Het was weer een sociaal weekend! Toen ik vrijdagavond thuiskwam was Alice er al en die is blijven slapen. Zaterdagmiddag werd ze vergezeld door Kitty, die helaas alweer voor het eten naar huis moest, dus zijn we met z’n drietjes een hapje gaan eten bij een eettentje. En vandaag kwamen Maartje & Thomas met de kleine langs.

Pff… lief kind hoor, maar je moet haar continu in de gaten houden. Ik zie mezelf dat echt nog niet iedere dag van ‘s ochtends tot ‘s avonds doen. Ik heb er al moeite mee om op de kat te letten…

Bij het uitzwaaien van de eerdere gasten dachten we er steeds aan om de tussendeur naar het halletje dicht te doen, maar toen Maartje en Thomas vertrokken niet. Dus terwijl wij staan te zwaaien zien we ineens de kat tussen onze benen door naar buiten trippelen…!

Het duurde ook nog enkele seconden voordat het tot me doordrong dat dat toch niet helemaal de bedoeling was.

Gelukkig trok ze niet gelijk een sprintje naar de vrijheid (pas toen ik achter haar aan ging zette ze een drafje in), dus lukte het me om haar, ondanks gegrom en geblaas, tijdig te vangen en weer naar binnen te brengen. Poeh… even schrikken!

Met het mauwen gaat het wel steeds beter. Ook krijgt ze steeds meer honger, zodat de nauwkeurig afgewogen hoeveelheid brokjes, waar de eerste dagen steeds wat van bleef liggen, tegen de avond alweer op is, en er niets meer over is voor de nacht. Moeilijk hoor, want van de ene kant wil je haar niet te veel voer geven, maar van de andere kant moet ze wel altijd wat te eten hebben klaarstaan voor het geval ze honger krijgt.

Eerst maar eens kijken hoe het uitpakt met het opvoeden van de kat, voordat we aan kinderen gaan denken dus…