouden ze bij ons langskomen, dus we mochten nog even nadenken over hoe we ter plekke leuk konden doen.
Het gesuggereerde tapdans-optreden kon helaas niet meer in 5 minuten ingestudeerd worden, dus graaiden we alle bakjes met snoep van de tafels van onze mede-gasten (sorry… ) en crea-bea’den we een groot hart van chocoladehartjes, chocoladerozijnen en koekjes.

Om aan het eind van de gelukswensen op de video-boodschap, de boel zo snel mogelijk te verorberen. Tsja, we hadden er nu eenmaal met onze vingers aan gezeten.

Het creatieteam heeft zijn naam dus weer waargemaakt…