Ik ben bezig het aquarium op ons werk voor te bereiden op nieuwe visjes. Om de juiste waterwaarden te krijgen, moet het aquarium eerst met alle planten erin, een paar weken ‘indraaien’.

Nu schijnen slakkeneitjes de neiging te hebben om mee te liften op de wortels van waterplantjes.
Een week of twee geleden zat er dan ook ineens een slakje tegen het glas aangeplakt, dat zich langzaam maar vastberaden omhoog bewoog.

Tsja, wat doe je met zo’n slakje? Door de plee spoelen is tegen m’n principes, maar buiten was het toen zo koud dat het ook moord zou zijn om ‘m in de naburige sloot te deponeren. Dus negeerde ik de heftig rinkelende alarmbellen in m’n hoofd en besloot ik ‘m te houden. Hadden de visjes ook nog een vriendje.

Vrijdag wierp ik weer een blik in het aquarium. En schrok me dood! Het krioelde ineens van de beestjes!!

Tot grote hilariteit van mijn collega’s heb ik vervolgens een half uur lang zo veel mogelijk slakjes met een lepel uit het aquarium staan vissen. En tot nog groter amusement heb ik ze vervolgens toch maar in de sloot naast het pand uitgezet. Nu is het weer nog acceptabel en dan hebben ze in ieder geval een kans. Ik weet eigenlijk ook niet hoe lang die beestjes normaal gesproken leven. Hopelijk zijn ze al bejaard tegen de tijd dat het weer koud wordt en hebben ze toch nog een leuk leven.

Ben ik nou echt zo’n softie?