Het schiet nog niet heel erg op met mijn nieuwe baan.

De laatste keer dat ik er was, kreeg ik mijn contract mee naar huis om te ondertekenen. Helaas bleek er een fout in te staan (het salarisbedrag klopte niet, toch wel een redelijk cruciaal onderdeel) en stuurde ik mijn toekomstig manager een mailtje of ze me een gecorrigeerde versie kon opsturen.
Ik ontving echter niets.
Op een gegeven moment kreeg ik een telefoontje van haar: waar het contract bleef?
Huh?

Blijkbaar zijn mijn mailtjes dus nooit aangekomen. Ook niet in haar spambox. Een beetje lullig, niet alleen omdat zij gedacht moet hebben dat ik een lamme tak ben wat betreft het terugsturen van dingen, maar ook omdat ik was uitgenodigd voor een evenement van hen en ik initieel had gezegd te komen. Maar omdat ik nog veel werk had, kon ik die dag niet eerder weg en heb ik gemaild dat ik toch niet kwam. Alleen, die mail is ook nooit aangekomen, dus vroeg zij zich al af waar ik was en waarom ik niet had afgezegd. Geen goede eerste beurt dus.

Ik was ook uitgenodigd om vandaag alvast een middag naar het werk te komen, ondanks dat ik pas op 2 april begin, omdat er een belangrijke CMS- training gegeven zou worden.
Nou weet ik leukere dingen te doen in mijn vakantie dan een paar uur lang een training bijwonen, maar goed, ik wilde ook niet ongemotiveerd overkomen nog voordat ik goed en wel begonnen was natuurlijk.

Ik wist alleen niet precies bij wie ik me vanmiddag moest melden of welke ruimte ik binnen moest lopen, dus stuurde ik mijn toekomstig manager een sms (bij gebrek aan betrouwbare mail). Geen reactie. Hm. Nou ja, dan ging ik maar gewoon en zou ik het ter plekke wel zien. Ik moest natuurlijk ook niet onzelfstandig overkomen.

Op het station aangekomen, bleek mijn trein te zijn uitgevallen, waardoor ik iets te laat zou komen. Ai. Netjes even bellen dan maar.
Zodra het nummer was gekozen, werd de verbinding verbroken. Zou haar telefoon uit staan?
Dan maar het algemene nummer bellen.
De receptioniste kon echter niemand bereiken; ze waren allemaal net met lunchpauze. Om twee uur weer terug. Maar dat was de tijd dat de training zou beginnen. Zucht, dan maar onaangekondigd iets te laat binnen komen vallen. Weer een slechte beurt.

Eenmaal buiten adem bij het pand te zijn gearriveerd, werd ik door een medewerkster opgevangen. Ze wist niet waar ik het over had, maar leidde me naar een vergaderruimte waar mijn manager zat. Die keek mij eerst niet begrijpend en daarna zeer verschrikt aan.

Je raadt het waarschijnlijk al: de training was verzet en ze waren volledig vergeten om mij daarvan op de hoogte te stellen…

Na een snelle check bleek het nummer van mijn manager dat in mijn telefoon stond, een verkeerd cijfer te bevatten. Dus daarom had ze niet opgenomen. En net als mijn mail, was mijn SMS óók niet aangekomen. Waardoor ik hen niet last-minute aan mijn komst had herinnerd, zodat ze alsnog hadden kunnen afzeggen.

Grommerdegrommerdegrom…

Mijn manager vond de situatie duidelijk gênant en maakte natuurlijk duizend excuses. En ik snap ook wel dat ze zoiets vergeten, plus dat het daarnaast gewoon allemaal domme pech was omdat mijn berichten hen niet bereikten. Maar dat geintje heeft me nu wel een vrije middag gekost.

Hopelijk is dit geen voorteken van hoe de samenwerking vanaf 2 april gaat verlopen… Want inmiddels hebben we van beide kanten een slechte start gemaakt.